Η σπουδαία τραγουδίστρια Μαίρη Λίντα πέθανε τα ξημερώματα της Τετάρτης (22/7), σε ηλικία 91 ετών. Μπορεί στη μνήμη μας να είχε συνδεθεί ως ντουέτο με τον Μανώλη Χιώτη, αλλά στην πραγματικότητα αποτελούσε ένα αυτόφωτο αστέρι, τόσο του λαϊκού όσο και του έντεχνου τραγουδιού. Με το χαρακτηριστικό σκέρτσο και το ταπεραμέντο της, έγραψε το δικό της κεφάλαιο στην ιστορία της ελληνικής μουσικής σκηνής.
Η Μαίρη Λίντα ερμήνευσε πάνω από 1.200 τραγούδια και συνεργάστηκε με σπουδαίους λαϊκούς δημιουργούς όπως ο Βασίλης Τσιτσάνης, ο Γιάννης Παπαϊωάννου, ο Γιώργος Μητσάκης αλλά και με μεγάλους συνθέτες όπως ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Μάνος Χατζιδάκις. Το πρώτο «δικό της» τραγούδι ήταν το «Ήρθε ο Χειμώνας» σε στίχους και μουσική του Κώστα Καπλάνη, το οποίο ηχογράφησε το 1953.
Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή με ανάρτηση του ο Σπύρος Σιγούρος.
Συγκεκριμένα, ο δημοσιογράφος έγραψε: ” Ένα καλοκαίρι με απώλειες αγαπημένων μας ανθρώπων. Η Μαίρη Λίντα έφυγε σήμερα τα ξημερώματα..σκορπιζοντας θλιψη στον καλλιτεχνικο χωρο….η μεγάλη Κυρία του ελληνικού τραγουδιού που ενέπνευσε πολλές νεότερες τραγουδίστριες δεν είναι πια εδώ…έζησε τα τελευταία της χρόνια στο γηροκομείο Αθηνών. Παντα αξιοπρεπής κ χαμογελαστή…θα τη θυμόμαστε δίπλα στον Μανώλη Χιώτη … περασμένες μου αγάπες πολλες φορές ηλιοβασίλεματα…”.
Ποια ήταν η Μαίρη Λίντα
Το πραγματικό της όνομα ήταν Μαρία Δημητροπούλου.
Γεννήθηκε στον Πύργο Ηλείας το 1935. Mεγάλωσε από δυόμιση ετών στον Κολωνό της Αθήνας, όπου μετακόμισαν όταν ο πατέρας της αρρώστησε σοβαρά κι έπρεπε να νοσηλευτεί. Σε ηλικία επτά ετών άκουσε στο ραδιόφωνο ότι στο κινηματοθέατρο Αλκαζάρ ο Ορέστης Λάσκος κάθε Σάββατο αναζητούσε νέα ταλέντα. Έπεισε τους γονείς της κι όταν τελικά πήγε, τραγούδησε μπροστά σε εκατοντάδες θεατές και εντυπωσίασε τον οικοδεσπότη αποδεικνύοντας το έμφυτο μουσικό ταλέντο της και χωρίς να έχει σπουδάσει ποτέ μουσική.
Ο ίδιος ο Ορέστης Λάσκος επί τόπου στο πάλκο του Αλκαζάρ την «βάφτισε»… Μαίρη Λίντα. Από την επόμενη μέρα έπιασε δουλειά και έβγαζε μεροκάματο, ενώ αργότερα ξεκίνησε να τραγουδά σε βαριετέ και κέντρα της εποχής όπως το Μισούρι, το Κυψελάκι, και τα Πεύκα.
Σε ηλικία έντεκα ετών βρέθηκε στο «Πίγκαλς», ίσως το πρώτο κέντρο πολυτελείας της Αθήνας, για να κάνει πρόβα με την ορχήστρα και τον μαέστρο. Τότε γνώρισε για πρώτη φορά τον μαέστρο Μανώλη Χιώτη και από εκείνο το σημείο θα ξεκινούσε μια σπουδαία κοινή πορεία. Μαζί δημιούργησαν ένα από τα δημοφιλέστερα ντουέτα της δεκαετίας του ’60. Υπήρξε μάλιστα και σύζυγός του για μια δεκαετία, με τον οποίο εμφανίσθηκαν μαζί σε αρκετές ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου.
Μετά την γνωριμία της με τον Μανώλη Χιώτη ξεκίνησε να ερμηνεύει λαϊκό ρεπερτόριο. Μαζί ερμήνευσαν αμέτρητες επιτυχίες σε θεατρικές σκηνές και νυχτερινά κέντρα ενώ φυσικά εξέδωσαν δεκάδες δίσκους μαζί. Ταξίδεψε και τραγούδησε σε όλη την Ελλάδα αλλά και σε μέρη του εξωτερικού με έντονο Ελληνικό στοιχείο όπως η Αίγυπτος και η Κωνσταντινούπολη. Από το 1964 ως το 1967 δούλεψε στις ΗΠΑ με τον Χιώτη σημειώνοντας μεγάλη επιτυχία με εμφανίσεις σε Νέα Υόρκη και Σικάγο, ενώ λέγεται πως τραγούδησε στο Λευκό Οίκο προς τιμήν του προέδρου Λίντον Τζόνσον.
Ανάμεσα στις πλέον αξέχαστες επιτυχίες που σφράγισε με τη φωνή της είναι τραγούδια όπως: «Περασμένες μου Αγάπες», «Ηλιοβασιλέματα», «Δε Θέλω πια να Ξαναρθείς», «Εσύ είσαι η Αιτία που Υποφέρω», «Τέτοια Χαρά δε θα τη Δεις», «Λαός και Κολωνάκι», «Το Τελευταίο Ποτηράκι», «Μυρτιά», «Ροδόσταμο», «Αν Θυμηθείς το Όνειρό μου» και «Μαργαρίτα Μαργαρώ».
Έκανε έναν δεύτερο γάμο, με τον Αλέξανδρο Θεοχάρη, από τον οποίο απέκτησε μία κόρη. Όπως έχει δηλώσει η ίδια, ήταν σκληρός μαζί της και την κακοποιούσε. «Όμως, δεν άντεχα άλλο την πολύ κακή συμπεριφορά και το ξύλο. Έφυγα. Είχα τη δύναμη, όμως, γιατί είχα ένα χρυσό βραχιόλι στο χέρι μου, τη φωνή μου» έχει πει σε μια από τις συνεντεύξεις της το 2012.
Το 1961 τιμήθηκε με το Α’ Βραβείο στο 3ο Φεστιβάλ Ελαφρού Τραγουδιού του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας (που έλαβε χώρα στην Αθήνα πριν η διοργάνωση μεταφερθεί στη Θεσσαλονίκη) για την ερμηνεία της στο τραγούδι «Απαγωγή» του Μίκη Θεοδωράκη.
Τιμήθηκε επίσης με το Β΄ Βραβείο στο Φεστιβάλ Αθηναϊκού Τραγουδιού (1962) με το «Αθήνα κόρη τ’ ουρανού» σε στίχους Τάκη Σωτήρχου και μουσική Ανδρέα Χατζηαποστόλου.
ΠΗΓΗ: news247.gr
