Οι χαμένες δικογραφίες & οι «Αρχιερείς» της διαφάνειας

Συζητείται αρκετά το τελευταίο χρονικό διάστημα η περίπτωση των 502 χαμένων δικογραφιών από την Εισαγγελία Κέρκυρας. Πράγματι, σαν γεγονός πρωτόγνωρο. Μακάρι σύντομα να υπάρξει μια επαρκής απάντηση σε ερωτήματα που εύλογα τίθενται σχετικά με την πορεία των δικογραφιών αυτών. Δεν υποβαθμίζει κανείς το γεγονός. Είναι μείζον, έως ότου εξηγηθεί. Στα πλαίσια αυτά, εύλογο είναι να έχουν εμπλακεί και τα τοπικά ΜΜΕ. Είναι προφανές ότι το ζήτημα παρουσιάζει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Επίσης και το ενδιαφέρον του κόσμου είναι αυτονόητο, αφού ο καθένας μπορεί να αναρωτιέται «μήπως είναι και η δίκη μου δικογραφία σε αυτές»; Και «τι συμβαίνει με την Δικαιοσύνη»; Όμως αυτό που πραγματικά ξεπερνάει κάθε λογική, είναι να «βγαίνουν» και να αρθρογραφούν κάποιοι, σαν να είναι εκείνοι η Δικαιοσύνη. Η σαν να είναι οι «πάτρωνες» της που τάχα την προστατεύουν η τους έχει ανάγκη. Αυτοί που επικαλούνται ότι επί των ημερών τους υπήρξε διαφάνεια, σαν να ήταν Ανακριτές η Εισαγγελείς. Μα δεν είναι αυτοί που χειρίζονται το ζήτημα. Δεν είναι αρμοδιότητα τους να το διαλευκάνουν. Λειτουργοί της Δικαιοσύνης, Δικαστές και Εισαγγελείς θα το πράξουν αυτό και όχι οι αυτοαποκαλούμενοι, τροπον τινα, «εγγυητές» της διαφάνειας. Και αλήθεια τι σημαίνει «επι των ημερών μου»; Μήπως είναι κάτι σαν εκείνο το παλιό «κατόπιν ενεργειών μου»; Έτσι λοιπόν, με την απλή ιδιότητα του Δικηγόρου, την οποίαν έχω την τιμή να διαθέτω, θα ήθελα να παρακαλέσω τους «Αρχιερείς της διαφάνειας» να αφήσουν την Δικαιοσύνη, με ψυχραιμία και όπως πολύ καλά ξέρει να πράττει, να διαλευκάνει την ιστορία αυτή και να πάρουν τις αποστάσεις τους (ως οφείλουν) από αυτήν την τόσο σημαντική έρευνα, ώστε να προστατευθεί το αίσθημα δικαίου όλων μας.