Ανακοίνωση της ΠΑΣΙΚ με την οποία αφήνει αιχμές κατά της Υπουργού Δόμνας Μιχαηλίδου.
Αναλυτικά, αναφέρει:
ΠΑΣΙΚ: «41.129 παιδιά χωρίς voucher – Η “Υπουργός κάθε οικογένειας” αφήνει μία στις δύο οικογένειες των ΚΔΑΠ έξω από το πρόγραμμα»
Η μεγάλη αντίφαση της Δόμνας Μιχαηλίδου: “Είμαι Υπουργός κάθε οικογένειας” – αλλά οι αριθμοί λένε κάτι εντελώς διαφορετικό
Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Ιδιωτικών ΚΔΑΠ (ΠΑΣΙΚ) εκφράζει την έντονη αγανάκτησή του για τα οριστικά αποτελέσματα του προγράμματος voucher 2026–2027 και καλεί την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας Δόμνα Μιχαηλίδου να αναλάβει την πολιτική ευθύνη για ένα αποτέλεσμα που αφήνει εκτός προγράμματος δεκάδες χιλιάδες παιδιά.
Οι αριθμοί δεν επιδέχονται πολιτική ερμηνεία:
93.005 έγκυρες αιτήσεις για ΚΔΑΠ.
51.876 vouchers.
1.654 λιγότερα vouchers από πέρσι.
41.129 παιδιά χωρίς voucher.
Με απλά λόγια, σχεδόν ένα στα δύο παιδιά που υπέβαλαν έγκυρη αίτηση δεν πήρε voucher.
Και αυτό είναι το αποτέλεσμα ενός προγράμματος που υποτίθεται ότι υπηρετεί την κοινωνική συνοχή, στηρίζει την οικογένεια και εξασφαλίζει στα παιδιά πρόσβαση σε υπηρεσίες δημιουργικής απασχόλησης.
«Είμαι Υπουργός κάθε οικογένειας» – Αλλά ποιας οικογένειας;
Στις 30 Ιουλίου 2026, η Δόμνα Μιχαηλίδου δήλωσε:
«Είμαι Υπουργός κάθε οικογένειας: της οικογένειας με ένα παιδί, της τρίτεκνης, της πολύτεκνης, της μονογονεϊκής, της ανάδοχης.»
Τόνισε, μάλιστα, ότι η Κυβέρνηση βρίσκεται εδώ για να στηρίζει τις ανάγκες κάθε ελληνικής οικογένειας.
Δύο εβδομάδες αργότερα, τα οριστικά αποτελέσματα του προγράμματος voucher ΚΔΑΠ δίνουν μια διαφορετική εικόνα.
Μονογονεϊκές οικογένειες.
Τρίτεκνες οικογένειες.
Πολύτεκνες οικογένειες.
Οικογένειες εργαζόμενων γονέων.
Όλες διεκδίκησαν πρόσβαση σε ένα πρόγραμμα που η ίδια η Πολιτεία παρουσιάζει ως εργαλείο στήριξης της οικογένειας.
Και χιλιάδες από αυτές έμειναν εκτός.
Αυτή είναι η πραγματικότητα πίσω από τις διακηρύξεις περί συμπερίληψης.
Πόσο «πλούσια» πρέπει να είναι μια οικογένεια για να θεωρείται φτωχή;
Το πιο εξοργιστικό στοιχείο είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το εισοδηματικό κριτήριο.
Με βάση το κατώφλι φτώχειας των 7.020 € και την αντίστοιχη κλίμακα ισοδυναμίας, τα εισοδήματα που αντιστοιχούν στο όριο φτώχειας διαμορφώνονται περίπου ως εξής:
| Οικογένεια | Εισόδημα στο όριο φτώχειας |
| Μονογονεϊκή + 1 παιδί | 9.126 € |
| Μονογονεϊκή + 2 παιδιά | 11.232 € |
| 2 γονείς + 2 παιδιά | 14.742 € |
| 2 γονείς + 3 παιδιά | 16.848 € |
| 2 γονείς + 4 παιδιά | 18.954 € |
Ας το πούμε απλά.
Μια μονογονεϊκή οικογένεια με δύο παιδιά βρίσκεται κάτω από το συγκεκριμένο όριο φτώχειας μέχρι περίπου τα 11.232 €.
Μια οικογένεια με δύο γονείς και τρία παιδιά μέχρι περίπου τα 16.848 €.
Μια οικογένεια με δύο γονείς και τέσσερα παιδιά μέχρι περίπου τα 18.954 €.
