Οι στημένες εξέδρες στην Θάλασσα της Ρόδου με τους σερβιτόρους κολυμβητές και τους απολαμβάνοντες την πολυτέλεια πελάτες, είναι μία θαυμάσια ευκαιρία για να αναλογιστούμε τους μηχανισμούς, που μπορεί το σύστημα της εκμετάλλευσης να κατασκευάσει ‘εθελοντές’ εξευτελιζόμενους…
Οι χώροι της εστίασης και του τουρισμού ‘προσφέρονται’ για …ακραίες απολαύσεις των εχόντων σε βάρος των εργαζόμενων… Τα επιτελεία, που σχεδιάζουν νέες μορφές εντατικότερης κερδοσκοπίας έχουν ‘ιδέες’ για να κάνουν πιο φαντασμαγορική -και φυσικά, πιο ‘αποδοτική’ -την εξυπηρέτηση των ακριβών πελατών.
Οι εμπνεύσεις αυτές δεν έχουν πολλές αναστολές στην χρησιμοποίηση των εργαζόμενων σαν εργαλείων, σαν κατώτερων όντων-πολιτών, σαν εξαρτημάτων παροχής ανώφελων υπηρεσιών, που ικανοποιούν απλά ηλίθιες ματαιοδοξίες δήθεν υπεροχής…
Ετσι, κάποιοι σερβιτόροι, πρέπει να μπουν με τα ρούχα της δουλειάς (πουκάμισο, παντελόνι0 στο νερό, να κουβαλήσουν τον δίσκο μέχρι την εξέδρα, που οι ‘ακριβοί’ πελάτες περιμένουν να φτάσει μέχρις εκεί ο καφές τους, το αναψυκτικό τους, το γλυκό τους, το παγωτό τους.
Τεράστια απόλαυση, απίστευτη ευχαρίστηση!!!
Το τραγικότερο… Οι εργαζόμενοι ‘επιλέγουν’ αυτή τη μορφή εργασίας!!! Προσδοκούν το καλύτερο φιλοδώρημα, που έτσι και αλλιώς είναι σαφώς ανώτερο από τις συμφωνημένες αποδοχές…
Μία μορφή, λοιπόν γελιοποίησης υιοθετείται από τους άμεσα ενδιαφερόμενους… Εικόνες, που προξενούν αποτροπιασμό και αγανάκτηση εκπίπτουν στο επίπεδο του ανεκτού, του παραδεκτού…
Και η πολιτεία; Η πολιτεία …των ίσων δικαιωμάτων και ευκαιριών;;;
Η πολιτεία, κάτω από την κατακραυγή μέρους της κοινής γνώμης υποσχέθηκε αναστολή της άδειας λειτουργίας του μπαρ. Φυσικά δεν θα περιμένατε να συμβεί κάτι τέτοιο… Το μπαρ, όπως διαβάζουμε στο διαδίκτυο συνεχίζει να λειτουργεί. Δεν γνωρίζουμε αν του επιβλήθηκε κάποιο πρόστιμο-φερεντζές.
Ο δίσκος του σερβιρίσματος εξακολουθεί να ταξιδεύει την διαδρομή μπάρα-εξέδρα με όχημα τον εξευτελισμό ανθρώπινων προσωπικοτήτων…
