Τον τελευταίο καιρό παρατηρούμε μία αύξηση των επιθέσεων των Ουκρανών βαθιά μέσα σε Ρωσικό έδαφος με στόχους κυρίως ενεργειακούς σταθμούς.
Οι ‘επιτυχίες’ αυτές έχουν να κάνουν με μία θεαματική αύξηση της παραγωγής μη επανδρωμένων αεροσκαφών (drones) από την ίδια την Ουκρανία, που απέκτησε την σχετική τεχνογνωσία αλλά και με αυξημένη τροφοδοσία από τις χώρες του ΝΑΤΟ.
Μέσα στην Ρωσία, πιθανόν και σε επίπεδο ομοσπονδιακής κυβέρνησης διαμορφώνονται δύο ‘τάσεις’. Ας μην τις πούμε ‘γραμμές’ για την ώρα.
Η πρώτη εκφράζεται από τον Πούτιν, που πέρα από τις ανοιχτές καταγγελίες εναντίον της Δύσης εξακολουθεί να κρατάει το ίδιο μοτίβο στρατιωτικών ενεργειών… Μάχες στο Λουγκάνσκ, όπου η Ρωσική πλευρά αναφέρει συνέχιση –αν και βραδεία- των επιτυχιών και στοχευμένα χτυπήματα στην Ουκρανία…
Η άλλη πλευρά, που μοιάζει πολυμελής με διαφορετικές ιδεολογικές και πολιτικές αφετηρίες, αναλύοντας την κατάσταση, περιγράφει έναν γενικευμένο πόλεμο της Δύσης εναντίον της Ρωσίας, που κατά συνέπεια και κατά την άποψή τους επιβάλλει αντίστοιχη πολεμική κινητοποίηση. Χαρακτηριστικά σε Ρωσικό ΜΜΕ ακούστηκε: Αν δεκάδες χώρες πολεμούν εναντίον μας, τότε αυτός είναι ένας πόλεμος για την επιβίωση της χώρας μας. Και πρέπει να αρχίσουμε να χτυπάμε με ό,τι έχουμε. Με ό,τι μπορούμε να φτάσουμε…
Η άποψη αυτή ήταν δημοφιλής ξανά στις αρχές της σύγκρουσης. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν δεν την αναιρούσε φραστικά αλλά επέμενε κυρίως στο καθήκον της απελευθέρωσης των Ρωσικών περιοχών (Ντονέτσκ, Λουγκάνσκ) και την επιδίωξη όρων κατοχύρωσης της ειρήνης μεταξύ των κρατών της περιοχής…
Τα ‘λελογισμένα’ βήματα της Ρωσικής πολεμικής μηχανής είναι αυτά που επέτρεψαν τον επηρεασμό της κοινής γνώμης στην Δύση, που υφίστατο και υφίσταται μία τελευταίας γενεάς μαζική πλύση εγκεφάλου και δημιούργησε ρήγματα –μικρά έστω- μεταξύ των ηγεσιών της Δύσης.
Είναι πιθανόν, πως τα αποτελέσματά τους θα φανούν στην πορεία του χρόνου καθώς έχουμε μία έντονη δυναμική πολεμικού χαρακτήρα στην Μέση Ανατολή με την Δύση να τα βρίσκει …’μπαστούνια’ σε μία σύγκρουση, που την προέβλεπε εύκολη και βραχείας διάρκειας… Ας σημειώσουμε: Μία Δύση, ουσιαστικά διασπασμένη σε αυτόν τον πόλεμο με την Ευρώπη να κρατάει σαφείς αποστάσεις…
Μία διάσπαση, που ξεκίνησε λίγο πριν στο Ουκρανικό. Εκεί, που ο Τραμπ αναγνώρισε το δίκιο όλων των θέσεων της Ρωσίας…
Η παρότρυνση προς τον Πούτιν για κλιμάκωση του πολέμου εναντίον της Ουκρανίας μπορεί να έχει αποτελέσματα αντίθετα από εκείνα που περιμένουν οι οπαδοί της σκληρότερης σύγκρουσης…Να μας θυμίσει την ‘παγίδα του Θουκιδίδη΄.
Το βέβαιο είναι, πως οι μέχρι τώρα χειρισμοί έχουν ωφελήσει την μεγάλη χώρα, που είχε καταντήσει περίγελως του κόσμου στα χρόνια της διοίκησης Γιέλτσιν…
