Την Δευτέρα 19 Ιανουαρίου 2026, στο κατάμεστο Πνευματικό Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας, πραγματοποιήθηκε η δεύτερη συνάντηση της Σχολής Γονέων της Ιεράς Μητροπόλεως με θέμα: «Πώς να συζητούμε με τα παιδιά μας;» και ομιλητή τον Πρωτοπρεσβύτερο Θεμιστοκλή Μουρτζανό, Γενικό Αρχιερατικό Επίτροπο της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας και διευθυντή του 7ου Γυμνασίου Κερκύρας.
Την εκδήλωση άνοιξε ο ομιλητής λέγοντας στο κοινό: «Το ζήτημα του διαλόγου με τα παιδιά μας είναι πολύ σημαντικό και πολύ δύσκολο. Τα παιδιά μας από την βρεφική μέχρι την εφηβική τους ηλικία έχουν θέλημα, έχουν μια προσωπικότητα δική τους. Και αυτό διαμορφώνεται σύμφωνα με τις δικές τους επιταγές. Οι γονείς πρέπει να έχουν διάθεση να ασχοληθούν με τα παιδιά τους χωρίς να γίνονται καταπιεστικοί σ΄ αυτά. Η προτεραιότητα είναι τα παιδιά ή είναι οι ίδιοι; Εδώ πρέπει να υπάρχει μια εξισορρόπηση. Ο γονιός να ενδιαφέρεται και λίγο για τον εαυτό του. Να ασχολείται και με τον σύντροφό του για να μην έχει πρόβλημα η σχέση του».
«Το θέλημα του παιδιού έχει και πνευματικό περιεχόμενο αλλά έχει να κάνει και με την εποχή με την οποία ζούμε. Για την Εκκλησία, το θέλημα του ανθρώπου είναι δώρο του Θεού. Αν το θέλημα σου ακολουθεί το θέλημα του Θεού που είναι η αγάπη, τότε γίνεται δημιουργικό. Αν όμως έχει να κάνει με τον εαυτό σου τότε γίνεται εξουσιαστικό. Ένα άλλο πρόβλημα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι η δυσκολία πολλών παιδιών να καταλάβουν το σωστό και το λάθος. Ο συναισθηματισμός μας δεν πρέπει να μας παρασέρνει με αποτέλεσμα να κάνουμε πάντα το θέλημα του παιδιού μας. Χρειάζεται να έχουμε σταθερότητα και οριοθέτηση. Επίσης, στη ζωή μας υπάρχει το κακό, ο διάβολος. Όταν δεν κάνεις το καλό τότε εμφανίζεται το κακό. Τα παιδιά σήμερα δεν έχουν μάθει να λειτουργούν με αγάπη, δημιουργικότητα, συγχώρεση. Όταν δεν υπάρχουν αυτά τα τρία, τότε υπάρχει κακό».
Και συνέχισε ο ομιλητής: «Ο διάλογος εκφράζει αυτό που είμαστε, αυτό που είναι η προσωπικότητά μας. Αν ο διάλογος γίνεται μέσα από ένα πνεύμα εξουσίας τότε σίγουρα εκεί υπάρχει μορφή βίας. Αν ο διάλογος γίνεται με αγάπη τότε έχει περιθώρια να είναι γόνιμος. Οι γονείς δεν είναι φίλοι με τα παιδιά τους, αλλά γονείς. Φίλους έχουν τα παιδιά μας. Δεν υπάρχουν τέλειοι γονείς. Δεν πρέπει να φοβόμαστε να δούμε την αλήθεια στο παιδί μας. Αυτό που βλέπεις στο παιδί σου είναι η αλήθεια. Στον διάλογο με τα παιδιά μας χρειάζεται μια ευαισθησία να μας βοηθήσει να δούμε τα κίνητρα γύρω από κάθε συμπεριφορά τους . Να προσέξουμε όμως και τους δικούς μας φόβους, τα δικά μας κίνητρα. Δεν πρέπει να νομίσεις ότι δεν είσαι επαρκής για το παιδί σου γιατί τότε θα το αφήσεις να κάνει ό,τι θέλει. Προσέχουμε τα συναισθήματά μας. Δεν είμαστε πάντα έτοιμοι να μιλήσουμε στα παιδιά μας. Υπάρχουν αντικρουόμενα συναισθήματα στο παιδί μας και εμείς οφείλουμε να τα επισημάνουμε. Τα παιδιά αντιδρούν για να δουν αν βάζουμε και τηρούμε τα όρια.».
Κλείνοντας την ομιλία του ο π. Θεμιστοκλής τόνισε και τις τεχνικές του διαλόγου με τα παιδιά μας, λέγοντας: «Οι ερωτήσεις βοηθούν πολύ. Τι ήταν αυτό που οδήγησε στη κακή συμπεριφορά. Αποφεύγουμε τη φράση «όλα θα πάνε καλά», διότι όντως μπορεί να μην πάνε όλα καλά. Μπορούμε να πούμε “θα προσπαθήσουμε”. Προσέχουμε την έκφραση της αγάπης. Να νιώθει το παιδί ότι το αγαπάμε. Επίσης, παρατηρούμε την στάση του. Ο τόνος της φωνής μας να είναι αγαπητικός. Όταν είμαστε οργίλοι, το παιδί φοβάται και δεν θα πεί την αλήθεια ολοκληρωμένη. Ας ακούμε, ας ρωτούμε. Να έχουμε αγωγή, να έχουμε όρια. Πίστη και προσευχή στο Θεό για το παιδί μας».
Αμέσως μετά ακολούθησε γόνιμος και εποικοδομητικός διάλογος με το κοινό, τον οποίο συντόνισε ο υπεύθυνος της Σχολής π. Σπυρίδων Τριαντάφυλλος.
Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος, ο οποίος τόνισε μεταξύ άλλων ότι: «Χρειάζεται πίστη και συμπόρευση των γονιών με τα παιδιά τους. Δεν είναι εύκολο σήμερα ένας γονιός, με τα πολλαπλά προβλήματα που έχει, προσωπικά, οικογενειακά, επαγγελματικά, να τα ξεχάσει και να γίνει παιδί. Να μπορέσει να συνομιλήσει με το παιδί του. Πολλές φορές βάζουμε την δική μας σκέψη με την σκέψη του παιδιού. Συνήθως τα παιδιά και μέσα από την εξομολόγηση λένε πως δεν με καταλαβαίνουν οι γονείς μου. Θα πρέπει ένας πατέρας και μια μητέρα να αγαπήσουν αληθινά το παιδί τους. Με τον τρόπο τους να μπούν στην καρδιά του παιδιού τους και από τη δική του την πλευρά το παιδί να καταλάβει την πορεία της ζωής του. Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας έχουν γράψει λόγους για τους γονείς , τους δασκάλους, για τα παιδιά, οι οποίοι είναι πάντα επίκαιροι όπως και το Ευαγγέλιο, ο λόγος του Κυρίου».
Ο Σεβασμιώτατος αφού ευχαρίστησε τον π. Θεμιστοκλή, τους υπευθύνους της Σχολής και τους παρευρισκόμενους, ευλόγησε την Βασιλόπιτα ευχόμενος σε όλους για μια καλή και ευλογημένη χρονιά στις οικογένειές τους αλλά και στην προσωπική τους ζωή.
