Την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026 στο Δήμο Βόρειας Κέρκυρας τελείται το έθιμο «Χορός των Παπάδων ή Χορός των Γερόντων ή “Δόξα νά ’χει”» . Ξεκινά στην Επίσκεψη στις 4 το απόγευμα.
Αναλυτικά:
Ο Δήμος Βόρειας Κέρκυρας ενημερώνει ότι την Κυριακή της Τυροφάγου, 22 Φεβρουαρίου 2026, θα τελεστεί στις κοινότητες Επίσκεψης, Κληματιάς, Νυμφών και Χωρεπισκόπων το παραδοσιακό έθιμο του «Χορού των Παπάδων», γνωστό και ως «Χορός των Γερόντων» ή «Χορός “Δόξα νά ’χει”».
Το έθιμο πραγματοποιείται αμέσως μετά τον Κατανυκτικό Εσπερινό της Συγχώρεσης και αποτελεί ζωντανή έκφραση της τοπικής εκκλησιαστικής και πολιτιστικής παράδοσης της Βόρειας Κέρκυρας.
Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι ο Χορός των Γερόντων στις κοινότητες Επίσκεψης και Νυμφών έχει ενταχθεί στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Ελλάδας (απόφαση Υπουργείου Πολιτισμού, 13/06/2024), ως σημαντική έκφανση της συλλογικής μνήμης και ταυτότητας των κοινοτήτων.
Πρόγραμμα
Επίσκεψη
- 16:00 – Εσπερινός της Συγχώρεσης
- 16:30 – Χορός των Γερόντων
Κληματιά
- 17:30 – Χορός των Γερόντων
Νυμφές & Χωρεπίσκοποι
- Χορός των Γερόντων μετά τον Εσπερινό
Σχετικά με το έθιμο:
Ο Χορός των Παπάδων τελείται χωρίς μουσικά όργανα και χωρίς συμμετοχή γυναικών. Πρωτοχορευτής είναι ο ιερέας, ενώ ακολουθούν οι λοιποί κληρικοί και οι άνδρες του χωριού κατά ηλικιακή τάξη.
Το δοξαστικό άσμα «Δόξα νά ’χει» περιγράφει τον επουράνιο χορό: οι Απόστολοι χορεύουν με πρωτοχορευτή τον Πέτρο, οι Προφήτες υμνούν και το τραγούδι κορυφώνεται με προτροπές αγάπης, συγχώρεσης, ειρήνης και ελεημοσύνης.
Λίγο πριν την έναρξη του χορού, οι πιστοί ανταλλάσσουν τον ασπασμό της συγχώρεσης, ενσαρκώνοντας το βαθύτερο μήνυμα της ημέρας.
Παλαιότερα ακολουθούσε και ο «χορός των γραιών», με τις γυναίκες του χωριού να χορεύουν παραδοσιακό συρτό, διατηρώντας και εκείνες τη συνέχεια της τοπικής παράδοσης.
Δήλωση Δημάρχου Βόρειας Κέρκυρας:
Ο Δήμαρχος Βόρειας Κέρκυρας τονίζει:
«Ο Χορός των Παπάδων ή Χορός των Γερόντων ή “Δόξα νά ’χει” αποτελεί ένα τοπικό έθιμο με βαθύ πνευματικό και πολιτιστικό περιεχόμενο. Είναι πράξη συλλογικής μνήμης, ταυτότητας και πίστης. Η διατήρησή του αποτελεί χρέος μας απέναντι στις επόμενες γενιές και ζωντανή απόδειξη ότι η πολιτιστική μας κληρονομιά παραμένει βιωμένη εμπειρία κοινότητας».
