“Πληρώστε για το Θέατρο!” – “Για αυτό που στάζει και δεν έχει κλιματισμό;”

Σε αντιπαράθεση με πολλά πολιτιστικά και κοινωνικά σωματεία και φορείς αναμένεται να έρθει τις επόμενες εβδομάδες ο Δήμος Κεντρικής Κέρκυρας ο οποίος έχει θέσει ως καταληκτική ημερομηνία για την διαβούλευση της νέας τιμολογιακής πολιτικής χρήσης των πολιτιστικών χώρων, την 14η Αυγούστου. Ανακοίνωσε τις τιμές που φτάνουν έως και τα 260 ευρώ για μία παράσταση στο Δημοτικό Θέατρο αλλά και τιμές για Ιόνιο Βουλή και Κήπο του Λαού! Ωστόσο, έντονη κριτική ήδη ασκείται από πρόσωπα του πολιτιστικού δυναμικού της Κέρκυρας που καυτηριάζουν την απόφαση λόγω της πλήρους ανεπάρκειας υποδομών και παροχών που διαθέτει το Δημοτικό Θέατρο…

Σε δημόσια διαβούλευση τίθεται από τον Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων το σχέδιο κανονισμού για την επιβολή ανταλλάγματος χρήσης στο Δημοτικό Θέατρο, την Ιόνιο Βουλή και άλλους δημοτικούς χώρους. Η δημοτική αρχή καλεί φορείς και πολίτες να καταθέσουν τις προτάσεις τους έως τις 14 Αυγούστου 2025, σε μια προσπάθεια να θεσμοθετηθεί η καταβολή τέλους για την κάλυψη, όπως αναφέρει, λειτουργικών και επισκευαστικών αναγκών.

Ο νέος κανονισμός του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας επιβάλλει τέλη για τη χρήση του Δημοτικού Θεάτρου και της Ιονίου Βουλής. Το κόστος για την κεντρική αίθουσα ξεκινά από 200€ (πλέον ΦΠΑ) τις καθημερινές, με προσαυξήσεις τα Σαββατοκύριακα, ενώ οι πρόβες χρεώνονται ωριαία. Εξαιρούνται πλήρως οι φιλανθρωπικές και σχολικές εκδηλώσεις. Για τοπικούς φορείς, όπως οι Φιλαρμονικές και οι Χορωδίες, προβλέπεται συμβολικό αντίτιμο 50€ για εκδηλώσεις χωρίς εισιτήριο και δύο δωρεάν πρόβες. Αντίθετα, πολιτικά κόμματα και υποψήφιοι θα καταβάλλουν υποχρεωτικά το αντάλλαγμα.

Σχετικά χαμηλές οι τιμές

Πάντως οι ονομαστικές τιμές δεν είναι υψηλές, σε σχέση με αντίστοιχους χώρους δημοτικών θεάτρων και αιθουσών ανά την Ελλάδα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η τιμολογιακή πολιτική κυμαίνεται στους ΟΤΑ από 180-200 έως και 500-600 ευρώ, ωστόσο, διασφαλίζονται πλήρεις παροχές όπως βασική ηχητική και φωτιστική υποδομή, καθαριότητα, προσωπικό, κλιματισμός, διαδίκτυο και σοβαρές υποδομές τόσο για τους θεατές όσο και για τους καλλιτέχνες που συμμετέχουν. Πράγματα τα οποία το Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας δεν (μπορεί να) παρέχει ούτε κατά διάνοια…

Από το 2018

Η απόφαση δεν είναι καινούρια ως προς την επιβολή τέλους χρήσης και έρχεται από το 2018, είχε ψηφιστεί ομόφωνα από τα παρόντα μέλη της Οικονομικής Επιτροπής την 31η Ιουλίου 2018 (αριθμ. Απόφασης 30-10, περί καθορισμού χρήσης ανταλλάγματος καθώς της διαδικασίας παραχώρησης χρήσης χώρων του Δημοτικού Θεάτρου Κέρκυρας). Σημειωτέον ότι στα παρόντα μέλη που – το όχι και πολύ μακρινό 2018- είχαν συναινέσει στην επιβολή τέλους είναι και μετέπειτα στελέχη της παράταξης της πρώην Δημάρχου Μερόπης Υδραίου, που σήμερα αντιτίθεται στην απόφαση Πουλημένου να επαναφέρει το τέλος, ως αντιστάθμισμα στην ανάγκη εξεύρεσης χρημάτων για τις αναγκαίες επισκευές στο Δημοτικό Θέατρο.

