Τι είπε η Βάκη στη συζήτηση παροχής ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση

Η ομιλία της Φ. Βάκη κατά τη συζήτηση παροχής ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση

Ομιλία της βουλευτή Κέρκυρας του ΣΥΡΙΖΑ Φωτεινής Βάκη στην Ολομέλεια της Βουλής, την Τρίτη 15 Ιανουαρίου 2019, κατά τη συζήτηση και ψηφοφορία επί της προτάσεως του Πρωθυπουργού για παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση, σύμφωνα με τα άρθρα 84 του Συντάγματος και 141 του Κανονισμού της Βουλής.
«Επιβιώσαμε γιατί στη ζυγαριά της ιστορίας, η Αριστερά των δικαιωμάτων, η Αριστερά που δίνει φωνή, αξιοπρέπεια και την υπόσταση του πολίτη στους μη έχοντες στα πέτρινα χρόνια των μνημονίων και της φασιστικής απειλής, είναι το μοναδικό καταφύγιο των ηττημένων της κρίσης. Γιατί αφουγκρασθήκαμε τα δίκαια της κοινωνίας και όχι τη λογική της αγοράς.»
Ολόκληρη η ομιλία:
Κυρίες και κύριοι βουλευτές, συμπληρώνονται σήμερα τέσσερα χρόνια παρά δέκα ημέρες από τότε που αναλάβαμε την ιστορική ευθύνη διακυβέρνησης της χώρας. Η Αριστερά επιβίωσε ακυρώνοντας το πολυπόθητο σενάριο της παρένθεσης και βάζοντας εντός παρενθέσεως την «ανθρωπιστική κρίση» που παραλάβαμε. Διότι, αυτό που μας κληρονομήσατε ήταν μια χώρα χρεοκοπημένη κι έναν λαό καθημαγμένο και απελπισμένο. Με λάθη και σκληρά μαθήματα που πήραμε, με συμβιβασμούς και παραλείψεις αλλά διατηρώντας τις αρχές και τα οράματά μας, καταφέραμε να επιτύχουμε τους στόχους της χώρας: να βγούμε από το καθεστώς των μνημονίων, να εξυγιάνουμε τον δημόσιο βίο από τη διαφθορά και τη διαπλοκή και να ανακτήσουμε την αξιοπιστία και το κύρος μας διεθνώς κλείνοντας πληγές χρόνιες όπως το Μακεδονικό.
Εμείς λοιπόν οι «συμμορίτες», οι «επικίνδυνοι σκευωροί», οι «λαϊκιστές οπαδοί» του Μαδούρο με τις «ελαττωματικές ιδέες», η «χειρότερη κυβέρνηση» από την ίδρυση του ελληνικού κράτους -για να ανακαλέσω μερικά δείγματα λεκτικού κανιβαλισμού και τοξικότητας που μετέρχεσθε, ιοβόλου λόγου που μιαίνει τα κοινοβουλευτικά ήθη, τη δημοκρατία και μένει ατιμώρητος- επιβιώσαμε. Και επιβιώσαμε γιατί στη ζυγαριά της ιστορίας, η Αριστερά των δικαιωμάτων, η Αριστερά που δίνει φωνή, αξιοπρέπεια και την υπόσταση του πολίτη στους μη έχοντες, στα πέτρινα χρόνια των μνημονίων και της φασιστικής απειλής είναι το καταφύγιο των ηττημένων της κρίσης. Γιατί αφουγκρασθήκαμε τα δίκαια της κοινωνίας κι όχι τη λογική της αγοράς.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, οι δημοσκοπικές ψαλίδες κλείνουν αλλά υπάρχει μια ψαλίδα που ανοίγει διάπλατα: αυτή μεταξύ Δεξιάς κι Αριστεράς. Και ήρθε η ώρα να αναμετρηθούμε με πεπραγμένα και προγράμματα, με οράματα και αξίες. Όταν δινόταν η μάχη για την ακύρωση της περικοπής των συντάξεων και οι Ευρωπαίοι άφηναν μια χαραμάδα ελπίδας, σπεύδατε να τους εγκαλέσετε για ελαστικότητα και επιείκεια. Δεν διστάσατε, τυφλωμένοι από το αντι-ΣΥΡΙΖΑ μένος και μίσος, να μας εγκαλείτε για ανταλλαγή των συντάξεων έναντι του Μακεδονικού διαιρώντας τους Έλληνες, για να μην διχάσετε ή δυσαρεστήσετε τις ακροδεξιές απολήξεις της παράταξής σας, σε προδότες και «πατριώτες». Ανοίγοντας το κουτί της Πανδώρας στα νεοναζιστικά μορφώματα που δηλητηριάζουν εφηβικά μυαλά και οπλίζουν καραμπίνες.
