Πίπο, θα μας λείψεις πολύ…

Δύσκολα βρίσκεις στις μέρες μας ανθρώπους αγνούς, ανοικτόκαρδους, χωρίς δεύτερες σκέψεις… Ο Πίπος μας, αποτελούσε σίγουρα όλα αυτά και πολλά περισσότερα… Ο “αγαθός γίγαντας” των μέσων μαζικής ενημέρωσης της Κέρκυρας, έφυγε από τη ζωή σήμερα τα ξημερώματα, χτυπημένος από τον καρκίνο. Δεν είχε φτάσει καν τα 70… Και προσδοκούσε μερικά χρονια πιο ήρεμα και πιο ευχάριστα, από αυτά που προηγήθηκαν στη ζωή του τα οποία, ως επί το πλείστον, ήταν δύσκολα… Πολύ δύσκολα…

Ο Σπύρος Κατσούρης δεν είναι πια κοντά μας. Από τους πρώτους τεχνικούς των τοπικών μας media , από την αρχή της ιδιωτικής ραδιοφωνίας και μετέπειτα και της τηλεόρασης, ήταν ένας άνθρωπος αγαπητός σε όλους.

Από το Ράδιο Φαίακες, τεχνικός από τις πρώτες μέρες λειτουργίας του εκεί, στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Ακομα και σε μία θρυλική (τότε) εκπομπή, το “σας παρακαλώ χαμηλώστε αυτό το ραδιόφωνο” με αυτοσαρκασμό για τη φωνή, τον τρόπο ομιλίας και το “γκάρισμᨔ, όπως ο ίδιος έλεγε…

Από την πρώτη ημέρα, τεχνικός ζεύξεων, μίξης εικόνας και οπερατέρ στο Corfu Channel… Πάντα πρόθυμος ό,τι και να του ζητούσαν να κάνει, όπως και να του ζητούσαν να συμβάλλει, ακόμα και αν δεν του άρεσε ή δεν ήταν το πεδίο του…

Επί χρόνια δικός μας συνεργάτης, βασικό γρανάζι του CorfuPress.com… Οπερατέρ, μοντέρ. Πρωινή παρέα. Αποστολές εντός και εκτός Κέρκυρας. Ποτέ δεν γκρίνιαξε, ποτέ δεν αρνήθηκε να βοηθήσει όποια ημέρα και αν ήταν ή όποια ώρα… Βέβαια, η σχέση δεν ήταν επαγγελματική… Πως άλλωστε θα ήταν; Ακόμα και να ξεκινούσε επαγγελματικά η σύνδεση, με τους (λίγους) ανθρώπους που ο ίδιος ήθελε, κατέληξε σε μία βαθιά, αληθινή φιλία…

Και πριν τα media, είχε κάνει πολλές δουλειές. Ακόμα και ναυτικός σε ποντοπόρα πλοία στα νεανικά του χρόνια, για δύο χρονιές! Και μαστροχαλαστής: ήταν φημισμένος για την ικανότητά του να “εξερευνά” -κυρίως- μηχανήματα ή ο τρόπος του να οδηγεί σε (κωμικές, κυρίως) καταστάσεις. Όπως τότε, νεος ακόμα, όταν έβαλε φωτιά σε χαλί ξενοδοχείου την ώρα που το καθάριζε! Καταστάσεις που ο ίδιος διηγείτο στους φίλους με πολλές υπερβολές και περίσσιο αυτοσαρκασμό! Αυτός ήτσν ο Πίπος…

Νομίζω ότι εχθρούς δεν είχε… Και από την προσωπική εμπειρία των αρκετών χρόνων φιλίας αλλά και στενής συνεργασίας, νομίζω ότι και ο ίδιος δεν κρατούσε καν κακία ακόμα και σε ανθρώπους που δεν του φέρθηκαν και με τον καλύτερο τρόπο…

Καλόκαρδος, δοτικός, φιλότιμος, ακούραστος, συμπονετικός, έτοιμος να σου δώσει από αυτά που δεν είχε… Ένας άνθρωπος που θα μπορούσε αν η ζωή του είχε φερθεί λίγο καλύτερα, να κάνει πολλά περισσότερα. Αλλά και έτσι.. Αγαπητός στους συναδέλφους του, αγαπημένος στους φίλους του.

Ακέραιος, έντιμος και προοδευτικός. Ο πραγματικός ορισμός ενός αριστερού ανθρώπου με ιδανικά και έντονη πολιτική σκέψη.

“Ρηγάς” στα νιάτα του, πολιτικοποιημένος στον ίδιο ευρύτερο χώρο μέχρι το τέλος – ακόμα και αν δεν χωρούσε σε κομματικά καλούπια και κομματικές γραμμές.. Και όμως, αγαπητός ακόμα και σε πολιτικά πρόσωπα του εντελώς αντίθετου πολιτικού χώρου.

Ο Πίπος μας, είχε πάρει τη σύνταξή του εδώ και μερικά χρόνια – μερική, ωστόσο, γιατί παρά τις παρακλήσεις και τις εκκλήσεις, ακόμα και μέσα στην αρρώστια του σε πολιτικά πρόσωπα της Κέρκυρας να βοηθήσουν όχι για κανένα ρουσφέτι αλλά για να δεήσουν οι υπηρεσίες του ΕΦΚΑ να τελειώσουν τις εκκρεμότητες με τη διαδοχική του σύνταξη, δεν πρόλαβε να τη χαρεί και να ανασάνει λίγο περισσότερο…

Ο Πίπος μας, θα μας λείψει. Και σαν συνεργάτης (διότι αν και πολλές φορές δύσκολος, ήταν απίστευτα συνεπής, φιλότιμος και ακούραστος πάνω στη δουλειά). Όμως, βασικά, ο Πίπος θα μας λείψει σαν φίλος. Σαν παρουσία. Ο άνθρωπος που μπορεί, κάποιες φορές, να σε εκνεύριζε απίστευτα ένα πρωινό με τα όσα έλεγε ή έκανε, αλλά το επόμενο πρωινό, αν δεν τον έβλεπες στο γραφείο ή για μια μπύρα, σου έλειπε. Πολύ

Πίπο μας, θα μας λείψεις. Αληθινά… Καλή ξεκούραση αγαθέ γίγαντα…

Θερμά συλλυπητήρια στα δύο αδέλφια του και τους υπόλοιπους συγγενείς του, από όλους εμάς στο CorfuPress.com