Αναλυτικά, η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ τονίζει τα παρακάτω:
Απ’ ό,τι φαίνεται, έφτασε η ώρα, για το αντίστοιχο success story στο χώρο της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και το πρώτο πείραμα, θα λάβει χώρα στα Ιόνια Νησιά. Ονομάζεται – κατά το Συμφωνητικό Σύστασης Σύμπραξης: “Ionian Islands Foundation Consortium – Dionysios Solomos” και πρόκειται για μια διαρθρωτική σύμπραξη. Προκύπτουν όμως κάποια σημαντικά ερωτήματα, η απάντηση των οποίων, αποκαλύπτει τις αληθινές προθέσεις της εν λόγω σύμπραξης.
Πρώτον, στο άρθρο 2 του Σχεδίου Σύμπραξης, αναφέρεται: [παρ2]: “… διατηρεί έκαστο την αυτοτελή του νομική προσωπικότητα ως ΝΠΔΔ”, [παρ 3]: “… παραμένουν πλήρως αυτοδιοίκητα, οικονομικά αυτοτελή και ακαδημαϊκά ελεύθερα”, [παρ5]: “… τα Μέλη της Σύμπραξης εξακολουθούν να εγκρίνουν και να εκτελούν αυτοτελώς τον προϋπολογισμό τους … και έχουν κατ’ αποκλειστικότητα έκαστο τη διοίκηση των κονδυλίων..”. Από τη στιγμή που οι στόχοι αυτής της σύμπραξης, αφενός θα μπορούσαν να επιτευχθούν και χωρίς καμιά προσθήκη ή αλλαγή στο υπάρχον διαρθρωτικό πλαίσιο των δυο Ιδρυμάτων, αφετέρου ήδη τα Τμήματα του Ιονίου Πανεπιστημίου καθώς και τα μέλη του διδακτικού του προσωπικού, συνεργάζονται πολύπλευρα με πλήθος ΑΕΙ – ΤΕΙ και Ερευνητικά Κέντρα της χώρας αλλά και του εξωτερικού, στα πλαίσιο κοινών ερευνητικών προγραμμάτων και κοινών ΠΜΣ με ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα, προκύπτει το ερώτημα: τότε, ΓΙΑΤΙ γίνεται η συγκεκριμένη σύμπραξη; Με άλλα λόγια, ΠΟΙΑ η “αναγκαιότητα” ή “χρησιμότητα” της δρομολογούμενης «ομοσπονδιοποίησης» ή ΓΙΑΤΙ χωρίς τη σύμπραξη, δεν μπορούν να αξιοποιήσουν τα Ιδρύματα, “…τις ευκαιρίες που προσφέρουν τα ευρωπαϊκά ερευνητικά κονδύλια” ή “… την άριστη εκπαίδευση των φοιτητών” ή “.. να αποτελέσουν κέντρα αριστείας στον ευρωπαϊκό χώρο”;
Δεύτερον, στο άρθρο 6 του Σχεδίου Σύμπραξης, αναφέρεται: “… η σύμπραξη, λόγω του διαρθρωτικού της χαρακτήρα, ορίζεται ως αόριστης διάρκειας”. Άρα, ΤΙ είδους πειραματική και διερευνητική εφαρμογή μπορεί να είναι αυτή, η οποία αντί για προσωρινή ορίζεται αορίστου διαρκείας;
Οι απαντήσεις, βρίσκονται όμως στο άρθρο άρθρο 5 [παρ. 3β] του Σχεδίου Σύμπραξης, όπου αναφέρεται: “… αναλαμβάνει δράσεις προς ενίσχυση της κινητικότητας μεταξύ των μελών της διευρυμένης πανεπιστημιακής κοινότητας (διδασκόντων και διδασκόμενων)”. Μόνο λοιπόν σε ένα σημείο, αποκαλύπτεται η αληθινή πρόθεση της δρομολογούμενης Σύμπραξης και δεν είναι άλλη από την προσπάθεια θεσμοθέτησης (ακόμα και στη βάση ενός κανονισμού εσωτερικής λειτουργίας) ενός καθεστώτος κινητικότητας – διαθεσιμότητας.
