Ισως, καμία άλλη τεχνολογική εξέλιξη-σταθμός στην πορεία της ανθρωπότητας δεν εμπεριέχει τόση δυναμική ταξικότητας όσο η τεχνητή νοημοσύνη (ΑΙ).
Τυπικά και εκτός κοινωνικής σήμανσης η ΑΙ προορίζεται για να μας ανοίξει δρόμους υπέρτατης ευτυχίας, αφού μπορεί να αποφασίζει ορθολογικότερα και να αντικαθιστά μεγάλο μέρος της ανθρώπινης εργασίας πνευματικής ή σωματικής (ρομποτική)…
Γι αυτό ακριβώς, αμέσως μετά την περιγραφή των δυνατοτήτων της ανοίγουν οι ασκοί του αιόλου αφού τα αποτελέσματά της στην ανθρώπινη ζωή δεν είναι αυτόνομα αλλά απόλυτα εξαρτημένα από την ταξική δομή της ανθρώπινης κοινωνίας…
Μοιάζει λιγάκι περίεργο γι’ αυτούς που ‘παίζουν’ με την ChatGPT ή την deepSeek και άλλες πλατφόρμες ΑΙ στον μικροϋπολογιστή τους, στο tablet τους ή στο έξυπνο κινητό τους τηλέφωνο… Η ΑΙ, όμως βλέπει αυτή την χρήση της και …’γελάει’.
Για να μπορεί να εκπληρώσει το ιδεατό όνειρο της πανανθρώπινης εξυπηρέτησης απαιτείται κοινωνία χωρίς ταξική εκμετάλλευση…
Στην συγκεκριμένη όμως φάση ταξικής σύνθεσης οι μεγάλες μονοπωλιακές εταιρείες σε διάφορους τομείς της οικονομίας ενσωματώνουν την ΑΙ, στον σχεδιασμό, τον προγραμματισμό, τον λειτουργικό τους εκσυγχρονισμό, αμιγώς προς ίδιον όφελος…
Η επαγόμενη μείωση του αναγκαίου χρόνου εργασίας δεν θα μετατραπεί σε μειωμένα ωράρια και αυξημένες αποδοχές των εργαζόμενων αλλά σε εκτεταμένες απολύσεις με καθηλωμένες αποδοχές…
Κάτι που έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει στα πρώτα βήματα της ΑΙ.
Η Ελλάδα έχει κάποιες ιδιαιτερότητες, που σχετίζονται με τον οργανική σύνθεση του κεφαλαίου… Οι μεγάλες ναυτιλιακές εταιρίες επωφελούνται της ΑΙ τόσο στον προγραμματισμό ταξιδίων όσο και στην εξοικονόμηση ενέργειας και προσωπικού… Χωρίς σοβαρό παραγωγικό κεφάλαιο και με τουριστικές επιχειρήσεις κατά κανόνα μικρομεσαίου μεγέθους η ενσωμάτωση των υποδείξεων της ΑΙ δεν είναι εύκολες αφού έχουν απαιτήσεις κεφαλαίων υψηλών μεγεθών…
Μία ‘θετική παρενέργεια’ αυτής της πραγματικότητας είναι και η όχι ραγδαία μείωση του εργατικού δυναμικού σε αυτές… Προς το παρόν…
Πριν λίγο καιρό ο ΄Ιλον Μασκ περιέγραφε σε ανάρτησή του την εικόνα της αυριανής ανθρώπινης ευδαιμονίας σχεδόν σαν …Μαρξιστής… Μιλούσε για την κατάργηση της αναγκαιότητας της εργασίας, για το δικαίωμα της επιλογής ενδιαφερόντων για μεγάλες τεχνολογικές κατακτήσεις, που θα πραγματώνουν τις παιδικές μας φαντασιώσεις… Ένα κενό είχε σε αυτή την ‘ρομαντική’ αφήγηση: δεν έλεγε για ποιους θα ισχύουν όλα αυτά τα απίστευτα ευεργετήματα…
Αυτό μας το είπε μία άλλη φορά χωρίς λόγια αλλά με μία ξεκάθαρη κίνηση, όταν σήκωσε το χέρι του ναζιστικά για να γιορτάσει την νίκη του φίλου του Ντόναλντ Τραμπ.
