Το άρθρο του Χ. Μπούκα έχει ως εξής:
Γιατί θα ψηφίσω ΝΑΙ ή ΟΧΙ
Σε κρίσιμες αποφάσεις που ορίζουν το μέλλον, ισχυρίζομαι ότι αυτές πρέπει να λαμβάνονται με τη λογική και όχι το συναίσθημα της στιγμής. Το συναίσθημα μεταβάλλεται γρήγορα, ενώ αποφάσεις με τη λογική, ορίζουν καλύτερα το μέλλον. Ας μη ξεχνάμε επίσης την δημαγωγία της δημοκρατίας, αλλά και την σοβαρότητα της στιγμής.
Για να αποφασίσει κάποιος με τη λογική, πρέπει να έχει μπροστά του όλα τα δεδομένα, να του είναι κατανοητά, να τα προβάλλει στη ζωή του, να τα συγκρίνει και να αποφασίσει σύμφωνα με τα δικά του συμφέροντα. Τα συμφέροντα του ενός και του άλλου, αποτελούν το συλλογικό, εθνικό συμφέρον. Έτσι πρέπει να πορευτούμε στην κρίσιμη αυτή στιγμή.
ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ:
ΑΜΕΡΙΚΗ: Ασφαλώς αποτελεί σήμερα την κυρίαρχη παγκόσμια δύναμη. Να φθάσεις στην κορυφή, είναι δύσκολο. Να διατηρηθείς όμως στην κορυφή, είναι περισσότερο δύσκολο. Για το λόγο αυτό, με καμία ελληνική κυβέρνηση δεν θα ήθελε την προώθηση των Ρωσικών συμφερόντων στην ευαίσθητη περιοχή των Βαλκανίων και της Μεσογείου. Έχει την δύναμη, την επιρροή και τα μέσα να την αποτρέψει. Άραγε τυχαίο να είναι που κατά καιρούς κυκλοφορούν χάρτες της γείτονος χώρας Αλβανίας με σύνορα μέχρι την Πρέβεζα; Άσκοπα δημιούργησαν το μόρφωμα των Σκοπίων; Απλά αναρωτιέμαι. Αφήστε που για αιώνες συμβαίνει να έχουμε κοινά σύνορα με την Τουρκία και αυτό δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Τα λέω για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή.
ΡΩΣΙΑ: Ένα βήμα μπροστά και σημειωτόν. Με την τιμή του πετρελαίου και φυσικού αερίου στα σημερινά επίπεδα, και το εμπάργκο από Αμερική και Ευρώπη (άλλη μια πολιτική της Αμερικής), η οικονομία της δοκιμάζεται. Προφανώς το βήμα της στην Κριμαία της Ουκρανίας ήταν επιβεβλημένο για τα ζωτικά της συμφέροντα, αλλά η πληγή που άνοιξε είναι βαθειά και θα κρατήσει χρόνια. Σε καμία περίπτωση δεν θα στηρίξει ανοιχτά την Ελλάδα. Άλλωστε γιατί να το κάνει; Θα χάσει περισσότερα από τα μηδαμινά κέρδη που μπορεί να εξασφαλίσει από την Ελλάδα. Ό,τι της δίνεται, το εξετάζει με το βλέμμα της προσηλωμένο σε Ευρώπη και Αμερική. Άνετα μπορεί για τα συμφέροντά της να αποφασίσει το ένα ή το άλλο. Τα κράτη δεν χτίζουν φιλίες, συμφέροντα έχουν.
ΚΙΝΑ: Η Κίνα έκανε μία σωστή επιλογή για την εξάπλωση του εμπορίου της στην Ευρώπη. Επέλεξε τον Πειραιά σαν διαμετακομιστικό σταθμό των προϊόντων της στην Ευρώπη. Δηλαδή επέλεξε μία χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Οικονομικής Νομισματικής Ένωσης, αλλά ταυτόχρονα την Ελλάδα με πλείστες ανάγκες. Αγόρασε κατ’ ουσία αντί πινακίου φακής, τη βάση του εμπορίου της για την Ευρώπη. Σαφώς και θέλει και επιδιώκει και τους σιδηροδρόμους που οδηγούν τα προϊόντα της στην καρδιά της Ευρώπης. Εναλλακτικά το θέμα αυτό το άφησε να το “χειριστεί” η Ρωσία (προφανώς θα έχουν γίνει συζητήσεις ανάμεσα στις δύο ηγεσίες).
