Ανακοίνωση του τοπικού ΚΚΕ για τα εισοδήματα των πολιτών, όπου τονίζει πως ο μέσος μισθός τον Μάρτη του 2009 ήταν 1.233,62 ευρώ μεικτά και τον Μάρτη του 2026 ήταν 1.233,96 ευρώ
Όπως σημειώνει το ΚΚΕ:
Μάρτιος 2009 – Μάρτιος 2026…. Ίδιος ο μισθός
Για ό,τι και αν προσπαθούν να μας πείσουν, τα στοιχεία του ΕΦΚΑ για τους μισθούς είναι αμείλικτα: Ο μέσος μισθός τον Μάρτη του 2009 ήταν 1.233,62 ευρώ μεικτά και τον Μάρτη του 2026 ήταν 1.233,96 ευρώ…
Με λίγα λόγια, με την ακρίβεια να εξανεμίζει το εισόδημα καθημερινά, οι μισθωτοί καλούνται να τα βγάλουν πέρα με τον ίδιο μισθό που έπαιρναν πριν από 17 χρόνια!
Αν μάλιστα υπολογιστεί και η επίδραση του πληθωρισμού όλα αυτά τα χρόνια, η πραγματική αγοραστική δύναμη είναι μειωμένη κατά τουλάχιστον 25%. Πως να μην τελειώνει ο μισθός μέχρι τις 20 του μήνα με αυτά τα δεδομένα;
Και όμως, η «πίτα» της οικονομίας που λέει η κυβέρνηση της ΝΔ, αλλά και τα υπόλοιπα αστικά κόμματα έχει ήδη μεγαλώσει. Είναι χαρακτηριστικό ότι το ΑΕΠ έχει ξεπεράσει τα προ κρίσης επίπεδα, που σημαίνει ότι από την πίτα αυτή κάποιοι «σκάνε» από το φαγητό και κάποιοι τρώνε τα ψίχουλα που μένουν.
Αυτό δεν είναι ούτε «στρέβλωση», ούτε αποτέλεσμα κάποιας πολιτικής «αστοχίας» ή «εμμονής». Είναι η κανονική λειτουργία του συστήματος της εκμετάλλευσης που αποτυπώνεται στους δεκάδες αντεργατικούς νόμους, τους οποίους ψήφισαν κι εφάρμοσαν διαδοχικά οι κυβερνήσεις ΝΔ – ΠΑΣΟΚ – Τσίπρα όλα αυτά τα χρόνια.
Έτσι έγιναν κατορθωτά τα «ιστορικά» ρεκόρ κερδοφορίας, όπως αυτά που διαφημίζονται για τις εισηγμένες, στο χρηματιστήριο, εταιρείες. Έτσι αυξήθηκαν τα ταμειακά διαθέσιμά τους κατά 20% σε σχέση με πέρυσι. Από την άλλη, τα λαϊκά νοικοκυριά τρέμουν κάθε φορά που περνάνε έξω από βενζινάδικο, γουρλώνουν τα μάτια κάθε φορά που βλέπουν λογαριασμό ενέργειας, δυσκολεύονται να βγάλουν τον μήνα και με τον χειμώνα μπροστά κινδυνεύουν να ξεπαγιάσουν λόγω των τεράστιων ανατιμήσεων.
Το «ταμείο» για τους εργαζόμενους είναι αμείλικτο και κάνει θρύψαλα τα παραμύθια τους… Αυτή η πραγματικότητα προδιαγράφει και τις θυσίες δίχως τέλος που καλούνται να κάνουν οι εργαζόμενοι μπροστά στην κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου, τους νέους κλυδωνισμούς της καπιταλιστικής οικονομίας και την πολεμική στροφή της.
Αν κάτι επιβεβαιώνεται ξανά, είναι ότι η κερδοφορία του κεφαλαίου δεν συναντιέται πουθενά με τα εργατικά δικαιώματα και τη λαϊκή ευημερία. Ότι για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το κεφάλαιο, να δεχτεί πλήγματα η στρατηγική που το θωρακίζει. Να δυναμώσει η σύγκρουση με την εξουσία και το κράτος του, με τα αστικά κόμματα που νομοθετούν για λογαριασμό του. Δεν χωράνε άλλα χαμένα χρόνια… Πόσο μάλλον τώρα, που όλα τα αστικά επιτελεία ομολογούν ότι τα ακόμα πιο δύσκολα είναι μπροστά για τους λαούς.
Με οργανωμένο αγώνα κόντρα στα «κοστολογημένα» μέτρα και τις «αντοχές της κερδοφορίας», με κίνημα αντεπίθεσης και ανατροπής, με πιο δυνατό το ΚΚΕ σε κάθε μάχη, μπορεί πραγματικά να ανοίξει δρόμος ελπίδας και προοπτικής, απέναντι στον δρόμο των θυσιών δίχως τέλος για τα κέρδη και τους πολέμους του κεφαλαίου!