Αυτό πρακτικά σημαίνει, πως, αν για κάποιο λόγο ακυρωθεί ο ν. 4172/13 (ΦΕΚ Α’ 167) περί κινητικότητας ή αν το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο (όπως στην περίπτωση της υπ’ αριθμ. 3354/2013 απόφασης της Ολομέλειας του ΣτΕ, με την οποία κρίθηκε αντισυνταγματική η πρώτη εφεδρεία στον δημόσιο τομέα που προβλέφθηκε το 2011 με το Μνημόνιο Ι [Ν. 4024/2011] και την υπουργική απόφαση ΔΙΔΑΔ/Φ.26.14/56/ ΟΙΚ.1872/8.11.2011), αποφανθεί το αντισυνταγματικό ενός παρόμοιου νόμου, θα συνεχίζει ο θεσμός της κινητικότητας να ισχύει κανονικότατα, ως εσωτερικός κανονισμός.
Εδώ φυσικά, προκύπτει το εξής ζήτημα: σε ποια μαθήματα των Σχολών των υπό σύμπραξη Ιδρυμάτων, μπορεί να αναπτυχθεί ουσιαστική κοινή δράση ή κοινή στόχευση, σε αμιγώς επιστημονικό πεδίο; Το Ιόνιο Πανεπιστήμιο, έχει τη Σχολή Ιστορίας και Γλώσσας, τη Σχολή Αρχειονομίας και Πληροφορικής και τη Σχολή Μουσικής και Τεχνών, με συνολικά 6 Τμήματα. Το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων (παρότι δεν εφαρμόστηκε επ’ ακριβώς το “Σχέδιο Αθηνά” και ουσιαστικά δημιουργήθηκε ένα πολλαπλάσιο μπέρδεμα το οποίο δεν έχει ακόμα ξεκαθαρίσει), έχει τα Τμήματα Τεχνολογίας και Τροφίμων, Δημοσίων Σχέσεων και Επικοινωνίας, Διοίκησης Επιχειρήσεων, Τεχνολογίας Πληροφορικής και Τηλεπικοινωνιών, Εφαρμογών Πληροφορικής Διοίκησης Οικονομίας, Προστασίας και Συντήρησης Πολιτιστικής Κληρονομιάς, Τεχνολογίας Περιβάλλοντος και Οικολογίας και Τεχνολογίας Ήχου και Μουσικών Οργάνων. Αν εξαιρέσουμε τα δυο Μουσικά Τμήματα και ίσως αυτά της Πληροφορικής, τότε βλέπουμε πως δεν υπάρχουν ιδιαίτερες συνάφειες μεταξύ των επιστημονικών αντικειμένων. Επομένως, επανέρχεται το ερώτημα, η δρομολογούμενη σύμπραξη, με ΠΟΙΟΥΣ στρατηγικούς (βλ. επιστημονικούς) στόχους γίνεται;
Τα ερωτήματα όμως και οι πτυχές της “αθώας” σύμπραξης, δεν σταματούν εδώ. Ήδη τα Δημόσια ΙΕΚ “πήγαν” στις αιρετές Περιφέρειες και θα έρθει η σειρά των υπό διάλυση ΕΠΑΛ – ΕΠΑΣ. Ήδη ολοένα και περισσότερα περιφερειακά Πανεπιστήμια, ζητούν την ενίσχυση του προϋπολ
ογισμού τους, από την Τοπική Αυτοδιοίκηση και φλερτάρουν με την ιδέα της “μετοχοποίησής” τους από τους φορείς της “έξυπνης επιχειρηματικότητας”, που αποτελεί και τον πυρήνα της φιλοσοφίας του “Σχεδίου Αθηνά”. Άρα λοιπόν, ΠΟΙΑ είναι τα πραγματικά κίνητρα της μεθοδευμένης απαξίωσης του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος και σε ΤΙ πραγματικά στοχεύει; Επίσης, ΠΩΣ θα ευοδωθεί η όποια σύμπραξη, τη στιγμή που τόσο το Ιόνιο Πανεπιστήμιο όσο και το ΤΕΙ Ιονίων, είναι αμφότερα υποστελεχωμένα και ήδη οι διαθεσιμότητες των διοικητικών υπαλλήλων καθιστούν αδύνατη τη λειτουργία τους;