ΕΥΡΩΠΗ: Η ιδέα της Ευρώπης των λαών πέθανε με το θάνατο του Μιττεράν του Ούλαφ Πάλμε, του Α. Παπανδρέου, και τώρα τελευταία δεν νιώθουν καλά, ο Σμιτ, ο Κολ, ο Σουάρεζ, ο Ντελόρ. Τορπιλίστηκε από Ρήγκαν—Θάτσερ με την επέλαση του νοεφιλελευθερισμού και απεβίωσε με τους μεγάλους ηγέτες. Έκτοτε, σύμμαχη αλλά και ανταγωνίστρια της Αμερικής προσπαθεί να βρει το βηματισμό της στο διεθνές οικονομικό περιβάλλον και τον καταμερισμό εργασίας. Κατακυριαρχείται από μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, αυτά που εξάλλου της προσδίδουν την απαιτούμενη ευρωστία. Στον σχεδιασμό αυτό πρέπει να υπάρχει ένα κέντρο, η Γερμανία, και οι δορυφόρες δυνάμεις που θα την ενισχύουν. Δεν αμφισβητεί το παγκόσμιο οικονομικό μοντέλο, για να μην πω ότι την εξυπηρετεί.
ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Κυβερνήσεις Γ. Παπανδρέου, τεχνοκρατών, Σαμαρά – Βενιζέλου, Τσίπρα – Καμμένου πιεσμένες από τις επιταγές του νέο-φιλελευθερισμού και της Γερμανίας, φτωχοποίησαν τον ελληνικό λαό, όπως εξάλλου έγινε, αλλού περισσότερο και αλλού λιγότερο, με πολλές άλλες χώρες (Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ισπανία) και θα συνεχίζουν να το κάνουν με άλλες χώρες, γιατί θέλουν να αιμοδοτούν την κούρσα του διεθνούς ανταγωνισμού. Αυτό είναι αναπόφευκτο. Παλαιότερα σε τέτοιες καταστάσεις, ξεσπούσε και ένας παγκόσμιος πόλεμος και γινόταν αναδιανομή της κυριαρχίας. Σήμερα αυτό είναι επικίνδυνο έως ολέθριο, γιαυτό περιορίζονται σε τοπικούς πολέμους με συμβατικά όπλα και ό,τι οικονομικό όφελος προκύψει για το διεθνές κεφάλαιο. Επομένως πολλές χώρες της Ευρώπης είναι παγιδευμένες.
ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΟΧΙ στο δημοψήφισμα που προτείνεται:
ΟΧΙ θα πει διακοπή χρηματοδότ
ησης και θανάσιμη ασφυξία. Για να αποφευχθεί ο θάνατος πρέπει να έχεις νόμισμα ώστε να το χειρίζεσαι ανάλογα για τα εθνικά συμφέροντα που προκύπτουν κάθε φορά. Είναι αλήθεια ότι κανείς δεν μπορεί να σε διώξει από την Οικονομική Νομισματική Ένωση. Τόσο απερίσκεπτα την σχεδίασαν που δεν το πρόβλεψαν. Αλλά έχουν τους μηχανισμούς τους για να αντικαταστήσουν αυτή την παράλειψη. Θα είμαστε οι ίδιοι που θα προστρέξουμε στο εθνικό μας νόμισμα. Ο κ. Τσίπρας μπορεί να αποδειχτεί ο έλληνας Μωϋσής που οδήγησε τους εβραίους έξω από την Αίγυπτο και αφού τους περιπλάνησε για σαράντα χρόνια σε ερήμους και ανέχειες, τελικά τους οδήγησε σε ένα τόπο.. που δεν έχει πετρέλαιο! Δίκαιο είναι να δημοσιοποιηθούν οι ελληνικές προτάσεις και οι προτάσεις των δανειστών συνολικά και όχι κατ΄ αποκοπή και όπως βολεύει τους μεν ή τους δε. Να γνωρίζει ο ελληνικός λαός ακριβώς γιατί μετά από πέντε μήνες οι συνομιλίες ναυάγησαν. Εξάλλου πρέπει να χαράξει οδικό χάρτη για την επόμενη μέρα που έρχεται με ταχύτητα γι’ αυτό που βλέπουμε όλοι να έρχεται. Αν δεν γίνουν αυτά, θα ανεβάσει το θυμικό των ελλήνων με εθνικο-πατριωτικά συνθήματα (αξιοπρέπεια, δημοκρατία, περηφάνια, υποτέλεια και δώστου) για να κερδίσει το δημοψήφισμα. Το ερώτημα δεν είναι να κερδίσει το δημοψήφισμα, αλλά η διαχείριση της νίκης του το οποίο επίσης πρέπει να μας πει.
