Το φαινόμενο όπου οι εθνικές ταξιδιωτικές εισπράξεις αυξάνονται ενώ οι τοπικές επιχειρήσεις, όπως τα εστιατόρια και τα μπαρ, διαμαρτύρονται για μειωμένη κατανάλωση, είναι η αποτύπωση ενός τουριστικού μοντέλου “δύο ταχυτήτων”.
*******************************************************************************************************
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ CORUPRESS:
 Τα επίσημα στοιχεία της ΤτΕ για τις ταξιδιωτικές εισπράξεις, πάντως, τουλάχιστον έως πέρυσι αλλά και έως φέτος τον Ιούνιο, έδειχναν μία τελείως διαφορετική εικόνα: μία σημαντική αύξηση εισπράξεων, τόσο για τουρίστες από τις χώρες της ζώνης του ευρώ, όσο και για τους εκτός. |
 Μεγάλο αφιέρωμα για τις τουριστικές εισπράξεις φέτος και την τελευταία δεκαετία • Πόσοι επισκέφθηκαν κάθε περιφέρεια • Αποκωδικοποιώντας την επιτυχία του Αιγαίου |
 Σε εθνικό επίπεδο, η εικόνα ακολουθεί παράλληλη, αν και λιγότερο έντονη στις διακυμάνσεις της, πορεία. Το 2015, οι συνολικές ταξιδιωτικές εισπράξεις της Ελλάδας ανέρχονταν σε 14,2 δισεκατομμύρια ευρώ. |
 Ενώ οι αφίξεις παραμένουν σταθερές ή και ελαφρώς αυξημένες, ένας υπόκωφος προβληματισμός διαπερνά την τοπική αγορά: τα χρήματα δεν πέφτουν στην οικονομία. |
*******************************************************************************************************
Τα χρήματα πράγματι έρχονται στη χώρα, αλλά δεν κατανέμονται όπως παλιά. Οι βασικές εξηγήσεις είναι οι εξής:
Η Κυριαρχία του “All-Inclusive”
Αυτός είναι ο πιο καθοριστικός παράγοντας. Ένα διαρκώς αυξανόμενο ποσοστό τουριστών, ειδικά οικογένειες από την Ευρώπη που προσέχουν τον προϋπολογισμό τους, επιλέγουν πακέτα “all-inclusive”.
- ·Πώς λειτουργεί:Ο τουρίστας προπληρώνει ένα μεγάλο ποσό σε έναν τουριστικό πράκτορα ή απευθείας σε ένα μεγάλο ξενοδοχειακό συγκρότημα. Το ποσό αυτό καλύπτει διαμονή, όλα τα γεύματα, ποτά και συχνά την ψυχαγωγία.
- ·Η επίπτωση:Αυτά τα χρήματα καταγράφονται ως “ταξιδιωτικές εισπράξεις” και αυξάνουν τον εθνικό τζίρο. Ωστόσο, παραμένουν “κλειδωμένα” μέσα στους τοίχους του ξενοδοχείου. Ο τουρίστας έχει ελάχιστο κίνητρο να βγει έξω για να φάει σε μια τοπική ταβέρνα, να πιει έναν καφέ σε ένα καφενείο ή να ψωνίσει από τοπικά καταστήματα, αφού τα έχει ήδη όλα πληρωμένα. Το αποτέλεσμα είναι τα μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα να απορροφούν το μεγαλύτερο μέρος της δαπάνης, αφήνοντας ελάχιστο ή καθόλου υπόλοιπο για την υπόλοιπη τοπική οικονομία.
Ο αντίκτυπος της παγκόσμιας ακρίβειας
Οι τουρίστες που έρχονται στην Ελλάδα δεν ζουν σε κενό. Αντιμετωπίζουν και οι ίδιοι στις χώρες τους (π.χ. Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία) αυξημένο κόστος ζωής, υψηλούς λογαριασμούς ενέργειας και πληθωρισμό στα τρόφιμα.
- ·Πώς λειτουργεί:Το διαθέσιμο budget για τις διακοπές τους είναι πιο πιεσμένο από ποτέ. Αφού πληρώσουν τα ακριβότερα αεροπορικά εισιτήρια και τη διαμονή, το ποσό που τους απομένει για καθημερινά έξοδα (η “δαπάνη τσέπης”) είναι σημαντικά μειωμένο.
- ·Η επίπτωση: Οι τουρίστες γίνονται πολύ πιο συνειδητοποιημένοι καταναλωτές. Θα προτιμήσουν να μαγειρέψουν στο κατάλυμα τύπου Airbnb, θα περιορίσουν τις εξόδους για φαγητό, θα παραγγείλουν ένα κυρίως πιάτο αντί για πλήρες γεύμα με ορεκτικά και γλυκό, και θα είναι πιο φειδωλοί στις αγορές αναμνηστικών και δώρων. Η εστίαση είναι ο πρώτος κλάδος που αισθάνεται αυτή την περικοπή.
Η πόλωση της αγοράς: Οι πολύ πλούσιοι και οι υπόλοιποι
Τα εθνικά στατιστικά στοιχεία παρουσιάζουν έναν μέσο όρο, ο οποίος όμως μπορεί να είναι παραπλανητικός. Η αλήθεια είναι ότι η τουριστική αγορά έχει πολωθεί ακραία.
- ·Πώς λειτουργεί: Από τη μία πλευρά, υπάρχει μια αύξηση τουριστών πολύ υψηλού εισοδήματος (π.χ. από τις ΗΠΑ, τις αραβικές χώρες), οι οποίοι ξοδεύουν τεράστια ποσά σε βίλες, πολυτελή ξενοδοχεία, ιδιωτικές θαλαμηγούς και εστιατόρια υψηλής γαστρονομίας στη Μύκονο, τη Σαντορίνη ή την Κρήτη. Η δαπάνη ενός τέτοιου τουρίστα μπορεί να ισοδυναμεί με τη δαπάνη δεκάδων τουριστών της μεσαίας τάξης.
- ·Η επίπτωση: Αυτοί οι λίγοι, αλλά εξαιρετικά εύποροι τουρίστες, “φουσκώνουν” τον μέσο όρο της δαπάνης ανά επισκέπτη και εκτοξεύουν τα συνολικά έσοδα. Ωστόσο, η συντριπτική πλειοψηφία των τουριστών, αυτοί που γεμίζουν τα εστιατόρια στην Κέρκυρα, τη Ζάκυνθο ή τη Χαλκιδική, ανήκουν στην κατηγορία που προσέχει τα έξοδά της. Έτσι, ενώ ο εθνικός απολογισμός δείχνει ευημερία, η πραγματικότητα για τη μέση ταβέρνα είναι ένας πελάτης που ξοδεύει λιγότερα από ποτέ.
