Ο Υπουργός Τουρισμού κ. Χάρης Θεοχάρης δήλωσε προ ημερών πως «Tώρα είναι η ώρα με τα νέα εργαλεία που έχουμε στα χέρια μας, με τα πιο γρήγορα και αξιόπιστα πια τεστ να σχεδιάσουμε τη νέα τουριστική χρονιά. Δε μπορεί και δεν πρέπει το 2021 να ξαναζήσει ο Τουρισμός όσα έζησε το 2020».
Αυτό σημαίνει πως αναγνωρίζει ο ίδιος, ότι ο Τουρισμός έχει σηµαντικές οικονοµικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικό-πολιτικές επιδράσεις που τον καθιστούν ύψιστο πολιτικό και κοινωνικό φαινόµενο και ότι η Ελλάδα είναι βαθιά προικισμένη για να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο στις διεθνείς εξελίξεις του.
Αυτό συνεπάγεται πως ο ίδιος κατανοεί ότι η αποτελεσµατικότητά του είναι συνάρτηση ενός μεγάλου αριθµού συναφών τοµέων, οι οποίοι του προσφέρουν εργαλεία και υπηρεσίες για την παραγωγική του διαδικασία, όπως τα µέσα επικοινωνίας και µεταφορών, τα ξενοδοχεία και κάθε είδους καταλύµατα, τα εστιατόρια, οι εγκαταστάσεις αναψυχής, τα ταξιδιωτικά γραφεία, οι εταιρείες ενοικιάσεως αυτοκινήτων, σκαφών κ.ο.κ., οι ξεναγοί, οι διερµηνείς, τα κρουαζιερόπλοια, κ.α..
Ωστόσο για μια πρωτόγνωρη διεθνή υγειονομική κρίση, όπως του covid-19, που βύθισε την παγκόσμια οικονομία στην ύφεση, ο κ. Θεοχάρης και η κυβέρνηση της ΝΔ λειτούργησαν ερήμην της ύπαρξης του Τουρισμού στο κέντρο αναφοράς των σφοδρών οικονομικών δονήσεων. Οι απώλειες σε θέσεις εργασίας και οι ευρύτερες επιπτώσεις στον Τουρισμό πιθανότατα, να είναι βαρύτερες από την οικονομική κρίση του 2008.
Καθώς ο Τουρισμός αποτελεί βασικό πυλώνα της ελληνικής οικονομίας, με την έμμεση συνεισφορά του στο ΑΕΠ να φτάνει περίπου το 25%, οι επιπτώσεις για τη χώρα μας καθώς και για μια σειρά από συνδεδεμένες υπηρεσίες είναι ορατές. Η έρευνα του Ινστιτούτου Τουριστικών Ερευνών και Προβλέψεων (ΙΤΕΠ) για την επαναλειτουργία των ξενοδοχείων μετά το Lockdown, υποστηρίζει πως μόνο το 60% του συνόλου των ξενοδοχείων της χώρας κατάφερε την τρέχουσα τουριστική σεζόν να λειτουργήσει και αυτό για βραχύ χρονικό διάστημα.
Η κυβέρνηση απέτυχε να βάλει φρένο στη δραματική πορεία που καταγράφεται για εργαζόμενους και επιχειρηματίες, μη καλύπτοντας τις τεράστιες οικονομικές απώλειες, ενώ κατάφερε να βάλει την ταφόπλακα στη φετινή τουριστική σεζόν, δυσφημώντας τη χώρα μας στο εξωτερικό με το κλίμα υγειονομικής ανασφάλειας που διαχύθηκε στην παγκόσμια τουριστική αγορά.
Στο Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών καταγράφηκε μείωση αφίξεων 67%, στο αεροδρόμιο του Ηρακλείου μείωση 77,7%, στο αεροδρόμιο της Ρόδου μείωση 82,6%, στο αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκη μείωση 67,1% και στο Αεροδρόμιο Κέρκυρας μείωση 74%. Η ανάκαμψη της τουριστικής αγοράς, μετά τις τεράστιες απώλειες του lockdown, όπως σημειώνουν επιχειρηματίες του χώρου, δεν θα είναι εύκολη. Θεωρείται πως θα χρειαστούν δύο με τρία χρόνια, ίσως και παραπάνω, προκειμένου τα τουριστικά μεγέθη να επιστρέψουν στην προϋπάρχουσα δυναμική.
Ωστόσο το ελληνικό τουριστικό προϊόν διαθέτει εκείνα τα φυσικά και πολιτιστικά πλεονεκτήματα ώστε να αποτελέσει αντίβαρο αυτής της ζοφερής κατάστασης. Μια µακροπρόθεσµη προοπτική ισόρροπης περιβαλλοντικά τουριστικής ανάπτυξης είναι η απάντηση.
Τα σφάλματα ειδικά
• στην ανάπτυξη υποδοµών και υπηρεσιών του οργανωµένου µαζικού Τουρισµού,
• στο θεσµικό πλαίσιο σχεδιασµού και οργάνωσης του Τουρισµού,
• στη χωροταξική υπερσυγκέντρωση με αποτέλεσμα την περιβαλλοντική ανισοµέρεια και υποβάθμιση ,
• στις υστερήσεις στην κατάρτιση, στην έρευνα και την επιστηµονική ανάλυση των διεθνών τάσεων σύμφωνα με τις τοπικές μας ανάγκες,
• και στις πολιτικές προβολής (λ.χ. μάρκετινγκ με µεγάλες θεσµικές αδυναµίες και διαφήµιση με σηµαντικές ελλείψεις)
είναι η πυξίδα για τη χάραξη μιας εθνικής τουριστικής στρατηγικής.
Σήμερα, η υψηλή τουριστική ζήτηση για το προϊόν «ήλιος, άμμος, θάλασσα» έχει δημιουργήσει ένα φαύλο κύκλο εις βάρος των εναλλακτικών µορφών τουρισμού που είναι βέβαιο, πως μπορούν να ξεπεράσουν τα όρια της «εποχικότητας» και να καθορίσουν ένα νέο πλαίσιο στην όλη τουριστική μας θεώρηση. Ένα πλαίσιο που θα αναβαθμίζει τη θέση της Ελλάδας στην τουριστική αγορά και θα την καθιστά ώριµο τουριστικό προορισµό μέσα στον έντονο ανταγωνισµό των αναδυόµενων µεσογειακών προορισµών.
Ο ελληνικός τουρισμός έχει ανάγκη συνολικού επανακαθορισμού λόγω
• της οικονομικής δυσχέρειας των μεσαίων τάξεων στην Ευρώπη
• της υποτίμησης του εσωτερικού τουρισμού
• της διαβρωτικής επίδρασης της κρουαζιέρας σε κατανάλωση τοπικών υπηρεσιών
• και της αλλοίωσης της τοπικής οικονομίας και των ανθρωπίνων σχέσεων από τον τρόπο που επιχειρούν μεσιτικές εταιρείες και ιστοσελίδες ζήτησης και προσφοράς βραχυχρόνιας μίσθωσης στέγης, πατώντας στην απαξίωση της ακίνητης περιουσίας και στην οικονομική δυσπραγία ενοικιαστών και ιδιοκτητών.
Η σημερινή τουριστική συγκυρία για τη χώρα μας πρέπει να αποτελέσει εφαλτήριο δουλειάς για την οργάνωση του Τουρισμού σε σταθερά θεμέλια με μέτωπο σε ένα μέλλον που διαρκώς εξελίσσεται.