ΤΙ ΘΑ ΠΕΙ ΝΑΙ στο δημοψήφισμα που προτείνεται:
ΝΑΙ θα πει νέα, περαιτέρω φτωχοποίηση του ελληνικού λαού, νέα άρχουσα τάξη, πολύ πιο μικρή και πολύ πιο κυνική, σκληρή και νεοφιλελεύθερη στην ελληνική πραγματικότητα. Το κοινωνικό μοντέλο που συρρικνώνεται αλλά ακόμα υπάρχει θα εξαφανιστεί. Θα υπάρχει ελάχιστη οικονομική ελίτ και προλεταριάτο. Φτωχοί, μικρομεσαίοι και μεσαία τάξη θα εξαφανιστούν. Οι φτωχοί, δεν έχουν καμία προοπτική. Απλά θα επιβιώσουν επειδή γνωρίζουν και τώρα να επιβιώνουν. Μετά τις “θυσίες του ελληνικού λαού” θα έρθει νέα συμφωνία και θα ακολουθήσει νέα και πάει λέγοντας. Η αστική τάξη όπως την γνωρίζαμε, η οποία μαζί με την μεσαία, ουσιαστικά καθόριζαν και καθοδηγούσαν την εθνική πολιτική, συντρίβονται. Η πολιτική εκπέμπεται από το κέντρο της Ευρώπης. Ένα είναι το κέντρο λέμε. Η αφωνία όλων είναι για το ποιος θα δανειστεί λίγο περισσότερο οξυγόνο. Με αυτή την προοπτική, εκείνοι που υποστηρίζουν το ναι στη νέα συμφωνία, ελπίζουν το κόκκαλο της επιβίωσης. Πουλάνε ελπίδα για μια συμφωνία που προς το παρόν κανένας έλληνας δεν γνωρίζει, με την ελπίδα της πολιτικής τους επιβίωσης και της πιθανής οικονομικής τους εξέλιξης. Σκληρά πράγματα, αλλά φαντάζει το μόνο συμφέρον. Μεροδούλι μεροφάι. Κάτι είναι από τη συντριβή και τον πόνο.
ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ:
ΣΥΡΙΖΑ: Δημαγωγία και.. περηφάνια! Είμαι βέβαιος ότι ό κ. Τσίπρας όταν μένει απολύτως μόνος του αναρωτιέται: και μετά τι; Και απάντηση δεν βρίσκει. Γιατί αν έβρισκε, θα μας την έλεγε και μας. Καταλήγει λοιπόν: “βλέποντας και κάνοντας”. Ας ευχαριστηθώ τουλάχιστον το μεγαλείο μου!
Ν.Δ.: Ούτε ξέρει πού πατάει, ούτε ξέρει που βρίσκεται. Χαμένη στην μετάφραση. Θα βγάλει τον Άδωνη μπροστά!!! Αυτός ξέρει.
ΠΟΤΑΜΙ: Με συγχωρείτε για τη διακοπή. Μιλάμε για όση πολιτική απέμεινε σε αυτό τον τόπο.
ΚΚΕ: Ούτε ΝΑΙ ούτε ΟΧΙ. Πάντα δίκιο θα έχει. Το τρομάζουν ποσοστά πάνω από 5%. Τον πιάνει κάτι σαν ίλιγγος. Αν μεγαλώσει, θα εισχωρήσουν στις αμόλυντες τάξεις του ρεφορμιστές!
ΑΝΕΛ: Μεγαλεία! Στολές, με σηκωμένα μανίκια να φαίνεται ότι δουλεύει κιόλας (τς, τς, τς), παράσημα, κόκκινα χαλιά! Μεγαλεία δικέ μου. Ούτε στα καλύτερά σου όνειρα. Ο ορισμός της πολιτικής ανοησίας.
