Την Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2025, ΙΑ’ Λουκά και Κυριακή των Αγίων Προπατόρων, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στον ιστορικό Ιερό Ναό Υ. Θ. Φανερωμένης ή αλλιώς «Παναγίας των Ξένων» στο κέντρο της Κέρκυρας. Στη Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος πλαισιώθηκε από τον εφημέριο του Ι. Ν. Πρωτοπρεσβύτερο Σπυρίδωνα Μάνδηλα και από τον Διάκονό του, π. Ευσέβιο Πανδή. Επίσης, παρέστη συμπροσευχόμενος και ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων, κ. Δημήτριος, εκ του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ο οποίος ευρίσκετο παρεπιδημών εις την Κέρκυρα κατόπιν προσκλήσεως του οικείου Ποιμενάρχου, καθώς προέστη των εορταστικών εκδηλώσεων για τη μνήμη του Αγίου και Θαυματουργού Σπυρίδωνος, προστάτου και πολιούχου της νήσου. Στο αναλόγιο διηκόνησε βυζαντινός χορός, με χοράρχη τον κ. Νικόλαο Μακρόπουλο, Διευθυντή της Σχολής Βυζαντινής Μουσικής της Ιεράς Μητροπόλεως Κερκύρας, ο οποίος απέδωσε την ψαλμωδία με εκκλησιαστικό ήθος και μουσική αρτιότητα.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος, απευθυνόμενος προς το πυκνό εκκλησίασμα, έλαβε αφορμή από την Κυριακή των Προπατόρων οι οποίοι είχαν τη δίψα και την πίστη για την έλευση του Μεσσία, του Λυτρωτή καθώς ζούσαν σε ένα πνευματικό σκοτάδι και όλοι τους μιλούσαν για τον ερχομό Του. Όλοι οι Άγιοι Προπάτορες όπως και οι Προφήτες και οι Δίκαιοι είχαν έντονη την επιθυμία του Θεού και την αίσθηση της παρουσίας Του, ώστε Εκείνος να άρει την κατάρα την οποία κληρονόμησε η ανθρωπότητα από την παρακοή των Πρωτοπλάστων. Είναι εκείνοι οι οποίοι έζησαν διωκόμενοι, περιπλανώμενοι, μαρτύρησαν για την πίστη της προσδοκίας του Μεσσία. Απαρνήθηκαν πολλά από το κατεστημένο της εποχής και για αυτό ήρθαν σε αντίθεση και ρήξη με τη καθεστηκυία τάξη.
Όλοι αυτοί οι Άγιοι Προπάτορες απετέλεσαν ένα δένδρο με πολλούς κλάδους αυτών των Δικαίων της εποχής προ της ενσάρκου οικονομίας. Βεβαίως, σε αυτό δένδρο προστίθεται ο κλάδος της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας εκ της οποίας προήλθε κατά την ανθρώπινην φύσιν ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός. Έμελε έτσι ο Λόγος του Θεού, ο οποίος δημιούργησε τον κτιστό σύμπαντα κόσμο, να λάβει ανθρώπινη μορφή, να ομοιωθεί κατά πάντα όπως μάς λέει ο Απόστολος Παύλος, «ὅθεν ὤφειλεν κατὰ πάντα τοῖς ἀδελφοῖς ὁμοιωθῆναι, ἵνα ἐλεήμων γένηται καὶ πιστὸς ἀρχιερεὺς τὰ πρὸς τὸν Θεόν, εἰς τὸ ἱλάσκεσθαι τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ» (Εβρ. 2, 17). Το μυστήριον τούτο μάς το περιγράφει αναλυτικά ο μεγάλος δογματικός πατέρας της Εκκλησίας μας, ο Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός, καθώς η ένωσις του κτιστού μετά του ακτίστου έγινε ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως, ἀχωρίστως. Ο Κύριός μας ο Ιησούς Χριστός ομοιώθηκε κατά πάντα με εμάς και τούτο έγινε προκειμένου και εμείς να Τον κατανοήσουμε, να γίνει δηλαδή καταληπτός ο δημιουργός Λόγος του Θεού, ασχέτως αν εμείς έπειτα από τόσους αιώνες δεν Τον έχουμε προσλάβει εις την ζωήν μας. Για αυτό, ο Ευαγγελιστής Ιωάννης θα μας πει «εἰς τὰ ἴδια ἦλθεν, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον» (Ιω. 1, 11). Παρέμειναν ερμητικά κλειστές οι θύρες της ψυχής και της καρδιάς μας και η σημερινή εικόνα της ανθρωπότητος το μαρτυρεί αυτό βαθιά όταν υπάρχει η εκτροπή της κατά φύσιν καταστάσεως με την οποίαν μάς έπλασε και μάς δημιούργησε ο αληθινός Θεός, αντί να ζούμε κοινωνώντας εμείς οι κτιστοί τον ίδιον τον Δημιουργόν δια των ακτίστων θείων ενεργειών Του.
Οι Άγιοι Προπάτορες διψούσαν για αυτήν την αληθινήν κοινωνίαν και ένωσή τους με τον Θεόν. Πολλοί από αυτούς δεν πρόφτασαν να γνωρίσουν τον Λυτρωτήν μας Ιησούν ενώ εμείς έπειτα από τόσους αιώνες που ζούμε στην εποχή της χάριτος του Θεού, στην εποχή του φωτισμού, θεληματικά επιμένουμε στην πνευματική μας αλλοτρίωση. Άραγε, σήμερα, οι άνθρωποι αναζητήσαμε το Λυτρωτή; Είναι να απορεί κανείς πώς γεννήθηκε ο δυτικός άθεος ουμανισμός όταν η χριστιανική Δύση ευεργετήθηκε από τον σαρκωθέντα Υιό και Λόγο του Θεού, όχι μόνο με την προσφορά ολόκληρου του «είναι» των ανθρώπων αλλά και με την διαμόρφωση του πολιτισμού της, διότι ο πολιτισμός της Δύσης εν πολλοίς στηρίχθηκε στη χριστιανική παιδεία. Δυστυχώς, αντί να γινόμαστε συνεχιστές του ένθεου βυζαντινού χριστιανικού πολιτισμού των μεγάλων Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας, θελήσαμε σήμερα να αντιγράψουμε αυτό το κακέκτυπο της αποστασίας της Δύσης.
Στο τέλος, ο Μητροπολίτης ευχαρίστησε το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Γέροντα Πριγκηποννήσων άλλη μία φορά για την οικοδομητική παρουσία του κατά το τριήμερο των εορταστικών εκδηλώσεων του Αγίου Σπυρίδωνος. Επίσης, ευχήθηκε στο πολυπληθές εκκλησίασμα χρόνια πολλά και παρότρυνε άπαντες να απομακρυνθούμε από την πλάνη του δυτικού συστήματος το οποίο απεμπολεί το βίωμα της παρουσίας του Θεού στη ζωή του σύγχρονου ανθρώπου και να αγωνιστούμε ώστε να κατανοήσουμε επί της ουσίας το κοσμοσωτήριο νόημα των Χριστουγέννων.
