Η επικράτηση του κεφαλαίου πάνω στην εργατική δύναμη στον καπιταλισμό αποτυπώνεται με πλείστους τρόπους… Ισως όμως, ο πιο άμεσος και ουσιαστικά πληροφοριακός είναι η διάρκεια της εβδομαδιαίας εργασίας…
Ο χρόνος αυτός παρέμενε σταθερά μεγαλύτερος από αυτόν, που αντιστοιχούσε στα επίπεδα της παραγωγικότητας της εργασίας, αποτελώντας ο ίδιος ένα παράγοντα υπερεκμετάλλευσης…
Είναι ταυτόχρονα και ένας δείκτης της σοσιαλδημοκρατικής αμφιθυμίας, ιδιαίτερα κατά τα τελευταία χρόνια της ραγδαίας υποταγής της και της ενσωμάτωσής της στις νεοφιλελεύθερες ντιρεκτίβες…
Η πρώτη περίοδος μετά την πολιτική αλλαγή (1974-1989) είναι μία εποχή μικρών εργατικών νικών με σταδιακή γενίκευση του 40ωρου και του 5μερου στην εργασιακή εβδομάδα στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα… Σοβαρή είναι η υστέρηση ελέγχου τήρησης των παραπάνω νομικών δεδομένων ειδικά στον ιδιωτικό τομέα.
Οι ‘εκσυγχρονιστικές’ κυβερνήσεις Μητσοτάκη και Σημίτη εισάγουν νομοθετήματα, που προωθούν την ‘ευπλασία’ του εργασιακού χρόνου ενώ αργότερα η ‘σοσιαλιστική’ κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου θα καθιερώσει μειωμένες αμοιβές για την υπερωριακή εργασία. Στα τέλη του 20ου αιώνα οι σοσιαλιστές είναι πιο ξεδιάντροποι από ποτέ (μέχρι τότε)… Οντας στην εξουσία των 12 από τις 15 χώρες της ΕΕ αρνούνται την εισήγηση των Γάλλων ‘συντρόφων’ τους για 4μερη εργασία 35 ωρών!!!
Τα χρόνια των μνημονίων είναι ολέθρια για τους όρους και τις σχέσεις εργασίας. Πρώτα στην Ελλάδα αλλά μετά και στον υπόλοιπο ‘Δυτικό’ κόσμο. Το νομοθετικό έργο των αστικών κυβερνήσεων βρίθει νόμων και διατάξεων, που καθιστούν τον χώρο εργασίας απειλή για τον εργαζόμενο από κάθε άποψη (ασφάλεια, ατομική υγιεινή, προσωπική αξιοπρέπεια) και τους όρους εισαγωγής σε αυτόν νόμιμους!!!
Η ξεδιαντροπία είναι τόση και τέτοια ώστε η καθιέρωση του ‘ευέλικτου’ 13ωρου να προβάλλεται από τους κυβερνώντες ως μέτρο ‘προστασίας’ των εργαζόμενων!!!
Οι εκβιασμοί σε βάρος των εργαζόμενων πολυποίκιλοι… Είναι τόσο ξεφτίλα το ωρομίσθιο της ανειδίκευτης αλλά και της ειδικευμένης εργασίας ώστε η σε βαθμό αποκτήνωσης παράταση του εργάσιμου χρόνου να θεωρείται ‘ευκαιρία’ για καλύτερο μεροκάματο!!!
Αν οι εργατοπατέρες αστοί νομοθέτες και τα ταξικά τους συνεταιράκια και αφεντικά δεν λάβουν δυναμικές απαντήσεις δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να προωθήσουν ακόμη σκληρότερα μέτρα…
