Τον κίνδυνο αφανισμού τους αντιμετωπίζουν τα παραδοσιακά καρνάγια της Κέρκυρας, εξαιτίας των διαδικασιών μετεγκατάστασής τους για την υλοποίηση της επένδυσης της Megayacht Marina. Με δημόσια ανακοίνωσή τους, οι επαγγελματίες του κλάδου καταγγέλλουν τον Οργανισμό Λιμένος (ΟΛΚΕ) για εκβιαστικές πρακτικές και ζητούν τη στήριξη των θεσμικών φορέων και της τοπικής κοινωνίας, προκειμένου να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα της ιστορικής τους δραστηριότητας.
Η απειλή για τη ναυτική παράδοση
Όπως ξεκαθαρίζουν οι εκπρόσωποι των παραδοσιακών καρναγιών, δεν τάσσονται κατά των επενδύσεων και της προόδου, ωστόσο υπογραμμίζουν ότι η ανάπτυξη δεν μπορεί να επιτευχθεί με την οικονομική εξόντωση των επαγγελματιών και την καταστροφή της ναυτικής ιστορίας του νησιού. Η τέχνη της ναυπηγικής και της συντήρησης σκαφών μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, αποτελώντας αναπόσπαστο κομμάτι της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της Κέρκυρας, το οποίο πλέον κινδυνεύει να σβηστεί από τον χάρτη.
Το τελεσίγραφο και η απουσία διαλόγου
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι επαγγελματίες είχαν καταθέσει στον ΟΛΚΕ στις 25 Μαΐου 2026 μια ολοκληρωμένη πρόταση για την οργανωμένη και ασφαλή μετεγκατάστασή τους. Παρά ταύτα, καταγγέλλουν ότι αντί για ουσιαστικό διάλογο, έλαβαν πρόσφατα ένα νέο σχέδιο σύμβασης που καταργούσε τις εγγυήσεις λειτουργίας τους, όπως η απαραίτητη πρόβλεψη για νηοδόχο. Το εν λόγω σχέδιο, μάλιστα, συνοδευόταν από προθεσμία μόλις δέκα ημερών για την αποδοχή του, πρακτική που οι ίδιοι χαρακτηρίζουν ως αιφνιδιασμό και εκβιασμό.
Κάλεσμα στήριξης στην τοπική κοινωνία
Μπροστά σε αυτό το αδιέξοδο, τα καρνάγια απευθύνουν κάλεσμα στους πολίτες, την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τους βουλευτές και τους επαγγελματικούς συλλόγους να σταθούν στο πλευρό τους. Ζητούν να υπάρξουν πραγματικές εγγυήσεις για έναν λειτουργικό νέο χώρο και ξεκαθαρίζουν ότι δεν προτίθενται να σιωπήσουν, διεκδικώντας μια ανάπτυξη που θα σέβεται τους ανθρώπους και την ιστορία του τόπου.
Ακολουθεί ολόκληρη η ανακοίνωση των Παραδοσιακών Καρναγιών Κέρκυρας:
«Η ανάπτυξη δεν μπορεί να χτίζεται πάνω στην εξαφάνιση της ιστορίας, της ναυτικής παράδοσης και των ανθρώπων της Κέρκυρας»
Τα παραδοσιακά καρνάγια της Κέρκυρας αισθανόμαστε την ανάγκη να απευθυνθούμε δημόσια προς κάθε πολίτη της Κέρκυρας, προς όλους τους θεσμικούς φορείς του νησιού, προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση, τους Βουλευτές, το Επιμελητήριο, τους επαγγελματικούς συλλόγους και κάθε άνθρωπο που ενδιαφέρεται πραγματικά για το μέλλον και την ιστορία αυτού του τόπου.
Εδώ και δεκαετίες εργαζόμαστε στον ίδιο χώρο, κατασκευάζοντας, επισκευάζοντας και συντηρώντας σκάφη. Δεν πρόκειται απλώς για μία επαγγελματική δραστηριότητα. Πρόκειται για μία τέχνη που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, για μία παράδοση που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ναυτικής ιστορίας της Κέρκυρας, για έναν ζωντανό πυρήνα τεχνογνωσίας, εργασίας και πολιτισμού.
Σήμερα, όμως, η ιστορική αυτή δραστηριότητα βρίσκεται μπροστά στον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο της ύπαρξής της.
Είναι γνωστό ότι στον χώρο όπου λειτουργούν σήμερα τα καρνάγια έχει αποφασιστεί να υλοποιηθεί η μεγάλη επένδυση της Megayacht Marina, κατόπιν της σύμβασης υποπαραχώρησης που έχει συναφθεί για την αξιοποίηση της περιοχής.
