Η μείωση του μη μισθολογικού κόστους – εργαλείο ανάπτυξης

Οι αρνητικές επιδράσεις στην ελληνική οικονομία από την πανδημία θα αργήσουν να εξαφανιστούν. Η μετάβαση στην κανονικότητα δεν θα είναι αυτόματη και οριζόντια αλλά μακρόσυρτη και σταδιακή.
Ανάμεσα σε όλα όσα εξήγγειλε ο Πρωθυπουργός στην Θεσσαλονίκη, εξαιρετική σπουδαιότητα έχουν τα μέτρα που θα ισχύσουν και το 2022 δηλαδή η απαλλαγή από την εισφορά αλληλεγγύης για όλους τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα και η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 3 μονάδες.
Τα μέτρα αυτά θα συμβάλλουν στην αύξηση της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων, στην ενίσχυση της της ενεργού ζητήσεως, στην αύξηση της παραγωγικότητας, στην υποχώρηση της ανεργίας, στην άνοδο της επιχειρηματικότητας και στην αύξηση της αποταμίευσης.
Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι μεταβολές στις κοινωνικές εισφορές και η άμεση φορολόγηση της εργασίας επηρεάζουν το μη μισθολογικό κόστος εργασίας και αποτελούν, συνεπώς, έναν ακόμη τρόπο βραχυπρόθεσμου και μεσοπρόθεσμου επηρεασμού του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος. Αυτό σημαίνει φτηνότερα προϊόντα και ενίσχυση των εξαγωγικών μας μεγεθών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, ο μισθωτός του ιδιωτικού τομέα έχει ήδη κατά μέσο όρο ετήσιο όφελος από 365 έως 1.614 ευρώ, σε σχέση με το 2019. Αυτό οφείλεται στην πολιτική των φοροελαφρύνσεων και σημαίνει ότι το εισόδημα όλων των εργαζόμενων έχει αυξηθεί περισσότερο από 4,5% μέσα στην πανδημία.
Οι παραπάνω αυξήσεις ανεξάρτητα από το ύψος τους, κατευθύνονται κατά κύριο λόγο στην αγορά καταναλωτικών, διαρκών αγαθών και υπηρεσιών.
Η εξαγγελθείσα κατά 30% έκπτωση στο φορολογητέο εισόδημα όλων, για ηλεκτρονικές δαπάνες από υπηρεσίες συγκεκριμένων κλάδων, θα δράσει αθροιστικά με με τις παραπάνω μειώσεις και θα αποτελέσει ένα ακόμα ευεργετικό παράγοντα ρευστότητας στην αγορά ενώ σε ενάντια περίπτωση θα κατέληγε στα κρατικά ταμεία. Το ίδιο θα συμβεί και με την μείωση του ΕΝΦΙΑ.
Όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος συνεχίζεται η σώρευση ρευστότητας από τις ιδιωτικές και επιχειρηματικές καταθέσεις.
Η αύξηση των καταθέσεων είναι δείκτης εμπιστοσύνης για τις προοπτικές της οικονομίας και είναι ο πλέον υγιής τρόπος χρηματοδότησης των επιχειρήσεων (εσωτερικός δανεισμός).
Βέβαια όλα αυτά τα μέτρα θα πρέπει ξεφύγουν από τον προσωρινό χαρακτήρα τους (ρήτρα διαφυγής) και να αποκτήσουν μονιμότητα και διαχρονικότητα προκειμένου να αποτελέσουν βασικά εργαλεία ανάπτυξης. Για να επιτευχθεί αυτό θα πρέπει να υπηρετούνται οι προϋποθέσεις για πρωτογενές πλεόνασμα από το 2023 και έπειτα, όπως εξάλλου προβλέπει η συμφωνία με τους δανειστές.