Βγήκαμε από τα μνημόνια στα οποία οι παρατάξεις σας μας καταδίκασαν και δεν χάνετε ευκαιρία να κινδυνολογείτε αναφερόμενοι σε εκτροχιασμό της χώρας, κίνδυνο νέου μνημονίου και ανάγκη πιστοληπτικής γραμμής. Δεν ζηλώσατε φαίνεται μόνο τη δόξα του Τόμσεν στις απολύσεις αλλά και του Μάκρι της Αργεντινής που επανάφερε το ΔΝΤ.
Ταυτίζετε την ασφάλεια του πολίτη με την άκρατη αστυνομοκρατία και την επιστροφή των κελιών απόλυτης απομόνωσης στις φυλακές. Αλλά για μια άλλη ασφάλεια, αυτή της εργασίας και της κοινωνικής ασφάλισης νοσταλγείτε τον Πινοσέτ, την κατάργηση του οκταώρου και την επιστροφή στο 1/5 στον λόγο προσλήψεων-απολύσεων από το δημόσιο.
Για πρώτη φορά μετά από δέκα έτη αδιοριστίας αναγγέλθηκαν 15.000 διορισμοί στην εκπαίδευση κι εσείς, οι απηνείς διώκτες κάθε έννοιας δημόσιου αγαθού, τους κατακεραυνώνετε ως παροχολογία και προεκλογικό επικοινωνιακό πυροτέχνημα.
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν μας είχε καταλάβει ο πόθος για την «καρέκλα» κατά την προσφιλή σας επωδό, θα είχαμε οχυρωθεί στην συνταγματική νομιμότητα που επιτρέπει κυβερνήσεις ανοχής και μειοψηφίας. Οι κανόνες της δημοκρατίας, όμως, αλλά και η ηθική της Αριστεράς δεν εξαντλούν την πολιτική νομιμοποίηση στην νομιμότητα. Το αίτημα ψήφου εμπιστοσύνης είναι μια στάση πολιτικής γενναιότητας και δημοκρατικής ευθύνης. Ζητούμε ψήφο εμπιστοσύνης για να συνεχίσουμε την πολιτική που φέρει το δικό μας πρόσημο, εγγράφει τις δικές μας αξίες αφ’ ης στιγμής βγάλαμε τη χώρα από τα μνημόνια. Ζητούμε ψήφο εμπιστοσύνης για να νομοθετήσουμε την αύξηση του κατώτατου μισθού και την προστασία της πρώτης κατοικίας, τη θωράκιση της εργασίας και της δημοκρατίας με τη συνταγματική αναθεώρηση. Ζητούμε ψήφο εμπιστοσύνης για να αποκαταστήσουμε αδικίες και να δώσουμε ελπίδα και προοπτική στους χαμένους του παιχνιδιού, στους αόρατους κι απέλπιδες. Ζητούμε ψήφο εμπιστοσύνης τέλος, για να δοθεί αίσιον τέλος σε ένα παραμύθι χωρίς όνομα, μια ιστορική εκκρεμότητα τριάντα ετών.
