Η πρόσφατη συζήτηση στο Δημοτικό Συμβούλιο Κέρκυρας για την παραχώρηση χώρων και την απομάκρυνση παραδοσιακών δραστηριοτήτων, όπως τα καρνάγια, προκειμένου να προχωρήσει η κατασκευή μαρίνας για mega yacht, παρουσιάστηκε για ακόμη μία φορά ως μια «μεγάλη αναπτυξιακή ευκαιρία» για το νησί.
Όμως, πριν μιλήσουμε για ανάπτυξη, οφείλουμε να απαντήσουμε σε ένα απλό ερώτημα: Ανάπτυξη για ποιον; Για τους εργαζόμενους που δυσκολεύονται να πληρώσουν το νοίκι; Για τις νέες οικογένειες και τους φοιτητές που αδυνατούν να βρουν σπίτι στην Κέρκυρα; Για τους οικοδόμους, τους ξενοδοχοϋπαλλήλους, τους εμποροϋπαλλήλους, τους αυτοαπασχολούμενους που βλέπουν το κόστος ζωής να αυξάνεται συνεχώς; Ή μήπως για τους μεγάλους επιχειρηματικούς ομίλους που βλέπουν ακόμη ένα φιλέτο να μετατρέπεται σε πεδίο κερδοφορίας;
Υπάρχει πείρα ώστε να γνωρίζουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα πολύ καλά ότι πίσω από κάθε μεγάλη επένδυση κρύβονται δύο διαφορετικές πραγματικότητες. Η πρώτη είναι αυτή που παρουσιάζουν οι διαφημιστικές καμπάνιες: ανάπτυξη, πρόοδος, νέες θέσεις εργασίας. Η δεύτερη είναι αυτή που ζουν οι εργαζόμενοι μέσα στα εργοτάξια: εντατικοποίηση της εργασίας, πίεση για να τηρηθούν τα χρονοδιαγράμματα, εργασία Σάββατα και Κυριακές, πολύωρες βάρδιες και αυξημένοι κίνδυνοι για την υγεία και την ασφάλεια.
Δεν χρειάζεται να ψάξουμε μακριά. Στο έργο του Ελληνικού, το μεγαλύτερο κατασκευαστικό έργο που εξελίσσεται σήμερα στη χώρα, τα συνδικάτα και η ομοσπονδία των οικοδόμων έχουν επανειλημμένα καταγγείλει εξαντλητικά ωράρια, εργασία έξι και επτά ημερών την εβδομάδα, πίεση για την επίτευξη των χρονοδιαγραμμάτων και σοβαρά εργατικά ατυχήματα. Όταν το μοναδικό κριτήριο είναι η ταχύτητα ολοκλήρωσης και η μεγιστοποίηση της κερδοφορίας, ο εργαζόμενος είναι αυτός που πληρώνει το τίμημα. Αυτή είναι η «ανάπτυξη» που μας υπόσχονται;
Και την ίδια στιγμή, στην Κέρκυρα, τι αντιμετωπίζουμε; Ένα νησί που κάθε καλοκαίρι δοκιμάζεται από προβλήματα στην ύδρευση. Ένα δημόσιο σύστημα Υγείας που καταρρέει. Εργαζόμενους που δεν μπορούν να βρουν προσιτή κατοικία. Ένα οδικό δίκτυο βομβαρδισμένο. Δημόσιες συγκοινωνίες που δεν καλύπτουν τις ανάγκες. Υποδομές που ασφυκτιούν από το βάρος της τουριστικής ανάπτυξης. Και αντί να συζητάμε πώς θα λυθούν αυτά τα προβλήματα, συζητάμε πώς θα δημιουργήσουμε ακόμη μία υποδομή για να εξυπηρετούνται σκάφη υπερπολυτελείας.
Είμαστε αντίθετοι στις επενδύσεις που έχουν ως μοναδικό κριτήριο την αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, ενώ οι λαϊκές ανάγκες μένουν πίσω. Η Κέρκυρα έχει ανάγκη από έργα που θα υπηρετούν τον λαό της. Από σύγχρονα δίκτυα ύδρευσης. Από αντιπλημμυρικά και αντισεισμικά έργα. Από ένα πλήρως στελεχωμένο δημόσιο νοσοκομείο. Από σχολικές υποδομές. Από προστασία της πολιτιστικής και ναυτικής μας κληρονομιάς, όπως τα παραδοσιακά καρνάγια. Από κοινωνική κατοικία για τους εργαζόμενους. Από σταθερή εργασία με Συλλογικές Συμβάσεις, ανθρώπινα ωράρια και ουσιαστικά μέτρα υγείας και ασφάλειας. Αυτές είναι οι πραγματικές επενδύσεις που έχει ανάγκη η κοινωνία. Γιατί ανάπτυξη δεν είναι να αυξάνονται τα κέρδη των λίγων. Ανάπτυξη είναι να βελτιώνεται η ζωή των πολλών.
Η ιστορία έχει δείξει ότι τίποτα από αυτά δεν χαρίστηκε στον λαό. Ό,τι κατακτήθηκε, κατακτήθηκε με συλλογικούς αγώνες. Σήμερα χρειάζεται να δυναμώσει ακόμη περισσότερο η φωνή όσων διεκδικούν έναν διαφορετικό δρόμο ανάπτυξης, με κριτήριο τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων.
Γι’ αυτό και το μήνυμα πρέπει να φτάσει παντού. Η απάντηση βρίσκεται στην οργάνωση, στη συλλογική διεκδίκηση και στη συμμετοχή στους αγώνες.
Όλοι στο πανελλαδικό συλλαλητήριο των συνδικάτων στη Θεσσαλονίκη, το Σάββατο 5 Σεπτέμβρη, στις 17:30, στην πλατεία ΧΑΝΘ.
Για να ακουστεί δυνατά ότι οι εργαζόμενοι δεν αποδέχονται ως μονόδρομο μια ανάπτυξη που υπηρετεί τα κέρδη των λίγων. Διεκδικούμε ανάπτυξη που θα υπηρετεί τις ανάγκες του λαού, με δουλειά, δικαιώματα και αξιοπρέπεια.