ΠΑΣΟΚ: Θυμίζει την γερασμένη ιερόδουλη που διηγείται τις ιστορίες της όταν ήταν νέα. Πιστεύει ότι μπορεί να νικήσει το χρόνο και να ξαναγίνει νέα! Θα τελειώσει και θα την βρουν υπάλληλοι του δήμου σε μια γωνιά, μόνη και ξεχασμένη.
ΚΙΝΗΜΑ: Λέει κάποιες αλήθειες σε λάθος χρόνο και με λάθος τρόπο. Όταν χρειάστηκε, δεν έκανε απολύτως τίποτα. Καμία προοπτική. Απολύτως.
Το νέο είναι αναπόφευκτο να γεννηθεί. Αλλά δεν θάρθει από μια γωνιά της γης. Πιθανόν να χρησιμοποιηθεί αυτή η γωνιά σαν πυροκροτητής, αλλά ασφαλώς δεν θάρθει από ένα μόνο μέρος. Θα γεννηθεί τερατώδες από την αρχή. Η παγκόσμια οικονομία και οι εκφραστές της το εγκυμονούν. Υπολογίζω ότι είναι ακόμα στο τέλος του τρίτου μήνα κύησης.
Με τούτα και με κείνα, καταλήγω στο κόκκαλο του νεοφιλελευθερισμού:
ΘΑ ΨΗΦΙΣΩ ΝΑΙ γιατί υπολογίζω ότι με το ΟΧΙ θα υποφέρω περισσότερο (και στο τέλος πετρέλαιο δεν θα βρω!)
Η πολιτική ρήτρα που επιβάλλω στους εγχώριους πολιτικούς είναι:
1ον. Πιάστε την φοροδιαφυγή,
για να μη μειωθούν οι μισθοί.
2ον. Εισπράξτε τη φοροκλοπή για να μη μειωθούν οι συντάξεις.
3ον. Κυνηγήστε το λαθρεμπόριο πετρελαιοειδών για να μη επιβαρυνθεί ο ΦΠΑ
4ον. Πιάστε το λαθρεμπόριο τσιγάρων, έτσι, για να σας πούμε μπράβο. Το έχουμε ανάγκη βρε αδερφέ.
5ον. Φτιάξτε επιτέλους το κράτος για να μην αναστενάζει ο πολίτης.
6ον. Ψηφίστε έναν φορολογικό νόμο που θα αναδιανέμει τον πλούτο και θα ισχύσει χωρίς καμία μεταβολή για τα επόμενα δέκα-εφτά χρόνια.
7ον. Βάλτε σε ανήλιο μπουντρούμι όλους τους κλέφτες και τους μιζαδόρους και δημεύστε άμεσα όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία.
Κάντε αυτά τα εφτά απλά πράγματα, όπως τα έχουν κάνει όλα τα υπόλοιπα κράτη που σέβονται τους πολίτες τους και μετά θα σας βάλουμε νέα ρήτρα για άλλα πέντε αυτονόητα πραγματάκια.
ΑΥΤΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΘΕΛΩ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΠΡΩΤΗ: Σιγά μη διαβάσετε όλο το κείμενο. Έχουμε εθιστεί όλοι μας στο σύνθημα και την ατάκα. Όσο πιο λίγες λέξεις χρησιμοποιούμε, τόσο πιο κατανοητοί γινόμαστε. Στο τέλος θα συνεννοούμαστε με χειρονομίες.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: Μερικοί, ίσως, αν αντέξουν να διαβάσουν όλο το κείμενο να θελήσουν να με λοιδορήσουν ή να μη μου πούνε καλημέρα. Τους συγχωρώ (κατά την έκφραση του Σαββόπουλου). Εγώ θα εξακολουθήσω να είμαι ο ίδιος. Θεωρώ αυτονόητο και απολύτως δημοκρατικό ο καθένας να έχει άποψη και αυτή η άποψη να γίνεται σεβαστή από τους άλλους. Εκείνοι που θέλουν να διχάσουν, ας το κάνουν. Εγώ είμαι εκτός.
Ο Χρυσόστομος Μπούκας είναι γιατρός και υπογράφει ως “Αυτοοργάνωση Πολιτών Κέρκυρας”
