Πόση ακροδεξιά πολιτική χωράει σε μία ‘’Δημοκρατία’’. Ας απαντήσουμε απερίφραστα. Δε χωράει στάλα. Κι όμως, η ακροδεξιά διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας φλερτάρει συνεχώς και τέμνει πολλές φορές φασίζουσες πολιτικές πρακτικές παλαιότερων σκοτεινών περιόδων της ελληνικής Ιστορίας.
Βιώνουμε μια βίαιη ‘’Τουρκοποίηση’’ της ελληνικής κοινωνικο-πολιτικής σκηνής. Δηλαδή, ατελείωτη βία και καταστολή που έρχονται και δένουν άριστα με τον -σχεδόν- απόλυτο κυβερνητικό έλεγχο των μέσων ενημέρωσης και την φίμωση κάθε αντίθετης φωνής. Το αντιδημοκρατικό προφίλ της κυβέρνησης ολοκληρώνεται με την εργαλειοποίηση της καραντίνας, προκειμένου να περάσει αναίμακτα τα πιο αντιδραστικά και ‘’αντιανθρώπινα’’ νομοσχέδια με αποκορύφωμα το νέο νομοσχέδιο για τη παιδεία.
Η μόνη πραγματική επένδυση σε αυτό το τόπο είναι η επένδυση στην παιδεία και την υγεία. Και αντί για τη χρηματοδότηση των -για τόσα χρόνια- υποχρηματοδοτούμενων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, των νοσοκομείων και των πρωτοβάθμιων δομών υγείας, σκορπάνε εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για πανεπιστημιακή αστυνομία, ειδικούς φρουρούς, καινούργια περιπολικά, πολεμικά αεροσκάφη, κανάλια, κλινικάρχες και λοιπούς παρατρεχάμενους.
Ωστόσο, η δίψα μας για πραγματική δημοκρατία, για δομές υγείας και παιδείας αντίστοιχες της εποχής μας δεν σβήνει έτσι εύκολα. Το πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο της 28/01, θα μείνει στην ιστορία ως μια από τις πολλές ιστορικές στιγμές που ο ελληνικός λαός έσπασε τη θεσμική τρομοκρατία της δεξιάς.
Αν θέλει ο κ. Μητσοτάκης μπορεί να συνεχίσει στο ίδιο αυταρχικό τέμπο, αλλά δε θα κάνει καλή πρωτομαγιά…