Το κάλεσμα του ΠΑΜΕ στην απεργία στις 30 Μάη

Το δικό του κάλεσμα απευθύνει το ΠΑΜΕ ενόψει της απεργίας και των διαδηλώσεων στις 30 Μάη.
Αναλυτικά:
Όλες και όλοι στην απεργία και στις διαδηλώσεις στις 30 Μάη!
ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.00 πμ ΣΑΡΟΚΟ
Αυξήσεις στους μισθούς, τις συντάξεις, τις κοινωνικές παροχές.
Κατάργηση όλων των αντεργατικών αντιλαϊκών νόμων και των 3 μνημονίων.
Επαναφορά, υποχρεωτικότητα των ΣΣΕ, κανένας κάτω από τα 751 ευρώ.
Νομοθετική κατοχύρωση της Κυριακάτικης αργίας
Kανένας πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας
Κάτω οι φόροι – να πληρώσει το μεγάλο κεφάλαιο
Κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, των χαρατσιών, της φοροληστείας
Κατάργηση του νόμου Κατρούγκαλου
Να γίνουν προσλήψεις στα δημόσια Νοσοκομεία, στα σχολεία, μόνιμων πλήρους απασχόλησης εκπαιδευτικών και υγειονομικών όλων των ειδικοτήτων
Το ΠΑΜΕ καλεί τους εργαζόμενους, άνεργους, συνταξιούχους, αυτοπασχολούμενους, ελευθεροεπαγγελματίες επιστήμονες, γυναίκες, νέους και νέες να πάρουν μαζικά μέρος στην 24ωρη απεργία και στις διαδηλώσεις σε όλες τις πόλεις στις 30 Μάη. Όλοι στον αγώνα ενάντια στη φοροληστεία και τους πλειστηριασμούς. Απαιτούμε μαζικούς διορισμούς σε Παιδεία και Υγεία, με βάση τις δικές μας ανάγκες. Αρκετά ματώσαμε για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, των τραπεζιτών, των εφοπλιστών. Απαιτούμε ζωή, δουλειά με δικαιώματα.
Βγαίνουμε στον αγώνα μαζί με τα φτωχά στρώματα των ΕΒΕ και των αγροτών, που παλέψαμε και παλεύουμε από κοινού ενάντια στη φοροληστεία, έξω από τα δικαστήρια ενάντια στους πλειστηριασμούς, στα μπλόκα των αγροτών ενάντια στο ξεκλήρισμα μας. Στον κοινό αγώνα που είναι κόντρα στα συμφέροντα των μονοπωλίων, την πολιτική που οδηγεί στον αφανισμό τους φτωχούς επαγγελματίες, αγρότες, αυτοαπασχολούμενους.
Τη “δίκαιη ανάπτυξη” που από κοινού κυβέρνηση, κόμματα του μνημονίου, οι ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, επιμελητήρια μαζί με τον ΣΕΒ, τους τραπεζίτες προπαγανδίζουν, τη νιώθουμε κάθε μέρα στο πετσί μας!
Τη νιώθουν οι ξενοδοχοϋπάλληλοι στους μεγάλους ομίλους που η εντατικοποίηση έχει σπάσει κόκαλα πριν καλά – καλά ξεκινήσει η σεζόν! Που τα απλήρωτα δεδουλευμένα σε κάποιες περιπτώσεις χρονολογούνται από το 2014! Που το ρεπό τείνει να γίνει άγνωστη λέξη! Που ο μηνιάτικος μισθός των εργαζόμενων είναι τόσος όσο η τιμή μιας διανυκτέρευσης σε ένα δίκλινο δωμάτιο!
Τη νιώθουν οι εργαζόμενοι στο εμπόριο και τον επισιτισμό που η Κυριακή δεν υπάρχει ως μέρα της εβδομάδας ειδικά την τουριστική περίοδο! Που η ξεφτίλα του υποκατώτατου μισθού είναι ο τρόπος με τον οποίο αμείβονται στην πλειοψηφία τους!
Τη νιώθουν οι ναυτεργάτες των πορθμείων που φεύγουν από τα σπίτια τους τον Μάη και επιστρέφουν ξανά τον Οκτώβρη χωρίς να παίρνουν ανάσα!
Τη νιώθουν οι αυτοαπασχολούμενοι σε κάθε κλάδο και τομέα που παλεύουν 6 μήνες για να βγάλουν τα σπασμένα (χρέη σε ταμεία και εφορία κλπ) όλης της χρονιάς και πάλι, χωρίς αποτέλεσμα!
Τη νιώθουν οι φτωχοί αγρότες που βλέπουν την τιμή στο λάδι να κατρακυλά! Που κινδυνεύουν άμεσα με πλειστηριασμούς στα σπίτια και τα χωράφια τους!
Επιδιώκουν να μας πείσουν όχι μόνο να μείνουμε σκυφτοί, γονατισμένοι, αλλά να αποδεχτούμε και να αγωνιστούμε για τους στόχους του κεφαλαίου, να εγκαταλείψουμε ότι καταφέραμε να κρατήσουμε ως δικαιώματα μέσα στην κρίση, να θυσιάσουμε τα πάντα για την ανάκαμψη των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων.
