Η ομιλία Παυλίδη έχει ως εξής:
Η κατάθεση του νέου Αναπτυξιακού Νόμου πραγματοποιείται σε μία περίοδο, κατά την οποίαν η ελληνική οικονομία βρίσκεται ήδη σε 6 χρόνια συνεχούς ύφεσης και συνακόλουθης αναδιάρθρωσης του ελληνικού παραγωγικού μοντέλου, που έχουν οδηγήσει σε μείωση του ΑΕΠ κατά 25% και ποσοστά ανεργίας που κυμαίνονται στο 25%. Ταυτόχρονα στη δεκαετία 2006-2016 οι ακαθάριστες επενδύσεις κεφαλαίου σημείωσαν πτώση της τάξης του -64,6%. Η έκθεση της απομείωσης του επενδεδυμένου κεφαλαίου στην παραγωγική οικονομία είναι μοναδική και δημιουργεί ερωτήματα για τις πρακτικές δυνατότητες της ανάκαμψης. Ο ετήσιος σχηματισμός καθαρού παγίου κεφαλαίου στην ελληνική οικονομία από το 2011 είναι καθαρά αρνητικός σε επίπεδα πολύ υψηλότερα και από χώρες της Ε.Ε. που αντιμετώπισαν πρόβλημα αποεπένδυσης τη περίοδο της διεθνούς κρίσης (Ιταλία,Πορτογαλία). Ακόμα και οι πλέον συντηρητικές εκτιμήσεις κάνουν λόγο για κεφαλαιακές ανάγκες τουλάχιστον 79δις ευρώ δεδομένου να υπάρξει επαναφορά του επιπέδου του παγίου κεφαλαίου της ιδιωτικής οικονομίας στα επίπεδα του 2009, επίπεδο δυσθεώρητο για τις οικονομικές δυνατότητες της χώρας.
Γι αυτό και αυτός ο νόμος που καταθέτει η Κυβέρνηση δεν έχει γενικά και αόριστα χαρακτηριστικά έχει συγκεκριμένη μορφή και είναι ένας νόμος που απευθύνεται και επιδιώκει να επιλύσει συγκεκριμένα προβλήματα με συγκεκριμένη στόχευση, θεσπίζοντας συγκεκριμένα καθεστώτα παρέμβασης και βάζοντας προτεραιότητες σε συγκεκριμένες κατηγορίες επιχειρήσεων. Στους προηγούμενους αναπτυξιακούς νόμους παρατηρήθηκε σημαντική και διαχρονικά αυξανόμενη συγκέντρωση επενδυτικών δαπανών και ενισχύσεων σε μικρό αριθμό επιχειρήσεων. Εμφανίστηκε το φαινόμενο μια μικρή μόνο ομάδα επιχειρήσεων να ήταν μόνιμα επιλέξιμη περιορίζοντας σημαντικά διασπορά των ενισχύσεων σε ευρύτερα στρώματα των ελληνικών επιχειρήσεων. Χαρακτηριστικά στους 3 τελευταίους νόμους εντοπίστηκαν 6 επιχειρηματικοί όμιλοι ( 5 στην ενέργεια και ένας στο τουρισμό) να καταλαμβάνουν ένα μεγάλο κομμάτι της πίτας των συνολικών ενισχύσεων. Επίσης 95 μόνο επιχειρήσεις και όμιλοι απορρόφησαν το 25% των συνολικών ενισχύσεων σε 400 επενδυτικά σχέδια. Γι αυτό στο νόμο που κατατίθεται μπαίνει πλαφόν στο ύψος των ενισχύσεων που μπορούν να λάβουν τα μεμονωμένα επενδυτικά σχέδια με στόχο να ανοίξουμε την ομπρέλα και να διασπείρουμε την αναπτυξιακή ωφέλεια σε πολύ μεγαλύτερο αριθμό επιχειρήσεων και ομίλων.
Παράλληλα, ο Αναπτυξιακός νόμος στοχεύει στο να αξιοποιήσει τα βασικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που έχουμε σαν χώρα. Στοχεύει στην ανάπτυξη των δυναμικών κλάδων που έχουν συγκριτικά πλεονεκτήματα όπως ο αγροδιατροφικός τομέας, οι τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών, ο τουρισμός, οι υπηρεσίες υγείας, η ενέργεια, η χημική βιομηχανία και οι ναυτιλιακές μεταφορές. Στοχεύει επίσης στην αξιοποίηση των πόρων που διαθέτουμε σε υψηλής ποιότητας ανθρώπινο κεφάλαιο και στις εξαιρετικές κλιματικές συνθήκες της χώρας. Η Ελλάδα έχει καταταχτεί 6η παγκοσμίως για το 2015-16 στην διαθεσιμότητα επιστημόνων και μηχανικών. Ενισχύει τη δυνατότητα για καινοτομία στηρίζει νέες και νεοφυείς μικρομεσαίες επιχειρήσεις κατευθύνεται στην εξωστρέφεια και στις εξαγωγικές δυνατότητες και επενδύει στην ανάπτυξη κουλτούρας συνεργασιών. Μία βασική επίσης καινοτομία του νόμου είναι το γεγονός ότι σε αντίθεση με ότι ίσχυε μέχρι σήμερα ενισχύουμε κυρίως την απόδοση και όχι την ύπαρξη δαπανών ανεξαρτήτως τελικού αποτελέσματος.
Τέλος, είναι πολύ σημαντικός ο ορισμός ειδικών κατηγοριών ενίσχυσης με βάση τη χωρικότητα όπου καταργείται ο υποχρεωτικός χαρακτήρας της ίδιας συμμετοχής.
