Κείμενο της παράταξης της Αλεξάνδρας Μπαλού.
Το κείμενο
Είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός πως τα διδάγματα από την 28η Οκτωβρίου του 1940 και την κατοπινή ηρωική πάλη του ελληνικού λαού, μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, εμπνέουν τους αγώνες σήμερα ενάντια στο σύστημα που γεννά το φασισμό, τις κρίσεις, τους πολέμους.
Αδιαμφισβήτητο γεγονός επίσης είναι πως τα διδάγματα αυτά σηματοδοτούν την αναγκαία ενότητα των εργαζομένων και των άλλων λαϊκών δυνάμεων απέναντι στην ψευδεπίγραφη “εθνική ομοψυχία”, πίσω από την οποία κρύβεται η εξαπάτηση του λαού και ο εγκλωβισμός του στους κάθε φορά “εθνικούς στόχους” του κεφαλαίου. Άλλωστε, η εξέλιξη του λαϊκού αγώνα καθ’ όλη τη δεκαετία του ‘40 σφραγίστηκε από την ασυμφιλίωτη αντίθεση που αντικειμενικά υπάρχει ανάμεσα στη μεγάλη λαϊκή πλειοψηφία από τη μία και την εκμεταλλεύτρια αστική τάξη από την άλλη.
Ένα μικρό, αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα της αλήθειας των πιο πάνω είναι και οι δηλώσεις για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου του 1940 που η Περιφερειάρχης Ι.Ν. θεώρησε «καθήκον» της να κάμει και που , μεταξύ άλλων, μας είπε και τα εξής : «…Το Ελληνικό ΟΧΙ του 1940 στο ναζισμό , τα δεινά της κατοχής, ο ηρωικός αγώνας του ελληνικού λαού απέναντι στην βία και τον φασισμό, μας πλημμυρίζουν με δέος και υπερηφάνεια… ».
Πρέπει πραγματικά κάποιος να διαθέτει μπόλικο πολιτικό θράσος και υποτίμηση προς τον λαό, για να προβαίνει σε τέτοιες υποκριτικές δηλώσεις όταν μόλις 5 μέρες νωρίτερα στην συνεδρίαση του Π.Σ. , μαζί με τον κ. Σπύρου έδωσαν μάχη για να μη συζητηθεί –προσοχή :όχι για να μη ψηφισθεί, αλλά για να μη συζητηθεί καν!— ψήφισμα που έφερε η Λαϊκή Συσπείρωση για καταδίκη των φασιστοειδών που το τελευταίο καιρό, με την ανοχή της κυβέρνησης, σήκωσαν κεφάλι . Στο ψήφισμα αυτό η Λαϊκή Συσπείρωση , μεταξύ άλλων, ζητούσε :
«…Το Π.Σ Ιονίων νήσων, καταδικάζει απερίφραστα τις δολοφονικές επιθέσεις φασιστικών ομάδων ενάντια σε μαθητές του 1ου και 2ου ΕΠΑΛ Σταυρούπολης, φοιτητές, εκπαιδευτικούς, γονείς και εργαζόμενους…» και επεσήμαινε «….ότι ο αγώνας για να ηττηθεί η ναζιστική ιδεολογία και πρακτική δεν ολοκληρώθηκε με την καταδίκη της ναζιστικής εγκληματικής Χρυσής Αυγής. Τα τάγματα εφόδου εθνικιστικών, φασιστικών δυνάμεων επανεμφανίζονται, σηκώνουν κεφάλι, επιτίθενται και τρομοκρατούν…»
Η συζήτηση του ψηφίσματος αυτού , απαγορεύθηκε μετά βδελυγμίας από τις παρατάξεις της πλειοψηφίας με το απαράδεκτο επιχείρημα του συμψηφισμού των μαθητικών κινητοποιήσεων με τις επιθέσεις των φασιστοειδών.. Βέβαια το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ( 18 κατά της συζήτησης-17 υπέρ ) έδειξε πως κάποιοι περιφερειακοί σύμβουλοι από τις παρατάξεις της πλειοψηφίας ,προς τιμή τους, δεν υπάκουσαν στις εντολές Κράτσα-Σπύρου και υπερψήφισαν την πρόταση της Λαϊκής Συσπείρωσης. Έδειξε ακόμη ότι για να περάσουν την άποψη τους χρειάστηκαν την επικουρία της παράταξης της Χρυσής Αυγής, κάτι που άλλωστε συμβαίνει συχνά το τελευταίο καιρό στο Π.Σ. Ι.Ν. και που ασμένως αποδέχονται οι παρατάξεις της πλειοψηφίας.
Αλλά πως, αλήθεια, μπορούσε να γίνει και αλλιώς ; Όταν η Περιφερειάρχης στο μήνυμά της που αναφέραμε πιο πάνω ούτε λίγο ούτε πολύ αποκαλεί τους φασίστες αδέλφια μας. Για του λόγου το αληθές στο μήνυμα της κατά λέξη αναφέρει : «….Αναδεικνύουν την ιστορική σημασία της ένωσης των ευρωπαϊκών κρατών που ξεπέρασαν τους αδελφοκτόνους ανταγωνισμούς τους και πάνω στα συντρίμμια των πολέμων έβαλαν τις βάσεις για την ειρήνη και την ευημερία μας.». Η κα Περιφερειάρχης γράφοντας ξανά την ιστορία, αποκαλεί το μεγάλο αντιφασιστικό πόλεμο που έδωσαν οι λαοί ενάντια στο τέρας του φασισμού-ναζισμού , με τίμημα πάνω από 50 εκατομμύρια νεκρούς , αδελφοκτόνο !!!
Από αυτό και μόνο εξηγείται και η επιμονή Κράτσα – Σπύρου να μη συζητηθεί το ψήφισμα . Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο! Ματαιοπονούν όμως! Γιατί σήμερα ο λαός ξέρει την αλήθεια και στηρίζεται στην ιστορική πείρα. Γνωρίζει καλά πως η δικαστική απόφαση καταδίκης της εγκληματικής Χρυσής Αυγής πριν ένα χρόνο, παρότι αναγκαία, δεν αρκεί για να ηττηθεί ο φασισμός. Το σύστημα που τον θρέφει είναι εδώ, όπως είναι εδώ και οι πολύμορφες διασυνδέσεις του με τμήματα του κρατικού μηχανισμού και της εργοδοσίας, αλλά και η ανοχή από δυνάμεις του αστικού πολιτικού συστήματος. Ανοχή τόσο από εκείνες τις δυνάμεις που προβάλλουν το αστικό ιδεολόγημα των δύο άκρων, όσο και από αυτές που συσκοτίζουν την ταξική ουσία του φασισμού, αποκόπτοντάς τον από την καπιταλιστική μήτρα που τον γεννά.
Γνωρίζει ακόμη καλά το ιστορικό δίδαγμα που βγήκε μέσα από την πάλη της δεκαετίας του 1940.΄Ότι δηλ. η μαζική εργατική – λαϊκή πάλη μπορεί να ανατρέψει και τον αρνητικότερο συσχετισμό δυνάμεων, ότι ο αγώνας ενάντια στην ξένη κατοχή και τον φασισμό, μπορεί να είναι αποφασιστικός και νικηφόρος, μόνο όταν συνδέεται με την πάλη για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας.
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΧΕΙ ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΓΡΑΦΟΥΝ ΟΙ ΛΑΟΙ