Και μετά;
Από το επόμενο ευρώ αρχίζει η “οικονομική ευημερία”;
Μπορεί πραγματικά μια οικογένεια με τρία ή τέσσερα παιδιά και εισόδημα 17.000 ή 19.000 ευρώ να θεωρείται ότι δεν χρειάζεται στήριξη;
Αυτή είναι η λογική πάνω στην οποία χτίστηκε το φετινό αποτέλεσμα.
Το προσωπικό πολιτικό αποτύπωμα της Υπουργού
Ο ΠΑΣΙΚ δεν αμφισβητεί ότι η διαδικασία των vouchers διέπεται από συγκεκριμένους κανόνες και περιορισμούς.
Αμφισβητεί όμως την πολιτική επιλογή πίσω από αυτούς τους κανόνες.
Η ΚΥΑ και η Πρόσκληση αποτελούν κυβερνητικές αποφάσεις.
Και η πολιτική ευθύνη για την κοινωνική πολιτική του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας ανήκει στην πολιτική του ηγεσία.
Γι’ αυτό και το φετινό αποτέλεσμα αποτελεί προσωπικό πολιτικό αποτύπωμα της Δόμνας Μιχαηλίδου.
Δεν γίνεται η ίδια Υπουργός να δηλώνει ότι είναι «Υπουργός κάθε οικογένειας» και την ίδια στιγμή να παρουσιάζεται ως επιτυχία ένα σύστημα στο οποίο 41.129 παιδιά με έγκυρες αιτήσεις δεν έλαβαν voucher.
Δεν γίνεται να μιλάμε για συμπερίληψη, όταν χιλιάδες παιδιά μονογονεϊκών, τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών βρίσκονται εκτός.
Δεν γίνεται να μιλάμε για στήριξη της οικογένειας, όταν η στήριξη εξαντλείται σε όσους καταφέρνουν να χωρέσουν μέσα σε έναν στενό δημοσιονομικό και εισοδηματικό κόφτη.
Και οι πολύτεκνοι;
Η αντίφαση γίνεται ακόμη πιο έντονη όταν μιλάμε για οικογένειες με πολλά παιδιά.
Η ίδια η Πολιτεία αναγνωρίζει θεσμικά την ανάγκη ειδικής προστασίας των τρίτεκνων και πολύτεκνων οικογενειών. Η Πρόσκληση προβλέπει ειδική μοριοδότηση για τις κατηγορίες αυτές.
Και όμως, στο πρόγραμμα των ΚΔΑΠ, ο αριθμός των διαθέσιμων vouchers δεν επαρκεί για να καλύψει τη ζήτηση.
Την ώρα που η χώρα αντιμετωπίζει σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα, η Πολιτεία πρέπει να απαντήσει σε ένα απλό ερώτημα:
Τι μήνυμα στέλνει σε έναν γονέα που μεγαλώνει τρία ή τέσσερα παιδιά και δεν μπορεί να εξασφαλίσει voucher για τα παιδιά του;
Ότι η πολυτεκνία επιβραβεύεται στα λόγια, αλλά στην πράξη ο γονιός θα πρέπει να τα βγάλει πέρα μόνος του;
Ο ΠΑΣΙΚ ζητά λύση – όχι άλλη επικοινωνιακή διαχείριση
Το πρόβλημα δεν λύνεται με δηλώσεις.
Δεν λύνεται με νέες διαβεβαιώσεις ότι «στηρίζουμε την οικογένεια».
Δεν λύνεται με το να παρουσιάζονται οι αριθμοί των δικαιούχων χωρίς να αναφέρονται οι 41.129 οικογένειες που έμειναν εκτός.
Χρειάζεται πολιτική απόφαση.
Ο ΠΑΣΙΚ ζητά από τον Πρωθυπουργό και την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου:
- Άμεση εξασφάλιση πρόσθετων πόρων ώστε να καλυφθούν τα παιδιά που έμειναν εκτός.
- Ειδική μέριμνα για μονογονεϊκές, τρίτεκνες και πολύτεκνες οικογένειες.
- Επανεξέταση των εισοδηματικών κριτηρίων και της διαδικασίας κατάταξης.
- Αύξηση του προϋπολογισμού των ΚΔΑΠ, ώστε κανένα παιδί να μη μένει εκτός αποκλειστικά επειδή εξαντλήθηκε η χρηματοδότηση.
Γιατί τα 41.129 παιδιά δεν είναι στατιστικό μέγεθος.
Είναι παιδιά.
Και πίσω από κάθε παιδί υπάρχει μια οικογένεια που περίμενε από την Πολιτεία να τη στηρίξει.
«Υπουργός κάθε οικογένειας» στα λόγια.
41.129 παιδιά χωρίς voucher στην πράξη.
Ο ΠΑΣΙΚ ζητά από τη Δόμνα Μιχαηλίδου να αποδείξει ποια από τις δύο εικόνες είναι η πραγματική πολιτική της.