Την Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε στην ιστορική Ιερά Μονή Υπεραγίας Θεοτόκου Πλατυτέρας, στην πόλη της Κέρκυρας. Στο τέλος του Όρθρου, ο Σεβασμιώτατος χειροθέτησε Υποδιάκονο τον αδελφό της Ιεράς Μονής π. Σπυρίδωνα Lupascu και εν συνεχεία, κατά τη Θεία Λειτουργία, τέλεσε την εις Διάκονον χειροτονία του. Ο π. Σπυρίδων είναι 28 ετών, κατάγεται από τη Μολδαβία και αποτελεί πνευματικό τέκνο του Γέροντος Διονυσίου Καλαμπόκα, από τα πρώτα πνευματικά τέκνα του μακαριστού Γέροντος Αιμιλιανού Σιμωνοπετρίτου. Στην ίδια πνευματική οικογένεια συνδέονται μοναστικές αδελφότητες και Ιερές Μονές σε διάφορα μέρη του κόσμου, εκπρόσωποι των οποίων βρέθηκαν στην Κέρκυρα για τη χειροτονία.
Με τον Σεβασμιώτατο συλλειτούργησαν ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής, Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Κουτσούρης, υπό την πνευματική καθοδήγηση του οποίου η ιστορική Μονή της Πλατυτέρας επανδρώνεται και πάλι, καθώς και κληρικοί της ευρύτερης πνευματικής οικογένειας του χειροτονουμένου.
Ο Σεβασμιώτατος, στην προσλαλιά του προς τον χειροτονούμενο, απηύθυνε πατρικό και νουθετήριο λόγο, επισημαίνοντάς του αρχικά ότι στη μοναστική ζωή, όπως συμβαίνει και στο Άγιον Όρος, την ευθύνη για το μοναχό έχει ο Γέροντας και πνευματικός πατέρας. Υπενθύμισε, μάλιστα, ότι ο ίδιος προχώρησε στη χειροτονία κατόπιν της υποδείξεως και της ευλογίας του Γέροντός του, αλλά και με τη σύμφωνη γνώμη ολόκληρης της πνευματικής αδελφότητος.
Στη συνέχεια, ο Σεβασμιώτατος τόνισε στο νέο Διάκονο ότι το χάρισμα της ιερωσύνης είναι μεγάλο δώρημα από τον Θεό, υπενθυμίζοντας τον αποστολικό λόγο «καὶ οὐχ ἑαυτῷ τις λαμβάνει τὴν τιμήν, ἀλλὰ καλούμενος ὑπὸ τοῦ Θεοῦ» (Εβρ. 5, 4). Τού επισήμανε, δε, ότι έχει λάβει το κάλεσμα από το Θεό, ώστε να Τον διακονήσει, προτρέποντάς τον συγχρόνως να τιμήσει αυτήν τη διακονία, να τηρεί τις εντολές Του και να Τον αγαπήσει εξ όλης της ψυχής και εξ όλης της καρδίας του. Ο Χριστός, όπως χαρακτηριστικά τού είπε, να γίνει ο εράσμιος Νυμφίος της ζωής του, ώστε να αισθανθεί πραγματικά το θείο έρωτα μέσα από τη διαρκή προσευχή, την οποία καθημερινά θα αναπέμπει προς το Θεό.
Ιδιαίτερη νουθεσία του Σεβασμιωτάτου προς τον π. Σπυρίδωνα ήταν να μη σταματήσει να ιερουργεί, όταν με την ευλογία του Γέροντός του λάβει και το δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης, εφόσον μάλιστα πρόκειται να διακονεί σε μοναστήρι. Τον προέτρεψε να μη μένει μακριά από το Ιερό Θυσιαστήριο και τη Θεία Κοινωνία, υπογραμμίζοντας τον πνευματικό κίνδυνο που συνεπάγεται η απομάκρυνση του κληρικού από την ευχαριστιακή ζωή. Ο νοητός λύκος, σημείωσε, δεν είναι άλλος από τον εχθρό και μισόκαλο διάβολο, ο οποίος μισεί τη δημιουργία του Θεού και κυρίως τον άνθρωπο, την εικόνα του Θεού και γι’ αυτό αγωνίζεται καθημερινά να εμπνέει στη ζωή του ανθρώπου πειρασμούς, λογισμούς και πτώσεις.
Επιπλέον, τον κάλεσε να τηρήσει την υπακοή του στον Γέροντα και στην εν Χριστώ αδελφότητά του. Παράλληλα, τον προέτρεψε να αγαπήσει την Παναγία, η οποία επέτρεψε να τελεσθεί η χειροτονία του στο μοναστήρι Της, στην Πλατυτέρα και να την έχει κραταιά σκέπη της ζωής του, ώστε να τον σκεπάζει και να τον προστατεύει από κάθε πειρασμό.
Κλείνοντας, ο κ. Νεκτάριος κάλεσε το νέο Διάκονο να γονατίζει όχι μόνο με τα γόνατα του σώματός του, αλλά με τα γόνατα της ψυχής και της καρδιάς του, ζητώντας αδιάλειπτα το έλεος του Θεού, με την πεποίθηση ότι Εκείνος θα τον διαθρέψει πάσας τας ημέρας της ζωής του.
