Πέθανε ο Ιταλός που ήρθε και έμεινε στην Κέρκυρα και στη διάρκεια του βίου του έσωσε πολλά κειμήλια της ιστορίας του νησιού.
Για το χαμό του Τζιοβάνι εξέδωσε συλλυπητήρια ανακοίνωση, στην οποία περιγράφει και στιγμές της ζωής του, το Επίτιμο Προξενείο της Ιταλίας στην Κέρκυρα.
Αναλυτικά:
Το κανόνι στη γωνία της πλατείας Σαρόκου, ( η μπόμπα ) εξακολουθεί να λάμπει χάρη στα επιδέξια χέρια ενός έμπειρου αναστηλωτή. Το ίδιο και τα χάλκινα γλυπτά των ισχυρών κανονιών και όλμων στο Ενετικό Παλαιό Φρούριο. Αλλά λίγοι από τους κατοίκους και τους τουρίστες που περνούν καθημερινά από τις αναμνήσεις της στρατιωτικής ισχύος της Γαληνοτάτης, η οποία κυβέρνησε την Κέρκυρα μέχρι το 1797, γνωρίζουν ότι αυτά τα κειμήλια της ιστορίας σώθηκαν από έναν Ιταλό: τον Τζιοβάνι Λεόνε, έναν παθιασμένο ταξιδιώτη, λάτρη της ναυτιλίας και της ιστορίας αυτού του νησιού, και έναν επιδέξιο τεχνίτη, ο οποίος απεβίωσε μόλις πριν από δύο ημέρες σε νοσοκομείο στην Κέρκυρα.
Δεν είναι εύκολο σήμερα να περιγράψει κανείς αυτόν τον άνθρωπο, έναν δυνατό και γοητευτικό άνθρωπο, τραχύ αλλά ικανό να σε κρατήσει κολλημένο στο κάθισμά σου με τις ταξιδιωτικές του ιστορίες, τις οποίες συγκέντρωσε σε πολλά βιβλία. Ιταλός αλλά πολίτης του κόσμου, αφηγήθηκε τις ναυτικές του περιπλανήσεις σε δύο τόμους, και αργότερα, σε άλλα βιβλία, ανακάλυψε τη δημιουργική του τάση, συνδεδεμένη με την επιστημονική φαντασία. Αλλά από αυτόν, τον οποίο κάποιοι περιέγραψαν ως ένα είδος ερημίτη σε έναν ελαιώνα κοντά στην Άνω Κορακιάνα (όπου θα τελεστεί η κηδεία), από αυτόν τον άνθρωπο που για πάνω από είκοσι χρόνια ζωής στο νησί είχε πολεμήσει τη γραφειοκρατία για να σώσει ίχνη γαλήνιας ιστορίας, αυτό που θα μείνει πάνω απ’ όλα είναι τα κανόνια – ίσως η μαρτυρία που είχε πιο αγαπητή, δεδομένης της εμπειρίας του στην Κέρκυρα – τα Κανόνια του Τζιοβάνι.
Με καταγωγή από την Τεργέστη, αλλά από οικογένεια από την Απουλία («Ο μπαμπάς είχε υπηρετήσει το Π.Ν της Ιταλίας στα υποβρύχια»), είχε εργαστεί για πολλά χρόνια παρέχοντας βοήθεια σε ιστιοπλόους στη θάλασσα. Αργότερα απέπλευσε για μια μεγάλη περιπέτεια, διασχίζοντας τους ωκεανούς προς την Ουσουάια, στη Γη του Πυρός, όπου εργάστηκε και στο τοπικό ναυτικό μουσείο.
Όταν τελικά εγκαταστάθηκε στο μαργαριτάρι του Ιονίου Πελάγους, στις αρχές της τρίτης χιλιετίας, σχεδόν αμέσως παρατήρησε δεκάδες παλιά κανόνια να βρίσκονται ανάμεσα στο γρασίδι και τα διαβρωμένα από τον άνεμο τείχη και συστήθηκε στον επιθεωρητή, προσφέροντας να τα αποκαταστήσει με βάση σχέδια που είχε βρει στο Ίδρυμα Correr.
Με το Ίδρυμα Arsang Web, είχε στήσει ένα εργαστήριο ακριβώς πίσω από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στο Παλαιό Φρούριο. Ζήτησε από τις αρχές να του παρέχουν μόνο τον απαραίτητο χώρο και υλικά. Ποτέ δεν ήθελε να πληρώνεται για την πολύτιμη δουλειά που έκανε. Αποκατέστησε αυτά τα κανόνια στα οποία, όπως είπε, «αφιέρωσα πέντε χρόνια της ζωής μου δωρεάν».
Επίσης, είχε αποκαταστήσει τη ζωή και την ομορφιά στα δύο γαλλικά κανόνια στο Νέο Φρούριο, χάρη σε κονδύλια που διέθεσε το Εμπορικό Επιμελητήριο. Στη συνέχεια, άλλαξε το πάθος του για την χειροτεχνία, και έγινε ένας διάσημος κατασκευαστής βιολιών.
Θα ήταν σωστό οι Κερκυραίοι πολίτες και οι τοπικές Αρχές να αφιερώσουν τουλάχιστον μια αναμνηστική πλάκα σε αυτόν τον άνθρωπο που έφυγε ήσυχα από τη ζωή μετά από ένα χρόνο ασθένειας.
Ανάμεσα στα βιβλία που έγραψε και εκδόθηκαν με δικά του έξοδα,(μπορείτε να τα βρείτε στο Amazon), εκτός από μια μελέτη για τα κανόνια, υπάρχει και ένα αφιερωμένο στα Κανάλια της Κέρκυρας. Αλλά οι πιο όμορφες είναι αυτές που αφηγούνται τις ναυτικές του περιπέτειες, τον γύρο του κόσμου που ήθελε να κάνει μετά την ενηλικίωση των κορών του: «Το Τρομερό μου Ακρωτήριο Κέρας» και «Ζωή, Επιλογές και Πεπρωμένο…». Στα τέλη Ιουλίου, ο Τζιοβάνι πέρασε επιτέλους το Ακρωτήριο των Καταιγίδων—«όπου, τη στιγμή του ναυαγίου μου, βρήκα μια Κόλαση που θα είχε κάνει ακόμη και τον Δάντη να χλωμιάζει», θυμήθηκε—ταξιδεύοντας πέρα από τον πόνο και την ασθένεια σε μια άλλη ζωή.
Καλό Παράδεισο GIOVANNI LEONE…
Λούκα Ζανίνι
Επίτιμο Προξενείο της Ιταλίας στην Κέρκυρα.
Ο Επίτιμος Πρόξενος
Federico Valsamis
PHOTO CREDITS: Marios Rigos