Για την ανάκαμψη αυτών των κερδών στήθηκε στις πλάτες των εργατικών – λαϊκών στρωμάτων του νησιού μας, το παιχνίδι με τα σκουπίδια και τη διαχείρισή τους! Για τον Μπόμπολα και την ΤΕΡΝΑ τσακώνονται, αξιοποιώντας προς όφελος των επιχειρηματικών συμφερόντων τη δίκαιη λαϊκή αγανάκτηση. Σε αυτή τη λογική κινούνται ΟΛΕΣ οι δυνάμεις που δεν καταδικάζουν ΡΗΤΑ και ΑΠΕΡΙΦΡΑΣΤΑ την ιδιωτικοποίηση του κλάδου, που θα φορτώσει νέα δεινά στις πλάτες των λαϊκών οικογενειών. Παρά τις όποιες «αριστερές» κορώνες, η επιμονή να ενοχοποιείται αποκλειστικά ο Δήμαρχος και όχι η αστική, κυβερνητική πολιτική που και αυτός ακολουθεί, ρίχνει νερό στο μύλο αυτής της πολιτικής, αφήνοντας στο απυρόβλητο τις ανάγκες της ζωής μας. Στο ίδιο μήκος κύματος βρίσκονται και οι τοποθετήσεις που κάνουν λόγο για «ανίκανους» πολιτικούς, χωρίς να αγγίζουν στο παραμικρό την ίδια την πολιτική που βεβαίως δεν αμφισβητούν!
Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να παρασυρθεί από τα λόγια της κυβέρνησης περί “μεταμνημονιακής” εποχής αφού όχι μόνο δεν φέρνουν ανακούφιση και λύτρωση για τον εργαζόμενο λαό αλλά θα ενισχύσουν την αντιλαϊκή επίθεση με βάση τα μνημόνια επιτήρησης της ΕΕ. Είναι αποφασισμένοι να προστατέψουν τα κέρδη με νομιμοποίηση της εργασιακής ζούγκλας στους χώρους δουλειάς, με μισθούς πείνας, δουλειά τις Κυριακές, χωρίς ανάπαυση, χωρίς ανάσα. Η “ανάπτυξή” τους θα στηθεί στα συντρίμμια της ζωής και των δικαιωμάτων μας.
Η επιστροφή στην ομαλότητα, όπως λένε, δε σημαίνει ανάκτηση των απωλειών, κατάργηση των αντεργατικών – αντιασφαλιστικών νόμων που κατέκλυσαν τα τελευταία χρόνια τη ζωή μας. Δε σημαίνει επιστροφή των μισθών, ανάκτηση όλων των εργατικών και ασφαλιστικών διακιωμάτων που διαλύθηκαν όλα αυτά τα χρόνια.
Δε θα σταματήσει η καθυστέρηση των δεδουλευμένων, οι απλήρωτες υπερωρίες, η εργοδοτική τρομοκρατία στους χώρους δουλειάς, τα εργατικά ατυχήματα, η ανεργία και τα κακοπληρωμένα ολιγόμηνα προγράμματα εργασίας, η μαύρη-ανασφάλιστη εργασία, η συνεχιζόμενη φορολογική λαίλαπα και το χαράτσωμα όλων μας, το πετσόκομμα των συντάξεων και των κοινωνικών επιδομάτων, οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί σε εργαζόμενους και μικρούς αυτοαπασχολούμενους, το κυνήγι της εργατικής – λαϊκής κατοικίας.
Όλα αυτά που χάθηκαν στα χρόνια της κρίσης θα μπορέσουμε να τα ανακτήσουμε μόνο με τον ταξικό αγώνα, με ισχυρά συνδικάτα, με κοινή δράση και συμμαχία με τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Τίποτα δε μας χαρίστηκε, όλα με σκληρούς αγώνες και θυσίες κατακτήθηκαν. Μόνο ο οργανωμένος και αποφασισμένος λαός έχει τη δύναμη να τα ξαναεπιβάλει σε κράτος και εργοδοσία.
Ανάπτυξη για λίγους – φτώχεια, ανεργία, λιτότητα για τους πολλούς!
Αυτή είναι η πραγματικότητα και δεν μπορούν να την κρύψουν όσες φιέστες και να στήσουν ανά την Ελλάδα. Όλα τα αντεργατικά μέτρα που ψήφισαν οι προηγούμενοι, τα εφαρμόζουν στο ακέραιο και νομοθετούν ακόμα περισσότερα, προστίθενται στα ήδη βαριά μέτρα που έχουμε στις πλάτες μας.
Σε αυτές τις συνθήκες η κυβέρνηση δε διστάζει να μετατρέψει την Ελλάδα σε ΝΑΤΟικό ορμητήριο πολέμου, για ν’ αναβαθμίσει τις επιδιώξεις του κεφαλαίου στο μοίρασμα του ενεργειακού πλούτου της ευρύτερης περιοχής σε Βαλκάνια και Ανατολική Μεσόγειο.Για τα συμφέροντα των μονοπωλίων μας εμπλέκουν όλο και πιο βαθιά στο κουβάρι των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, φέρνουν όλο και πιο κοντά τον πόλεμο.