Η ένσταση υπέρ Κέρκυρας
Εδώ όμως κ. Υπουργέ υπάρχει μία σοβαρή ένσταση με βάση και την αιτιολογική έκθεση στη σελίδα 9 γίνεται η παρατήρηση ότι σε επίπεδο περιφέρειας ορισμένες από τις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες της χώρας όπως αυτές του Β. Αιγαίου, της Ηπείρου και των Ιονίων Νήσων δεν καταφέρνουν διαχρονικά να συγκεντρώσουν σημαντικές επενδύσεις. Να αναφέρω μόνο ότι το κατά κεφαλήν ΑΕΠ των Ιονίων Νήσων και ιδιαίτερα της Κέρκυρας, βρίσκεται αρκετές θέσεις πιο κάτω από τις Κυκλάδες, τη Βοιωτία, τη Κοζάνη, τη Δωδεκάνησο και τη Φλώρινα. Τα Ιόνια νησιά έχουν θεωρηθεί πολλές φορές από τις προηγούμενες Κυβερνήσεις ως νησιά 2ης ταχύτητας σε κάθε καθεστώς ευνοϊκών ενισχύσεων και νησιωτικών παρεμβάσεων ( Μείωση ΦΠΑ).
Σε σχέση με τον αποκλεισμό της Κέρκυρας από το χαρακ
τηρισμό της ως παραμεθόρια νησιωτική περιοχή. Θα ήθελα να σας αναφέρω ότι σχεδόν το μισό νησί βρίσκεται μέσα στην οριογραμμή της επέκτασης των ΕλληνόΑλβανικών συνόρων, έχοντας αποστάσεις 6 ναυτικών μιλίων από τους Αγ. Σαράντα και μόλις 1 ναυτικό μίλι στη περιοχή της Κουλούρας. Η πρωτεύουσα του νομού απέχει μόλις 5 ναυτικά μίλια απλό τις απέναντι αλβανικές ακτές. Επίσης οι δημοτικές ενότητες Κασσωπαίων, Θιναλίου και Φαιάκων και όλο σχεδόν το βόρειο τμήμα του νησιού, βρίσκονται μέσα σε ένα ορεινό σύμπλεγμα στο χώρο του Παντοκράτορα με υψόμετρο 905μ και δυστυχώς και αυτές οι περιοχές εξαιρούνται από το χαρακτηρισμό της ορεινότητας. Οι χρόνιες εξαιρέσεις του νησιού από ευνοϊκές πολιτικές ενισχύσεων από τους προηγούμενους αναπτυξιακούς νόμους έχουν οδηγήσει σ ένα πολύ χαμηλό επίπεδο επενδύσεων με βαρύ κόστος στο τελικό παραγόμενο προϊόν είτε είναι τουριστικό είτε είναι αγροδιατροφικό. Θεωρώ ότι είναι άδικη αυτή η εξαίρεση και καθόλου κατανοητή για τη τοπική κοινωνία και πιστεύω ότι πρέπει να το λάβετε πολύ σοβαρά υπ όψιν στη τελική διαμόρφωση του Νομοσχεδίου με δεδομένες και τις σοβαρές ενστάσεις που έχουν εγερθεί από τη Τοπική Αυτοδιοίκηση και σε πρωτοβάθμιο και σε δευτεροβάθμιο επίπεδο.
Κλίνοντας αυτή τη παρατήρηση θα ήθελα να πω 2 κουβέντες για τη πολιτική της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.
1) Η επιβολή των έμμεσων φόρων που κάνατε σημαία της πολιτικής σας ήταν μία από τις υποχρεώσεις του καλοκαιριού για τη δημοσιονομική προσαρμογή κατά 1% του ΑΕΠ και φέρει και τη δικιά σας υπογραφή.
2) Ακόμα και αν κάποια στοιχεία της πολιτικής μας όπως η συνέχιση του άδικου νόμου του ΕΝΦΙΑ φαινομενικά προσομοιάζουν με στοιχεία της δικής σας νεοφιλελεύθερης πολιτικής ξέρετε πολύ καλά ότι ήταν προϊόν Μνημονιακών δεσμεύσεων και έχουν μια βασική διαφορά, απαντούν σε ένα πρόβλημα που εσείς δημιουργήσατε και εμείς καλούμαστε από τον ελληνικό λαό να το λύσουμε.
3) Θεωρώ επικίνδυνη τη δήλωση του Προέδρου της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης ότι καθιστά προσωπικά υπεύθυνο τον Πρωθυπουργό για την ασφάλεια των πολιτών στη σημερινή συγκέντρωση.
Ανεξάρτητα από τη γνώμη που έχει ο καθένας για τα πολιτικά κίνητρα και το αίτημα αυτής της συγκέντρωσης θέση μας είναι ότι καμία Κυβέρνηση δεν πρέπει να διαλύει συγκεντρώσεις ακόμα κι εκείνων που χειροκροτούσαν όταν έπεφταν 2.500 χιλιάδες χημικά στο Σύνταγμα.
Ας μη ξεχνά ο κ. Μητσοτάκης ότι υπήρξε Υπουργός της Κυβέρνησης που σε μια στιγμή άγριας αστυνομικής βίας στο Σύνταγμα επιτέθηκε με χημικά σε 2 επικινδύνους πολίτες για την εθνική ασφάλεια στο Μίκη Θεοδωράκη και στον Μανώλη Γλέζο. Τα μαθήματα περί Δημοκρατίας και πολιτικών στάσεων απέναντι στη κοινωνία καλό είναι να τα κάνει στο κόμμα του.