Θέλουμε να είμαστε απολύτως ξεκάθαροι.
Δεν είμαστε αντίθετοι στις επενδύσεις.
Δεν είμαστε αντίθετοι στην ανάπτυξη.
Δεν είμαστε αντίθετοι στην πρόοδο.
Όμως η ανάπτυξη δεν μπορεί να σημαίνει ότι κάποιοι πρέπει να εξαφανιστούν.
Δεν μπορεί να σημαίνει ότι μία επένδυση θα προχωρήσει με τίμημα την οικονομική εξόντωση ανθρώπων που εργάζονται στον ίδιο χώρο επί πολλές δεκαετίες.
Δεν μπορεί να σημαίνει ότι για να δημιουργηθεί μία νέα μαρίνα πρέπει να σβηστεί από τον χάρτη μία δραστηριότητα που αποτελεί μέρος της ιστορίας του νησιού.
Η Κέρκυρα δεν μπορεί να καλείται να επιλέξει ανάμεσα στην ανάπτυξη και στην ιστορία της.
Μπορεί και οφείλει να έχει και τα δύο.
Δυστυχώς, μέχρι σήμερα αυτό που βιώνουμε είναι μία εντελώς διαφορετική πραγματικότητα.
Ενώ η διαδικασία που αφορά την επένδυση φαίνεται να προχωρά με συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα και σαφείς προβλέψεις, οι επαγγελματίες που καλούνται να εγκαταλείψουν τον χώρο τους αντιμετωπίζονται σαν να αποτελούν απλώς ένα εμπόδιο που πρέπει να απομακρυνθεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Στις 25 Μαΐου 2026 αποστείλαμε στον ΟΛΚΕ ολοκληρωμένη πρόταση σύμβασης, με συγκεκριμένες και απολύτως εύλογες προτάσεις, ώστε η μετεγκατάστασή μας να γίνει οργανωμένα, με ασφάλεια δικαίου και χωρίς να καταστραφούν οι επιχειρήσεις μας.
Δεν ζητήσαμε προνόμια. Ζητήσαμε το αυτονόητο:
Να γνωρίζουμε ότι εκεί όπου θα μεταφερθούμε θα μπορούμε πραγματικά να εργαστούμε και ότι θα συνεχίσει το επάγγελμά μας να είναι βιώσιμο.
Ζητήσαμε δεσμεύσεις για έναν λειτουργικό και ασφαλή χώρο. Για ένα σαφές πλαίσιο που θα διασφαλίζει ότι οι επιχειρήσεις μας δεν θα οδηγηθούν σε οικονομική καταστροφή.
Αντί ουσιαστικού διαλόγου, επί περισσότερο από έναν μήνα, δεν λάβαμε καμία ουσιαστική απάντηση.
Και μόλις πριν λίγες ημέρες, παραλάβαμε ένα νέο σχέδιο σύμβασης, από το οποίο είχαν αφαιρεθεί σχεδόν όλες οι προβλέψεις που διασφάλιζαν τη συνέχιση της λειτουργίας μας. Το δε νέο σχέδιο συνοδευόταν από μία πρωτοφανή και αδικαιλόγητη απαίτηση να απαντήσουμε μέσα σε μόλις δέκα ημέρες, διαφορετικά θα θεωρούνταν ότι απορρίπτουμε την προτεινόμενη σύμβαση.
Η πρακτική αυτή δεν συνιστά διάλογο.
Δεν συνιστά διαπραγμάτευση.
Δεν συνιστά σεβασμό απέναντι σε επαγγελματίες που υπηρετούν επί δεκαετίες την οικονομία της Κέρκυρας.
Συνιστά αιφνιδιασμό και εκβιασμό.
Και φυσικά δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς τα κίνητρα και τις προτεραιότητες που τίθενται στη συγκεκριμένη διαδικασία.
Η εύλογη απορία κάθε πολίτη είναι η εξής:
Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει τόση βιασύνη για να παραδοθεί ο σημερινός χώρος, όταν δεν υπάρχει αντίστοιχη βιασύνη για να διασφαλιστεί ότι τα καρνάγια θα μπορούν να λειτουργήσουν στον νέο χώρο;
Πώς είναι δυνατόν να ζητείται από ανθρώπους που δραστηριοποιούνται επί δεκαετίες να εγκαταλείψουν τις εγκαταστάσεις τους, χωρίς να υπάρχει καμία συμβατική δέσμευση ότι ο νέος χώρος θα είναι πραγματικά λειτουργικός;
Πώς είναι δυνατόν να μην υπάρχει καμία συγκεκριμένη πρόβλεψη για τη νηοδόχο, η οποία αποτελεί βασική προϋπόθεση λειτουργίας των καρναγιών;
Πώς είναι δυνατόν να ζητείται από εμάς να αποχωρήσουμε, ενώ ουσιαστικά μας λένε «πηγαίνετε πρώτα και βλέπουμε πώς θα δουλέψετε»;
Τα ερωτήματα αυτά δεν αφορούν μόνο εμάς.