Ζάκυνθος: Πιο ψηλά από την Κέρκυρα αλλά δωρεάν για τα… δωρεάν!

Οι τιμές της Κέρκυρας είναι χαμηλότερες από τις νέες, μειωμένες σε σχέση με το παρελθόν, τιμές της Ζακύνθου. Ο Δήμος Ζακύνθου ενέκρινε στις αρχές του 2024 μια νέα μειωμένη τιμολογιακή πολιτική για την παραχώρηση των πολιτιστικών του χώρων, θέτοντας ως κεντρική αρχή ότι οι χώροι αυτοί δεν πρέπει να λειτουργούν με εμπορικούς όρους.

Μάλιστα, σε αντίθεση με την Κέρκυρα, οι τοπικοί σύλλογοι οι οποίοι στις διοργανώσεις τους δεν έχουν εισιτήριο δεν θα πληρώνουν τίποτα ενώ δεν χρεώνονται οι πρόβες.

Οι τιμές στη Ζάκυνθο είναι:

• Συναυλίες στο Κλειστό Θέατρο: Το κόστος ορίζεται σε σταθερό ποσό 500 ευρώ.
• Θεατρικές παραστάσεις (θίασοι εκτός Ζακύνθου): Το αντίτιμο καθορίζεται στα 500 ευρώ ανά παράσταση.
• Τοπικοί Σύλλογοι (με εισιτήριο): Για εκδηλώσεις που διοργανώνονται από τοπικούς φορείς και περιλαμβάνουν εισιτήριο, το ημερήσιο κόστος είναι 200 ευρώ.
• Τοπικοί Σύλλογοι (χωρίς εισιτήριο): Για εκδηλώσεις με ελεύθερη είσοδο για το κοινό, παρέχεται πλήρης απαλλαγή από οποιοδήποτε τέλος παραχώρησης.

“Υπέρογκα ποσά για τοπικές παραγωγές”

Οι αντιδράσεις για τη νέα τιμολογιακή πολιτική είναι ποικίλες,  ωστόσο, καλλιτέχνες και εκπρόσωποι φορέων ζητούν από το Δήμο να τους πει, για ποιο πράγμα θα πληρώνουν αναφερόμενοι στην κάκιστη κατάσταση των υποδομών και την γενικότερη υποβαθμισμένη λειτουργία των χώρων του Θεάτρου, αλλά και το μεγάλο κόστος για μεγαλύτερες τοπικές παραγωγές το οποίο θα λειτουργήσει αποτρεπτικά σε όποιον θέλει να προχωρήσει σε μία τέτοια παραγωγή.

Χαρακτηριστική είναι η ανάρτηση του μαέστρου της Σ.Ο.Μ.θ Ηλία Γκογκίδη, ο οποίος αναφερόμενος στο κόστος, τόνισε ότι μια συναυλία με δύο πρόβες θα χρεώνεται πλέον 545,60 ευρώ, ενώ μια παραγωγή όπερας με πρόβες μιας εβδομάδας θα ξεπερνά τα 3.500 ευρώ: “Με βάση το νέο τιμοκατάλογο, για μια απλή συναυλία — με δύο γενικές πρόβες (όπως συνήθως προβλέπεται) και την παράσταση — η χρέωση ξεκινά από 545,60 ευρώ. Ας το πούμε στρογγυλεμένα: 550 ευρώ. Δηλαδή, για να είναι βιώσιμη η εκδήλωση, θα πρέπει να διατεθούν τουλάχιστον 50 επιπλέον εισιτήρια, μόνο για την κάλυψη του κόστους χρήσης του χώρου. Για παραγωγές μεγαλύτερης κλίμακας, όπως μια όπερα με καθημερινές πρόβες για μία εβδομάδα, σκηνικά, ορχήστρα, πρόζες κ.λπ., η επιβάρυνση ξεπερνά κατά πολύ τα 3.500 ευρώ. Επιπλέον, για εμάς που εδώ και χρόνια πραγματοποιούμε πρόβες τις Κυριακές — επειδή τότε μόνο υπάρχει διαθεσιμότητα — η κάθε πρόβα κοστολογείται πλέον στα 161,20 ευρώ. Ή, για λόγους απλούστευσης: 160 ευρώ ανά πρόβα”.