Μπροστά οι δικές μας ανάγκες!
Οι πλειοψηφίες στις συνδικαλιστικές οργανώσεις (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) με «σημαία» τους τις απαιτήσεις και τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, βρίσκονται απέναντι από τις ανάγκες των εργαζόμενων, απόντες από τις αγωνίες και τις διεκδικήσεις τους, προσπαθούν να επιβάλουν τα αιτήματα της μεγαλοεργοδοσίας για να τα παλέψει ο φτωχός λαός! Έστησαν και μια “συμμαχία προθύμων” για να ξεγελάσουν, να ρίξουν στάχτη στα μάτια, να βγουν από την ανυποληψία και την απαξίωση. Τέτοια φιέστα στήνουν στις 30 Μάη! Καλούν τους εργαζόμενους να διαδηλώσουν και να απεργήσουν για “την ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας”, να διαδηλώσουν δηλαδή με τα αιτήματα και το πλαίσιο του ΟΟΣΑ, του ΔΝΤ, της ΕΕ, της ΕΚΤ, των μνημονίων και της Κυβέρνησης. Και αυτό το ονομάζουν «εθνικό σχέδιο»!
Είναι οι ίδιες δυνάμεις που επιχείρησαν να επιβάλλουν σιγή νεκροταφείου για να περάσουν όλα τα μέτρα της κυβέρνησης και του τρίτου μνημονίου, οι πλειστηριασμοί, οι ιδιωτικοποιήσεις, η φοροληστεία, οι απολύσεις, ο περιορισμός του δικαιώματος της απεργίας.
Η πλειοψηφία της Διοίκησης του Εργατικού Κέντρου, χορεύοντας στον παραπάνω ρυθμό, δεν μπήκε καν στον κόπο να συνεδριάσει μπροστά στην απεργία! Δεν ξέχασε όμως να στείλει εξώδικο στο 2ο μεγαλύτερο Σωματείο του νησιού, αυτό των Ιδιωτικών Υπαλλήλων, για να ενημερώσει ότι ΔΕΝ τους αναγνωρίζει στη δύναμή της, μιας και τους χαλάει τη σούπα της στήριξης της αστικής – κυβερνητικής πολιτικής!
Η εργοδοσία στα ΙΚΟΣ (το «καμάρι» της Κέρκυρας) στήνει εργοδοτικό σωματείο για να συμβάλλει στη μετατροπή των εργαζόμενων σε πρόθυμους εφαρμοστές των αντεργατικών – αντιλαϊκών πολιτικών κυβέρνησης – κεφαλαίου και ο εκλεγμένος στην Ομοσπονδία Ξενοδοχοϋπαλλήλων κ. Ζήμος (μέλος της Διοίκησης του ΕΚΚ και λαλίστατος όταν θέλει να συκοφαντήσει το ΠΑΜΕ) δεν λέει κουβέντα!
Οι δυνάμεις των ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ (ΑΝΤΑΡΣΥΑ – ΛΑΕ) που πρόθυμα στήριξαν την απεργία στην ΑΔΕΔΥ, αποφεύγουν τη συζήτηση στο ΔΣ της ΕΛΜΕ, σε μια προσπάθεια να διαφοροποιηθούν…από τον εαυτό τους!
Για εμάς τους εργαζόμενους ένας δρόμος υπάρχει: Ο δρόμος της οργάνωσης και της συλλογικής διεκδίκησης! Να αγωνιστούμε και να παλέψουμε με επίκεντρο τις ανάγκες μας.
Κάθε κλάδος, εργασιακός χώρος, κάθε περιοχή στις 30 Μάη να στείλουμε ισχυρό μήνυμα:
Η ανάπτυξή σας τσακίζει τη ζωή μας!
Αγώνας – οργάνωση και αντεπίθεση η επιλογή μας!
Οι εργαζόμενοι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν προσμένοντας σε καλύτερες τάχα μέρες από τα αφηγήματα της “μεταμνημονιακής εποχής” που αναφέρει στις «αναπτυξιακές» φιέστες η κυβέρνηση.
Η σημερινή αρνητική κατάσταση που αντιμετωπίζουμε στους χώρους δουλειάς και στη ζωή μας, δεν αλλάζει σκύβοντας το κεφάλι και καταπίνοντας τα νέα κυβερνητικά παραμύθια.
Είναι στο χέρι μας να αλλάξουμε τη ζωή μας!
Είναι ανάγκη ακόμα περισσότεροι, ακόμα πιο αποφασιστικά να προετοιμάσουμε την απάντησή μας, να χαράξουμε το δρόμο της αντεπίθεσης, να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας!
Εμπρός λαέ μη σκύβεις το κεφάλι – Τώρα με το ΠΑΜΕ επίθεση και πάλη!
Όλες και όλοι στην απεργία και στις διαδηλώσεις στις 30 Μάη!
ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ 10.00 πμ ΣΑΡΟΚΟ