Αφορούν ολόκληρη την κοινωνία της Κέρκυρας.
Γιατί η υπόθεση αυτή δεν είναι μία ιδιωτική διαφορά μεταξύ επιχειρήσεων και του ΟΛΚΕ.
Αφορά τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την ανάπτυξη.
Αφορά το αν η ανάπτυξη θα συνυπάρχει με τον σεβασμό της ιστορίας και της παραγωγικής δραστηριότητας ή αν θα επιβάλλεται εις βάρος τους.
Αφορά το αν η πολιτεία και οι φορείς της θα προστατεύσουν ανθρώπους που επί δεκαετίες δημιούργησαν εργασία, τεχνογνωσία και πολιτισμό ή αν θα τους θεωρήσουν απλώς παράπλευρη απώλεια μιας επένδυσης.
Θέλουμε να το δηλώσουμε προς κάθε κατεύθυνση.
Δεν θα επιτρέψουμε να παρουσιαστεί η εξαφάνιση των παραδοσιακών καρναγιών ως “ανάπτυξη”.
Η ανάπτυξη που οδηγεί στην απώλεια της πολιτιστικής ταυτότητας ενός τόπου δεν είναι ανάπτυξη.
Η ανάπτυξη που δεν συνοδεύεται από σεβασμό στους ανθρώπους που κράτησαν ζωντανή την ιστορία του τόπου δεν είναι ανάπτυξη.
Η ανάπτυξη που μεταφέρει ολόκληρο το βάρος στους μικρούς επαγγελματίες και απαλλάσσει από κάθε ουσιαστική υποχρέωση τον δημόσιο φορέα που διαχειρίζεται τη διαδικασία δεν μπορεί να θεωρείται ανάπτυξη.
Τα καρνάγια της Κέρκυρας αποτελούν μέρος της άυλης πολιτιστικής και ναυτικής κληρονομιάς του νησιού.
Αποτελούν εργαστήρια παραδοσιακής ναυπηγικής.
Αποτελούν χώρους όπου διατηρούνται τεχνικές γνώσεις δεκαετιών.
Αποτελούν κομμάτι της συλλογικής μνήμης της Κέρκυρας.
Η πιθανή απώλειά τους δεν θα είναι απλώς μία οικονομική ζημία.
Θα είναι μία ιστορική ήττα για ολόκληρο το νησί.
Για τον λόγο αυτό καλούμε κάθε θεσμικό φορέα, κάθε πολίτη και κάθε άνθρωπο που αγαπά πραγματικά την Κέρκυρα να σταθεί δίπλα μας.
Ζητούμε μόνο το αυτονόητο.
Να γίνει η επένδυση με τρόπο που να διασφαλίζει και τη συνέχιση της λειτουργίας των παραδοσιακών καρναγιών.
Να υπάρξει πραγματικός διάλογος.
Να υπάρξουν πραγματικές εγγυήσεις.
Να υπάρξει πραγματικός σεβασμός.
Η Κέρκυρα δεν χρειάζεται ένα ψευτοδίλημμα μεταξύ ανάπτυξης και παράδοσης.
Χρειάζεται ανάπτυξη που να σέβεται την ιστορία της.
Χρειάζεται ανάπτυξη που να μην ισοπεδώνει τους ανθρώπους της.
Χρειάζεται ανάπτυξη που να μην αντιμετωπίζει τα παραδοσιακά καρνάγια ως ένα πρόβλημα που πρέπει να εξαφανιστεί, αλλά ως έναν θεσμό που αξίζει και πρέπει να προστατευθεί.
Η ιστορία αυτού του τόπου δεν παραχωρείται.
Η ναυτική παράδοση της Κέρκυρας δεν εκτοπίζεται.
Τα παραδοσιακά καρνάγια δεν πρόκειται να σιωπήσουν ή να λυγίσουν.
Και σε αυτόν τον αγώνα, καλούμε όλους τους πολίτες της Κέρκυρας, να σταθούν στο πλευρό μας.
