Η πρώτη ανάγνωση της ενδεκάδας, έμοιαζε, για τον μέσο οπαδό -τον μη, ακόμη εξοικιωμένο με πρόσωπα και ρόλους στον νέο ΑΟ Κέρκυρα- με… μίνι γρίφο. Ή σταυρόλεξο.
Ένα πρώτο, φερ’ ειπείν, ερωτηματικό, αυτό: Με μια προπόνηση, αλλά βασικός ο Έντερ Μοντέιρο. Και δίπλα του (καθόσον ο Βενέτης τραυματίας και ο Πετρούσης στον πάγκο), ποιος; Απάντηση: ο (και κόφτης) Γιάννης Γκούμας…
Δεύτερο ερώτημα: αφού ο Κοντοδήμος ήταν στις εξέδρες, με πολιτικά, και ο Αρμένης off ένεκα της θλάσης, εκείνος ο τύπος στο αριστερό άκρο της άμυνας, ποιος ήτανε; Ο Λάμπρου; Απάντηση: Μπα… Ο Τσουμάνης. Υπό δοκιμήν…
Τρίτο ενδεικτικό ερώτημα: Σύμφωνοι, ένας στον άξονα ο Σταμογιάννος. Δύο ο Λεόν. Το 4-3-3, όμως, του Μάντζιου, θέλει τρεις. Ο τρίτος; Απάντηση: ο Γιάντσης. Και πιο μετά ο Καραλής. Ώσπου ήρθε και το τέταρτο ερώτημα, το τελευταίο που ‘μενε για του σταυρόλεξου τη λύση: δοκιμές και πειραματισμοί, παίκτες ενδεκάδες με ελάχιστες προπονήσεις, απουσίες… Άρα, θα «τραβήξει» η ομάδα;
Ετούτη η απάντηση, θα άρχιζε να φθάνει λίγο μετά απ’ το μισάωρο. Δόθηκε με ισπανική γραφή, ήταν απολύτως καταφατική («por supuesto» = φυσικά) και από θέση… τρία καθέτως!
Τρία, όσα τα γκολ, με τα οποία φιλοδόρησε, εντέλει, την φιλότιμη Αναγέννηση Γιαννιτσών, ο ΑΟ Κέρκυρα, του Μάντζιου (3-0)! Ισπανοφώνως, λόγω αυτής της… αναρχοαυτόνομης παιχτούρας, με το όνομα Λεόν. Ντιέγκο Λεόν. Και καθέτως, όπως αυτό το ευλογημένο χούι του, να στρώνει την μπάλα στο γρασίδι και να χτυπάει απευθείας… στην καρδιά.
Ούτε «τσούκου – τσούκου», ούτε τίποτα. Μπαλιές – λεπίδι, κατευθείαν on target, απ’ αυτές που σε κόβουνε στη μέση και το παίρνεις πρέφα μονάχα ότι βλέπεις ήδη τα ραδίκια ανάποδα…
Μια πρώτη απόδειξη, στο 40′. Ένα, μόλις, λεπτό, μετά το 1-0, με πέναλτι του Μπάρκογλου (το κέρδισε ο Σταμογιάννος). Εξαιρετική ομαδική προσπάθεια, συγκλονιστική μπάλα του άλλοτε άσου της Ρεάλ, στον Γιάντση, πάρε, βάλε, το ‘βαλε…
Μια δεύτερη, στο 55′. Συστημένη εικοσάρα, με την μπάλα σταθερά στο… πάτωμα, κίνηση ο Βασιλόγιαννης, που ‘χε διαβάσει το… σενάριο, φάτσα φόρα με τον… τέρμα, κέρασμα! Το τελικό, 3-0…
Μη λέμε τα ίδια και τα ίδια. Άλλη ποιότητα ο Ισπανός. Ένας… Ντιέγκο, με τα όλα του! Δείχνει σταδιακά ότι βαστά και για περισσότερα μινούτα, μια χαρά. Το… κερασάκι σ’ ένα χαλαρό απόγιομα που ‘χε και άλλα θετικά. Μικρότερα, ενδεχομένως, λιγότερο «εμπορικά», αλλά άξια αναφοράς.
Παράδειγμα, το τέταρτο σερί μηδέν στην άμυνα. Εντάξει, θα πείτε, με Βατανιακό, Ηρακλή, Λάρισα και Γιαννιτσά, έπαιζε η ομάς. Δεν αντιλέγουμε, αλλά… ούτε φάση; Έστω και απέναντι σε μη Super League-άτους αντιπάλους, βγάζει καλή ανασταλτική συνέπεια ο ΑΟ Κέρκυρα. Με σημαντικότατη, εν προκειμένω, τη βρώμικη -πλην σημαντικότατη- δουλειά του Σταμογιάννου. Αλλά και αρκετά καλά δείγματα γραφής από τον υπό δοκιμήν, Τσουμάνη. Όσο περνούσε η ώρα, περισσότερο…
Τόσο γι’ αυτόν, όσο και για τον Λώττα (έπαιξε προς το τέλος), συν, βεβαίως, τον Έντερ (αγωνίστηκε στο πρώτο 45λεπτο, αλλά, δίχως ιδιαίτερη πίεση και… ώρες, μόλις, στο νησί, πώς να τον κρίνεις;), ο Μάντζιος θα έχει την ευκαιρία να ξαναβγάλει συμπεράσματα στο αυριανό φιλικό με την ομάδα Νέων. Έως τότε, ευθυμείτε…
Το ματς διαιτήτευσε ο Τάσος Κάκος, με βοηθούς τους Αυθίνο και Κατσούρη (τέταρτος ο Τόμπρος), όλοι του Συνδέσμου Κέρκυρας. Την κίτρινη κάρτα αντίκρυσε ο Λεόν.
