Το εσπέρας της Παρασκευής 6 Μαρτίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, χοροστάτησε και έψαλε τη Β΄ Στάση των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο στον Ιερό Ναό Υπεραγίας Θεοτόκου Ελεούσης, στο παραδοσιακό χωριό των Κυνοπιαστών της Κεντρικής Κέρκυρας. Στην εν λόγω ενορία διακονεί πλέον των τριών δεκαετιών ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Κουτσούρης, Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Υπεραγίας Θεοτόκου Πλατυτέρας, ένας αγαθός και εκλεκτός λευίτης της τοπικής Εκκλησίας, ο οποίος εργάζεται με όλη του την ψυχή και την καρδιά για την πνευματική αναγέννηση και οικοδομή της ενορίας. Επίσης, στην ιερά ακολουθία παρέστη ο Δήμαρχος Κεντρικής Κέρκυρας, κ. Στέφανος Πουλημένος και ο Διευθυντής της Αστυνομικής Διεύθυνσης Κέρκυρας.
Κατά την ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος, απευθυνόμενος στο πολυπληθές εκκλησίασμα, αναφέρθηκε στον πλούτο των βιβλικών εικόνων που χρησιμοποιεί ο ιερός υμνογράφος των Χαιρετισμών προς την Υπεραγία Θεοτόκο και εστίασε σε δύο χαρακτηριστικές προτυπώσεις από την Παλαιά Διαθήκη.
Αναφερόμενος στην πρώτη εικόνα, στάθηκε στον στίχο του Ακαθίστου Ύμνου, «Χαῖρε, πέτρα ἡ ποτίσασα τοὺς διψῶντας τὴν ζωήν». Ο Σεβασμιώτατος υπενθύμισε το γεγονός της πορείας των Ισραηλιτών στην έρημο, όταν ο λαός άρχισε να γογγύζει προς το Μωυσή εξαιτίας της δίψας. Τότε, με εντολή και αποκάλυψη του Θεού, ο Μωυσής χτύπησε με τη ράβδο του την πέτρα της ερήμου και από αυτήν «ἐρύησαν ποταμοί», δηλαδή ανέβλυσαν ποταμοί ύδατος, οι οποίοι ξεδίψασαν το λαό του Θεού κατά την πορεία του προς τη γη της Επαγγελίας. Οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας ερμηνεύουν την πέτρα αυτή ως προτύπωση της Παναγίας. Από τα σπλάχνα της ανέβλυσε για ολόκληρη την ανθρωπότητα το «ὕδωρ τῆς ζωῆς», δηλαδή ο ίδιος ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο σαρκωμένος Λόγος του Θεού, ο Οποίος ήλθε στον κόσμο για να ξεδιψάσει πνευματικά τον άνθρωπο με το φως της αληθείας και τη χάρη Του. Εκείνος είναι «ὁ Ἄρτος τῆς ζωῆς», «ἡ Ὁδός», «ἡ Ἀλήθεια» και «ἡ Θύρα» της σωτηρίας. Από Εκείνον πηγάζει το ύδωρ της ζωής, το οποίο προσφέρεται σε κάθε άνθρωπο που αναζητεί την αληθινή ζωή και την πνευματική ελευθερία. Έτσι, η προτύπωση της πέτρας στην έρημο δεν αφορά μόνο την πρόσκαιρη ανακούφιση του λαού του Ισραήλ, αλλά φανερώνει βαθύτερα το μυστήριο της σωτηρίας, το οποίο πραγματοποιήθηκε διά της Θεοτόκου, μέσω της οποίας ο Λόγος του Θεού εισήλθε στην ανθρώπινη ιστορία για να ελευθερώσει τον άνθρωπο όχι απλώς από τη σωματική δυσκολία, αλλά κυρίως από τη δουλεία της αμαρτίας.
Ως δεύτερη χαρακτηριστική εικόνα από την Παλαιά Διαθήκη, ο κ. Νεκτάριος αναφέρθηκε στο γεγονός της πύρινης στήλης που οδηγούσε τον λαό του Ισραήλ κατά την πορεία του στην έρημο. Όπως υπενθύμισε, όταν νύχτωνε και οι Ισραηλίτες έχαναν τον δρόμο τους, γογγύζοντας πολλές φορές προς τον Μωυσή, ο Θεός φανέρωνε την παρουσία Του διά μιας πύρινης στήλης, η οποία φώτιζε και καθοδηγούσε τον λαό προς τη γη της Επαγγελίας. Οι Άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας ερμηνεύουν την πύρινη αυτή στήλη επίσης ως προτύπωση της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η Παναγία περιέκλεισε στα σπλάχνα της το φως της Θεότητος, τον ενσαρκωμένο Λόγο του Θεού. Ο Λόγος του Θεού έγινε άνθρωπος, ανέβηκε επί του Σταυρού, ετάφη, ανέστη εκ νεκρών και ανελήφθη στους ουρανούς, ενώ κατά την ημέρα της Πεντηκοστής το Πανάγιο Πνεύμα δώρισε τη χάρη του σε ολόκληρη τη δημιουργία. Με τον τρόπο αυτό η Παναγία μας προβάλλεται από την εκκλησιαστική παράδοση ως Εκείνη που οδηγεί τον άνθρωπο προς το φως του Χριστού. Ποιος είναι εκείνος που αναζήτησε τη χάρη του Θεού και δεν την βρήκε; Ποιος προσέτρεξε με πίστη και ταπείνωση προς την Παναγία και δεν βρήκε τη μητρική της μεσιτεία ενώπιον του Υιού και Θεού της;
Ωστόσο, υπογράμμισε ότι ο άνθρωπος καλείται πρωτίστως να ζητεί τα πνευματικά αγαθά και όχι τα πρόσκαιρα και υλικά. Όπως διδάσκει ο ίδιος ο Κύριος, «ζητεῖτε πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, καὶ ταῦτα πάντα προστεθήσεται ὑμῖν» (Μτ. 6, 33). Όταν ο άνθρωπος αγωνίζεται για την απελευθέρωση από την αμαρτία, από τη φθορά, από το κοσμικό φρόνημα, από το ψεύδος και την κακία, τότε ο Θεός προσθέτει και όσα υλικά είναι αναγκαία για τη ζωή του. Η Αγία μας Εκκλησία, ιδιαιτέρως κατά την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, προβάλλει την Υπεραγία Θεοτόκο προκειμένου οι πιστοί να ενδυναμωθούν στον πνευματικό αγώνα. Ο αγώνας αυτός δεν περιορίζεται μόνο στη νηστεία των τροφών, αλλά κυρίως στη νηστεία των παθών, στην εγκράτεια της γλώσσας, στην ταπείνωση, στην απομάκρυνση από την κακία και στην οικείωση της αγάπης του Θεού και του αγίου θελήματός Του.
Τέλος, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε το πολυπληθές εκκλησίασμα για την παρουσία και τη συμμετοχή του ενώ ευχήθηκε το υπόλοιπο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής να είναι ευλογημένο και πνευματικά καρποφόρο.
