Σε κείμενό του που δημοσίευσε στα κοινωνικά δίκτυα, αναφέρει ότι η μείωση των μαθητών κατά 21.000 την τελευταία τριετία συνθέτει την εικόνα μιας κοινωνίας που γερνάει ταχύτατα. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει το στέλεχος της αντιπολίτευσης, η φετινή σχολική χρονιά ξεκίνησε με 75 καταργήσεις και 82 συγχωνεύσεις σχολείων συγκριτικά με πέρυσι. Παράλληλα, τα «πρωτάκια» υπολογίζονται σε 30.000 λιγότερα σε βάθος δεκαετίας.
Η φυγή των νέων στο εξωτερικό, σε συνδυασμό με την εσωτερική μετανάστευση προς τα αστικά κέντρα, αδειάζει την περιφέρεια. Όπως σημειώνει ο κ. Δαφνής, η αναλογία γεννήσεων και θανάτων σε πολλές τοπικές κοινωνίες αγγίζει το 1 προς 10, διαμορφώνοντας συνθήκες δημογραφικής ελεύθερης πτώσης.
Απέναντι σε αυτή την υπαρξιακή απειλή, το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ ζητά τη διαμόρφωση μιας ενιαίας εθνικής στρατηγικής. Το δημογραφικό, όπως αναφέρεται, δεν προσφέρεται για μικροκομματικές αντιπαραθέσεις, αλλά απαιτεί συναίνεση αντίστοιχη με τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Το άρθρο
Το μέλλον μιας χώρας, φαίνεται την πρώτη ημέρα κάθε σχολικού έτους!
75 καταργήσεις σχολικών μονάδων.
82 συγχωνεύσεις.
Αυτά σε σχέση με πέρυσι.
30.000 λιγότερα «πρωτάκια» σε βάθος δεκαετίας.
21.000 λιγότεροι μαθητές σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, μόνο την τελευταία τριετία.
Και μακάρι να τελείωνε εκεί…
Όταν τα παιδιά ενηλικιωθούν φτάνοντας στην δημιουργική και παραγωγική τους ηλικία, σχεδόν τίποτα δεν τα κρατά εδώ. Αυτόεξορίζονται!
Από την περιφέρεια στα αστικά κέντρα και από τα αστικά κέντρα στο εξωτερικό.
Η χώρα αντιμετώπιζε δημογραφικό πρόβλημα. Οχι πια!
Σήμερα βρίσκεται σε δημογραφική ελεύθερη πτώση!
Η αναλογία γεννήσεων-θανάτων ξεπερνά το 1:10(αυτό δεν χρειάζεται να μας το πει κανένας, το ζούμε στις τοπικές μας κοινωνίες), σαν να βρισκόμαστε σε έναν ακήρυχτο πόλεμο.
Ο μέσος όρος ηλικίας αυξάνεται γεωμετρικά κάθε χρόνο!
Η περιφέρεια αδειάζει, τα χωριά ερημώνουν.
Το πολυτιμότερο αγαθό είναι η ελευθερία για αυτό και κοστίζει ακριβά, όμως…
Κανένα αμυντικό σύστημα δεν θα έχει αξία αν δεν υπάρχουν άνθρωποι να το επανδρώσουν. Και καμιά άμυνα δεν θα έχει νόημα αφού οι παραμεθόριες περιοχές και τα ακριτικά νησιά δεν θα κατοικούνται.
Αλλά το πρόβλημα δεν είναι μόνο εθνικό.
Είναι και οικονομικό…
6.000.000 στρέμματα η’ αλλιώς το 20% της καλλιεργήσιμης γης της χώρας σε καθεστώς πλήρους εγκατάλειψης(και με αυξητικό ρυθμό).
Ελλείψεις εξειδικευμένου και ανειδίκευτου προσωπικού. Μείωση της εγχώριας καταναλωτικής αγοράς.
Ποιο χρέος και με ποιο τρόπο θα αποπληρώνεται; Ποια ανάπτυξη, με ποιους ανθρώπινους πόρους και ποιοι να μείνουν να δρέψουν τους καρπούς της;
Και το χειρότερο. Άπαντες μοιάζουν να έχουν αποδεχτεί τη μοίρα τους/μας. Έχουμε εξοικειωθεί πλέον με αυτές τις εικόνες μαρασμού και κανείς δεν πιστεύει πως αυτή η κατάσταση είναι αναστρέψιμη.
Το δημογραφικό δεν αφορά έναν πολιτικό χώρο. Δεν μπορεί να αποτελεί ζήτημα αντιπαράθεσης. Απαιτείται όπως στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα, μια ενιαία εθνική γραμμή η οποία να υπηρετείται από όλους.
Για να γίνει αυτό πρέπει να καταλάβουμε όμως ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει μια ακόμη κρίση.
Αλλά ένα ζήτημα υπαρξιακής φύσεως!
Σήμερα, σήμερα και όχι αύριο δεν κρίνεται απλά η ποιότητα ζωής των πολιτών της.
Κρίνεται η ίδια η ύπαρξη της