<<Τα πλοία βυθίζονται, όχι από το νερό που τα περιβάλλει, αλλά από το νερό (την υπέρμετρη φιλοδοξία, όταν δεν σέβεσαι το νερό) που μπαίνει μέσα τους>>.
Ζούμε σε έναν Τόπο ανεκτίμητης αξίας.
Έναν Τόπο που έχει όλα τα εφόδια — εκτός από κάτι: Καθαρή Σκέψη.
Μας έχουν μάθει να αποδεχόμαστε το Λάθος ως “Φυσιολογικό”, να Θεωρούμε τους Εαυτούς μας Σωτήρες, να μας Κυριαρχεί το Εγώ και να Συμβιβαζόμαστε με το Λίγο.
Κυρίως όμως Δεν Εχουμε μάθει να Σεβόμαστε και να κάνουμε Αυτοκριτική.
Ομως η Ελπίδα για να Σωθούμε δεν είναι η Αναμονή. Είναι η Κατανόηση και η Δράση.
Αρκούμαστε σε Ψέματα, επειδή έτσι μας βολεύει, που μας Κρατούν Μικρούς και Αρνούμαστε ΕΓΩΙΣΤΙΚΑ, να επιστρέψουμε στις Εννοιες που κάποτε μάς έκαναν μεγάλους:
Αυτογνωσία, Κατανόηση, Επάρκεια, Ευθύνη, Λογική, Πράξη.
Μια Χώρα ένας Τόπος αλλάζει μόνο όταν Αλλάζουν οι Ανθρωποί της.
Οταν δεν Αναγνωρίζεις ότι το Αυτοδιοικητικό Μοντέλο που εχει Επιβάλλει κυρίως η Δεξιά Συντήριση και ο Μητσοτακισμός στη Χώρα σου και στον Τόπο σου, έχει ως Υψιστο Αποτέλεσμα την Υφιστάμενη Σημερινή Κατάσταση….και δεν το Αναδεικνύης ως την Κυρίαρχη Αιτία και Εσύ Πιστεύεις ότι θα
Μπορέσεις να εισαι Καλύτερος Βεζύρης στην Θέση του Βεζύρη, στην Υφιστάμενη Κατάσταση, Τότε κινδυνεύεις να χαρακτηριστής ή ως Αφελής ή ώς Ανώριμος.
Οταν δεν Αντιλαμβάνεσαι και Αδυνατείς Πολιτικά να Ερμηνεύσεις, ότι αυτό που εισπράττει η Κοινωνία με βάση το ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ, δεν της Αφήνει κανένα Περιθώριο για να Ενδιαφερθεί ή να την Απασχολείσει για το τι συμβαίνει εντός του Δημοτικού Συμβουλίου (Μικρό Καραβάκι), μιας και τα βασικά της προβλήματα, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ Ονειρα, άρα και Αλυτα, με Αποτέλεσμα την Βυθισή του στο <<Μικρό του Ελος / στα Θολά του Νερά.
Ο ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ “ΔΩΣΕ ΚΑΙ ΜΕΝΑ ΜΠΑΡΜΠΑ” ,, που εχει επιβάλλει ο Μητσοτακισμός στα σαλόνια των Υπουργείων, Εναντι αυτών που Δικαιούμαστε και Κυριαρχεί Σήμερα, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΕΛΠΙΔΟΦΟΡΟ ΑΥΡΙΟ ΓΙΑ ΜΙΑ… ΝΕΑ ΑΡΧΗ.
ΑΥΤΟ ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΠΡΩΤΙΣΤΟΣ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΑΣ.
ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΑΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΓΙΑ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ.
Η Χώρα, ο Τόπος έχει Ανάγκη ΣΗΜΕΡΑ να δει το ΔΑΣΟΣ και ΟΧΙ το ΔΕΝΤΡΟ.
Μόνο έτσι θα Μπορέσουμε να Αποκτήσουμε και Πλυθώρα Καρποφόρων και Ελπιδοφόρων Δέντρων στην Χώρα και στον Τόπο, που Ζούμε Εμείς και τα Παιδιά μας.
Με εκτίμηση και σεβασμό προς κάθε διαφορετική άποψη.
