Μια ολόκληρη ζωή με πάθος και προσωπικό κόστος μάζεψες τα «παιδιά» σου.
Τα είχες όλα φροντισμένα στο σπίτι σου, παρ΄ όλο που ήταν πάνω από 300. Τα φρόντιζες και τα καμάρωνες. Ήξερες για το καθένα κάθε λεπτομέρεια ως στοργικός πατέρας.
Κάποια από αυτά τα πήγαινε σε εκθέσεις ώστε να τα καμαρώσει η κοινωνία.
Κανείς άλλος στην Κέρκυρα δεν είχε τέτοια «παιδιά». Εμείς που είχαμε την τύχη να σε ζούμε απορούσαμε πιο πολύ από τους άλλους.
Πώς τα κατάφερε έτσι ο κύριος Γιώργος και τα έχει όλα έτσι καθαρά και φροντισμένα;
Το μυστικό ήταν η μάνα τους. Η κυρία Αρετή. Ο παιδικός έρωτας, η σύζυγος- σύντροφος και συνοδοιπόρος στη ζωή του Γιώργου.
Έλαμπες όλος και δεν σταματούσες να μιλάς για το καθένα από αυτά. Είτε μικρά είτε μεγάλα δεν τα ξεχώριζες. Για όλα τα παιδιά σου έλεγες τα καλύτερα.
Μεγάλωσες και η αγωνία σου ήταν μεγάλη για το τι θα απογίνουν.
Πού θα πάνε όταν φύγω από τούτη τη ζωή;
Ποιος θα τα φροντίζει μετά από μένα;
Πρέπει να είναι πάντα όλα μαζί. Εκείνα τα μικρά θα κλαίνε χωρίς τα μεγάλα τους αδέρφια.
Η ζωή είναι σκληρή. Σπίτι στην Κέρκυρα του πολιτισμού δεν βρέθηκε να τα δεχτεί όλα μαζί.
-Δεν έχω άλλη επιλογή από το να τα μοιράσω σε τρία σπίτια. Πονάει η ψυχή μου.
Τα τρία σπίτια βρέθηκαν. Το κτίριο της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων στην Σπηλιά, το κτίριο της Ιονίου Ακαδημίας – Ιόνιο Πανεπιστήμιο και το Μουσείο Καποδίστριας.
Στο πρώτο σπίτι πήγαν ήδη αρκετά. Στο δεύτερο περιμένουν να πάνε το Φθινόπωρο.
Στο τελευταίο θα είναι τουλάχιστον όλα μαζί τα Καποδιστριόπουλα.
Τα «παιδιά» του ευπατρίδη Κερκυραίου Γιώργου Χ. Σουρτζίνου είναι τα 300 και πλέον χαρακτικά με θέματα της Κέρκυρας.
Η παραχώρηση των έργων πρέπει να είναι προσωρινή. Οι τρεις θετοί γονείς οφείλουν να θέσουν στόχο ζωής να ενωθούν μια μέρα όλα τα «παιδιά» του Γιώργου και της Αρετής.
Συγγενείς, φίλοι και γνωστοί έχουμε κι εμείς μερτικό ευθύνης.
Ο στόχος όλων θα πρέπει να είναι τούτος.
Μουσείο Χαρακτικής «Γεώργιος Χ. Σουρτζίνος»