Προς τους όψιμους Μακεδονομάχους που στο εσωτερικό της χώρας ενδύονται τη λεοντή του εθνικιστικού παροξυσμού ενώ στο εξωτερικό διαβεβαιώνουν τους ανησυχούντες φίλους τους του ΕΛΚ ότι θα σεβαστούν και θα τηρήσουν τη συμφωνία των Πρεσπών, θα ήθελα να πω ότι ο μεγάλος ηττημένος αυτής της συμφωνίας δεν είναι το έθνος μας, ούτε εχθρός μας ο γείτονάς μας. Ο μεγάλος χαμένος θα είναι ο εθνικισμός, ο ρατσισμός και η μισαλλοδοξία, που γεννούν ακροδεξιά τέρατα που απειλούν να αφανίσουν την Ευρώπη. Η αγάπη για την πατρίδα δεν είναι το μίσος στον γείτονα. Δεν είναι τα φαντάσματα εχθρών και διεθνείς συνωμοσίες που κατατρύχουν και επιβουλεύονται περιούσιους λαούς. Πατριωτισμός είναι γέφυρες ειρήνης, αλληλεγγύης και συνανάπτυξης με τους γείτονές μας.
Η συμφωνία των Πρεσπών είναι μια άσκηση δημοκρατίας που θα ξορκίσει τα φαντάσματα της ιστορίας και θα οριοθετήσει δυο διαμετρικά αντίθετους κόσμους: Τον δημοκρατικό και προοδευτικό που δεν επικαλείται την Ευρώπη για τους άτεγκτους δημοσιονομικούς κανόνες της ευρωζώνης αλλά για τη σκευή του Διαφωτισμού και του κλασσικού φιλελευθερισμού. Τον κόσμο που ονειρεύεται τα Βαλκάνια του Ρήγα Φεραίου και της συναδέλφωσης, της γέφυρας και της επικοινωνίας. Και έναν άλλο κόσμο, τον κόσμο που παραφράζοντας τον Καβάφη, «χωρίς περίσκεψιν, χωρίς λύπην, χωρίς αιδώ μεγάλα κ’ υψηλά τριγύρω του έκτισε τείχη». Αυτά τα τείχη του επαρχιώτικου απομονωτισμού μαζί με τα τείχη του μοναδικού στην Ευρώπη πολέμιου των Πρεσπών, του φίλου σας Όρμπαν, που κλείνουν εκτός τον «μιαρό ξένο» για να μη μολύνει το λευκό χριστιανικό έθνος που επαγγέλλεται, «ανεπαισθήτως σας κλείνουν από τον κόσμο έξω». Ας μείνετε λοιπόν, με την περικεφαλαία και τη χλαμύδα, την Ακροδεξιά του Κυρίου και στελέχη νομαρχιακών σας που εκφοβίζουν και στέλνουν απειλητικά μηνύματα σε βουλευτές οι οποίοι στηρίζουν την κυβέρνηση και δεν προέβητε έστω σε μια προσχηματική καταδίκη, δικαίωμά σας. Αλλά μαθήματα πατριωτισμού στην Αριστερά που αντιστάθηκε και πολέμησε τον φασισμό δεν δικαιούσθε να δίνετε.
Εμείς τη μάχη κατά του εθνικισμού και της πατριδοκαπηλίας, τη μάχη κατά μιας μπαγιάτικης εθνικοφροσύνης και του ιστορικού αναθεωρητισμού θα τη δώσουμε. Την οφείλουμε στις επόμενες γενιές. Την οφείλουμε όμως και στην ιστορική μας μνήμη. Την οφείλουμε στους χιλιάδες αγωνιστές μας που έγιναν η καύσιμη ύλη της ιστορίας, το λίπασμα της ελευθερίας και τα «λύτρα» της ιστορίας στη δημοκρατία.