Το κοινωνικο-πολιτικό σύστημα της Ισπανίας είναι καπιταλισμός. Με βασιλικό στέμμα μάλιστα από το αντίστοιχο του οποίου εμείς έχουμε απαλλαγεί εδώ και 52 χρόνια…
Στην Ισπανία συνέβηκε ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα εφάμιλλο του δικού μας στα Τέμπη. Εκεί, λοιπόν η πολιτεία έδρασε ‘λίγο ‘ διαφορετικά από την δική μας. Πιο συγκεκριμένα:
-Δεν μπάζωσε τον χώρο. Αντίθετα τον περιέκλεισε για να είναι προστατευμένος και αποκλειστικά διαθέσιμος στο έργο των εμπειρογνωμόνων.
-Ο υπουργός συγκοινωνιών δεν είχε βγει για να υπερασπιστεί την ασφάλεια των σιδηροδρόμων, όπως έκανε ο δικός μας μόλις μία βδομάδα πριν το βαρύτατο έγκλημα εξ αμελείας (τουλάχιστον).
-Ο πρωθυπουργός της χώρας δεν εμφανίστηκε στην τηλεόραση για να αποδώσει γρήγορα-γρήγορα το έγκλημα σε ανθρώπινο λάθος… Αντίθετα οι εμπειρογνώμονες πολύ γρήγορα απέκλεισαν το ανθρώπινο λάθος τεκμηριώνοντας ως αιτία την αστοχία πρόσφατα ανακαινισμένου υλικού…
Δεν μιλάμε ακόμη για περιβόητες εξεταστικές επιτροπές-μηχανισμούς χονδροειδούς συγκάλυψης ούτε για εκθέσεις ειδικών, που έτυχαν ειδικής μεταχείρισης ανάλογα με τον προσανατολισμό του περιεχομένου τους… Ούτε για ενοχοποίηση νεκρών μηχανοδηγών έτσι ώστε οι εν ζωή δικοί μας όλων των επιπε΄δων να την βγάλουν καθαρή…
Καμία σύγκριση βέβαια με την πυκνότητα και την ποιότητα των δύο σιδηροδρομικών δικτύων. Η Ισπανία διαθέτει από πολύ καιρό γραμμές τραίνων υπερυψηλής ταχύτητας, που στην Ελλάδα θα αγνοούνται ακόμη και ΟΤΑΝ (ΑΝ) τελειώσει κάποτε η ουσιαστικά μοναδική λειτουργούσα γραμμή μεγάλης απόστασης, ήτοι η Αθήνα-Θεσσαλονίκη…
Μία ακόμη διαφορά είναι, πως στην Ισπανία, παρά την συγκριτικά μεγαλύτερη σφοδρότητα σύγκρουσης (λόγω υψηλότερης ταχύτητας) δεν αναπτύχθηκε πυρόσφαιρα. Όπως συνέβηκε στα Τέμπη και που ‘ειδικοί’ απέδωσαν σε υπερθέρμανση των ελαίων σιλικόνης (τί έχουμε ακούσει θεέ μου)!!! Φαίνεται, πως οι Ισπανικοί σιδηρόδρομοι αγοράζουν καλύτερα λάδια σιλικόνης… Να μάθουμε, για να αγοράζουμε και εμείς τα ίδια…
Υπάρχει κάτι κοινό στην πολιτική των δύο χωρών όσον αφορά τα μέσα σταθερής τροχιάς. Οι σιδηροδρομικές γραμμές έχουν ανατεθεί και στις δύο χώρες σε ιδιωτικές εταιρείες!!! Όπως έχει γίνει εδώ και 10ετίες στην Μεγάλη Βρετανία και αλλού…
Παντού οι ιδιωτικοποιήσεις των τραίνων ‘συνέπεσαν’ με θεαματική αύξηση των δυστυχημάτων… Οχι βέβαια από την κακή τους μοίρα
Αλλά από το εύλογο, ‘φυσιολογικό’ κυνήγι του υπερκέρδους, που είναι και το μοναδικό κίνητρο για την συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στις μεταφορές… Σε στεριά, θάλασσα και αέρα… Σε κάθε κοινωνική δραστηριότητα με δυνατότητα οικονομικού οφέλους.
Και στην Ισπανία τα συνδικάτα είχαν ειδοποιήσει ότι επιβάλλονται συχνότεροι έλεγχοι των γραμμών για να μην ξεφύγουν αστοχίες ή φθορές όπως η καταστροφή του ζευκτήρα των γραμμών, που φαίνεται, ότι ευθύνεται για το πολύνεκρο δυστύχημα στην Ισπανία… Οι συχνότεροι έλεγχοι απαιτούν όμως προσωπικό και υποδομή, που ‘μειώνουν’ τα κέρδη της εταιρείας!!!
Μακάρι ο σύλλογος των συγγενών των θυμάτων των Τεμπών να συνεχίσει και να διευρύνει το έργο του, προκαλώντας και πάλι το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης… Και χωρίς την Μαρία, που έχει αναλάβει …ευρύτερο έργο διάσωσης…
