Ώρα για Προοδευτική Ανατροπή

Η 18η Οκτωβρίου 1981 έχει καταγραφεί στη συλλογική μνήμη ως ημερομηνία – σταθμός. Ήταν η μέρα που η λαϊκή βούληση μετατράπηκε σε πολιτική κυριαρχία. Ήταν η στιγμή που η “Αλλαγή” από σύνθημα έγινε κυβερνητική πράξη. Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου έφερε στην εξουσία τις προσδοκίες δεκαετιών – κοινωνική δικαιοσύνη, συμμετοχή, εθνική αξιοπρέπεια, λαϊκή κυριαρχία.
Σαράντα τέσσερα χρόνια μετά, η Ιστορία δεν επαναλαμβάνεται, αλλά μας χτυπάει την πόρτα. Η Ελλάδα βρίσκεται ξανά μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή. Το 1981 η κοινωνία απαίτησε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Σήμερα, δεν το ζητά απλώς. Το προσμένει. Οι ανισότητες βαθαίνουν. Η ακρίβεια πνίγει τα νοικοκυριά. Η νέα γενιά μεταναστεύει, όχι γιατί θέλει, αλλά γιατί δεν αντέχει. Η Δημοκρατία υπονομεύεται από την αλαζονεία της εξουσίας, την αδιαφάνεια και τα σκάνδαλα.
Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, δεν διαχειρίστηκε μόνο ανορθόδοξα τις κρίσεις των τελευταίων χρόνων. Τις εργαλειοποίησε για να παγιώσει ένα αυταρχικό, πελατειακό μοντέλο που μετατρέπει το κράτος σε λάφυρο και τους πολίτες σε πελάτες.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η ανάγκη μιας προοδευτικής πανστρατιάς δεν είναι πολιτική επιλογή. Είναι ιστορικό καθήκον. Όπως το 1981 οι δυνάμεις της αλλαγής παραμέρισαν τις διαφορές και συσπειρώθηκαν σε ένα ελπιδοφόρο πολιτικό κύμα, έτσι και σήμερα η διάσπαση, η απομόνωση και οι προσωπικές στρατηγικές, είναι πολυτέλειες που δεν συγχωρούνται.
Η Δημοκρατική Παράταξη, οι αριστερές και κεντροαριστερές δυνάμεις, οι κινήσεις πολιτών και τα προοδευτικά ρεύματα της κοινωνίας, οφείλουν να βρουν κοινό βηματισμό. Όχι για να υπηρετήσουν ένα κόμμα. Αλλά για να απαντήσουν σε μια ιστορική πρόκληση, να μην επιτρέψουν η χώρα να βυθιστεί σε ένα μέλλον φτωχοποίησης, αυταρχισμού και αδιεξόδου.
Σήμερα, χρειαζόμαστε ξανά μια Αλλαγή, ριζική, Δημοκρατική, δίκαιη. Όχι άλλη μία εκλογική αναμέτρηση, αλλά ένα κοινωνικό μέτωπο αντίστασης και δημιουργίας. Ένα νέο συλλογικό όραμα που θα επαναφέρει στο προσκήνιο τον άνθρωπο, τα δικαιώματα, τη Δημοκρατία.
Η σύγκριση με το 1981 δεν είναι νοσταλγία. Είναι υπενθύμιση. Πως όταν η κοινωνία ευθυγραμμίζεται με την Ιστορία, όταν οι πολιτικές δυνάμεις υπερβαίνουν τον εαυτό τους, τότε μπορούν να γίνουν θαύματα. Σήμερα, 18 Οκτωβρίου 2025, δεν αρκεί να θυμόμαστε την Αλλαγή του 1981. Πρέπει να την επανεφεύρουμε. Με όρους του σήμερα, για τους ανθρώπους του σήμερα.
Ο χρόνος πιέζει. Η Ιστορία γράφεται.
Όπως τότε, έτσι και τώρα, η κοινωνία είναι έτοιμη. Ελπίζω και εμείς.