Αν σε όλα τα παραπάνω, προσθέσουμε και τα συχνά φαινόμενα αδιαφάνειας στη διαδικασία λήψης των Αποφάσεων της Πρυτανικής Αρχής του Ιονίου Πανεπιστημίου, τότε τα πράγματα μάλλον αρχίζουν και ξεκαθαρίζουν. Πιο συγκεκριμένα, η Ανακοίνωση – Καταγγελία της Ένωσης Διδασκόντων Ιονίου Πανεπιστημίου, εξέδωσε την 04-11-13 Ανακοίνωση, με την οποία καταγγέλλει απερίφραστα, την πλήρη αυθαιρεσία λήψης αποφάσεων, που αφορούν την επιβίωση του Ιδρύματος, ερήμην της ακαδημαϊκής κοινότητας που το απαρτίζει και τη βούληση της οποίας οφείλουν να εκφράζουν τα όργανα Διοίκησης του πανεπιστημίου. Η Ανακοίνωση της ΕΔΙΠ, μεταξύ άλλων, αναφέρει: “ Στις 20 Ιουνίου 2013 το Δ.Σ Διδασκόντων του Ιονίου Πανεπιστημίου εξέδωσε ανακοίνωση για την επαναφορά στη Σύγκλητο της 17ης Ιουνίου 2013 της περιβόητης «ομοσπονδιοποίησης» Ιονίου Παν/μίου και ΤΕΙ Ιονίων νήσων. Η απόφαση τότε, σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, για σύμπραξη με τα ΤΕΙ ελήφθη με δύο (!) μόνο ψήφους (της Πρυτάνεως και του μεταπτυχιακού φοιτητή). Το θέμα επανήλθε στην 19η συνεδρίαση της Συγκλήτου, με στόχο να αυξηθεί ο αριθμός των θετικών ψήφων υπέρ της σύμπραξης. Για την ψηφοφορία αυτή δεν υπάρχει ενημέρωση της ακαδημαϊκής κοινότητας. … Το αίτημα της Ένωσης Διδασκόντων να λάβει γνώση της απόφασης της Συγκλήτου σχετικά με την απάντηση που δόθηκε στην επιστολή που απέστειλε το Υπουργείο προς το Συμβούλιο του Ιδρύματος με θέμα την «ομοσπονδιοποίηση» Ιονίου και ΤΕΙ Ιονίων νήσων, δεν έχει ακόμη, μετά από τόσους μήνες, ικανοποιηθεί, όταν η μη χορήγηση δημόσιων εγγράφων αποτελεί ελέγξιμη διοικητική πράξη. Αυτή τη φορά όμως, το έλλειμμα διαφάνειας, δημοσιότητας και άρα δημοκρατίας του τρόπου διοίκησης του Ιδρύματός μας έγινε περισσότερο ορατό παρά ποτέ …”.
Ανακεφαλαιώνοντας, θα λέγαμε τα εξής. Είμαστε κάθετα αντίθετοι με την όποια προσπάθεια «ομοσπονδιοποίησης» του Ιονίου Πανεπιστημίου με τα ΤΕΙ Ιονίων νήσων, όχι γιατί αρνούμαστε τη διεπιστημονική συνεργασία μεταξύ των Τμημάτων (που έτσι κι αλλιώς μπορεί να γίνει ή θα μπορούσε να γίνει αν αυτή δεν έπεφτε θύμα της χρόνιας και συνειδητής υποχρηματοδότησης), αλλά γιατί:
1. Οι αληθινές προθέσεις, είναι ιδιοτελείς και στοχεύουν στην έμμεση κινητικότητα των εκπαιδευτικών.
2. Οι βαθύτερες βλέψεις, είναι η “επιχειρηματοποίηση” και κατ’ επέκταση η ιδιωτικοποίηση της Δημόσιας Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
3. Τόσο το “Σχέδιο Αθηνά”, όσο και η εν λόγω Σύμπραξη, στερούνται ορθολογικής – επιστημονικής τεκμηρίωσης.
4. Η παρούσα συγκυρία, της τεχνηέντως εκβιασμένης κατάστασης έκτακτης ανάγκης, υπό το πρόσχημα της “εθνικής σωτηρίας”, απαξιώνει πλήρως τα ελληνικά Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα.
5. Οι συγκεκριμένες μεθοδεύσεις, αγνοούν επιδεικτικά, τη βούληση της συντριπτικής πλειοψηφίας της ακαδημαϊκής κοινότητας και των φοιτητών.
6. Οι σχετικές αποφάσεις, πάρθηκαν με αδιαφανή και αυθαίρετο τρόπο, ερήμην της ακαδημαϊκής κοινότητας.