«Πληρώνουμε για νερά που στάζουν και ανύπαρκτο κλιματισμό»

Το κεντρικό σημείο της παρέμβασής του, ωστόσο, ήταν η αντιπαραβολή αυτών των ποσών με την πραγματική κατάσταση του χώρου. Περιέγραψε υποδομές που δεν πληρούν στοιχειώδεις προϋποθέσεις, αναφέροντας χαρακτηριστικά:

• «Νερά που στάζουν στις θέσεις του Μαέστρου, των Α’ Βιολιών, των Κρουστών».
• Τουαλέτες «χωρίς τα βασικά είδη υγιεινής», τα οποία προμηθεύονται οι ίδιοι οι χρήστες.
• Κλιματισμό που «είτε υπολειτουργεί είτε δεν λειτουργεί καθόλου», με αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να είναι «δυσβάσταχτες για μουσικούς, χορευτές και κοινό».

Ο κ. Γκογκίδης έθεσε επίσης το ζήτημα της επιβάρυνσης των ιστορικών Φιλαρμονικών, σημειώνοντας την αντίφαση: «Αντί να λέμε “ευχαριστώ”, τους ζητάμε να πληρώσουν για να συνεχίσουν να προσφέρουν».

“Αρχόντισσα της… Ερημιάς”!

Στο ίδιο πλαίσιο, ο διεθνώς φημισμένος Έλληνας συνθέτης Ζώρζης Κατρής, σχολιάζοντας την ανάρτηση Γκογκίδη, αναφέρθηκε στη μακροχρόνια ανεπάρκεια των εγκαταστάσεων. Ανέφερε πως το 2022, σε συνάντηση με την τότε δημοτική αρχή για το ανέβασμα της όπερας «Ιωάννης Καποδίστριας», το μεγαλύτερο εμπόδιο ήταν η τεχνική αδυναμία του θεάτρου να υποστηρίξει μια τέτοια παραγωγή (έλλειψη από υδραυλικούς ανυψωτήρες, κατάλληλο pit, σταγκόνια κ.ά.). Η συζήτηση, όπως είπε, κατέληξε με μια «άνω τελεία», καθώς ήταν σαφές ότι απαιτείται πλήρης ανακαίνιση. Ολοκλήρωσε το σχόλιό του χαρακτηρίζοντας την Κέρκυρα, παρά την ιστορία της, ως «μία αρχόντισσα της… Ερημιάς…!».

Δεύτερος γύρος αντιδράσεων;

Η ανακοίνωση Βραδή έρχεται ως συνέχεια της προσπάθειας που ξεκίνησε η δημοτική αρχή του Στέφανου Πουλημένου τον Αύγουστο του 2024, όταν είχε ανακοινώσει την ενεργοποίηση ενός κανονισμού του 2018 (με αντιδήμαρχο τότε τον Κ. Βουσολίνο). Η ανακοίνωση είχε πυροδοτήσει έναν κύκλο έντονων αντιδράσεων από το σύνολο της αντιπολίτευσης και τους πολιτιστικούς φορείς του νησιού.

Η επικεφαλής της μείζονος αντιπολίτευσης, Μερόπη Υδραίου, είχε κάνει λόγο για «αντιδημοκρατική απόφαση» και «χαράτσι» που επιβλήθηκε μονομερώς, κατηγορώντας τον Δήμαρχο για έλλειψη σεβασμού στα πολιτιστικά σωματεία. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Δημήτρης Μπιάγκης, είχε χαρακτηρίσει την επιβολή τέλους «πράξη απόγνωσης και οικονομικής κατάρρευσης», υποστηρίζοντας ότι ο δήμος εφευρίσκει τεχνάσματα για να καλύψει την «ολοκληρωτική ανεπάρκειά του». Από την πλευρά του, ο επικεφαλής της παράταξης «Αλλάζουμε Ρότα», Τάκης Μεταλληνός, είχε επισημάνει ότι ο πολιτισμός καλείται «να μπαλώσει τις διαχρονικές αδυναμίες» του Δήμου.

Την κάθετη αντίθεσή της είχε εκφράσει και η Ένωση Χορωδιών Κέρκυρας η οποία τόνιζε ότι τα σωματεία, χωρίς καμία οικονομική στήριξη από τον Δήμο, δυσκολεύονται να επιβιώσουν και είναι αδύνατο να επωμιστούν τις λειτουργικές ανάγκες του Θεάτρου. Μάλιστα, έθετε ως προϋπόθεση για οποιαδήποτε συζήτηση την πλήρη επισκευή του κτιρίου, ώστε να παρέχει τις στοιχειώδεις προϋποθέσεις για τη διεξαγωγή εκδηλώσεων.