Το Σαββατοκύριακο, 18 και 19 Ιουλίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, μετέβη στις πλήρως ανακαινισμένες, χάρη στους πολυετείς κόπους και τη μέριμνά του, κατασκηνώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως στην Κασσιώπη της Βόρειας Κέρκυρας, προκειμένου να βρεθεί κοντά στα παιδιά της Γ΄ κατασκηνωτικής περιόδου, η οποία φιλοξενεί αγόρια Γυμνασίου. Κατά την ποιμαντική του επίσκεψη είχε την ευκαιρία να επικοινωνήσει μαζί τους, να παρακολουθήσει από κοντά το πρόγραμμα της κατασκήνωσης, να ενισχύσει πνευματικά τους κατασκηνωτές και να τους απευθύνει πατρικό λόγο οικοδομής και αγάπης.
Αρχηγός της κατασκηνωτικής περιόδου είναι ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Δοσίθεος Παπαμήτρος, Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως και εκπαιδευτικός, ο οποίος πλαισιώνεται από τον υπαρχηγό κ. Σπυρίδωνα Βασιλειάδη, καθώς και από ομάδα στελεχών, εκπαιδευτικών και έμπειρων συνεργατών, οι οποίοι με αίσθημα ευθύνης και αγάπης διακονούν καθημερινά τα παιδιά, συμβάλλοντας στη δημιουργία ενός δημιουργικού και ασφαλούς κατασκηνωτικού περιβάλλοντος.
Έτσι, την Κυριακή 19 Ιουλίου, κατά την οποία η Εκκλησία μας τιμά τους Αγίους και Θεοφόρους Πατέρες της εν Χαλκηδόνι Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου (451 μ.Χ.), ο Σεβασμιώτατος λειτούργησε και ομίλησε στο νεόδμητο Ιερό Ναό που είναι αφιερωμένος στους Αγίους Δημήτριο και Νέστορα και ο οποίος βρίσκεται εντός του συγκροτήματος των κατασκηνώσεων. Το Σεβασμιώτατο πλαισίωσαν ο Αρχηγός της κατασκηνωτικής περιόδους, Αρχιμ. Δοσίθεος Παπαμήτρος και ο Διάκονός του, π. Ευσέβιος Πανδής.
Τα παιδιά συμμετείχαν με ευλάβεια στη Θεία Λειτουργία, αποκομίζοντας πλούσια πνευματικά ωφέλη από τη λειτουργική αυτή σύναξη, ενώ κοινώνησαν των Αχράντων Μυστηρίων, βιώνοντας τη χαρά της εν Χριστώ κοινωνίας μέσα στο ευλογημένο περιβάλλον της κατασκήνωσης.
Ο Σεβασμιώτατος, κατά την ομιλία του, απευθυνόμενος με απλό και πατρικό ύφος στα παιδιά, έλαβε αφορμή από τον λόγο του Κυρίου, «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου, ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ᾿ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς». Όπως επεσήμανε, ο Χριστός απηύθυνε τα λόγια αυτά στους μαθητές Του, οι οποίοι ακόμη δεν είχαν κατανοήσει το φως της θεότητός Του. Γι’ αυτό και τους ρώτησε ποιος πιστεύουν οι άνθρωποι ότι είναι, για να ακουστεί τελικά από τον Απόστολο Πέτρο η μεγάλη ομολογία της πίστεως, «Σὺ εἶ ὁ Χριστός, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος», ο Λυτρωτής του κόσμου.
Αναφερόμενος στη μνήμη των 630 Θεοφόρων Πατέρων της Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, τόνισε ότι ήταν άνθρωποι λαμπόμενοι από το φως του Χριστού. Γι’ αυτό και διέλυσαν τη σύγχυση και το σκοτάδι που επιχειρούσε να διασαλεύσει την πίστη από τις καρδιές των ανθρώπων, διαφυλάσσοντας ακέραιη την αλήθεια της Εκκλησίας.
Στρέφοντας έπειτα το λόγο του προς τους κατασκηνωτές, υπογράμμισε ότι «το φως όλου του κόσμου είναι ο Θεός». Δεν πρόκειται, όπως είπε, για ένα υλικό φως, αλλά για το θεϊκό φως, διότι «ο Θεός είναι φως». Εκείνος που λαμβάνει μέσα του το φως του Θεού βλέπει ολόκληρη την ύπαρξή του να μεταμορφώνεται· ο νους του ξεσκοτίζεται, οι αισθήσεις του καθαρίζονται και γίνονται φωτεινές, ώστε να μπορεί να διακρίνει το φως του Θεού από το σκοτάδι της αμαρτίας.
Συνεχίζοντας, κάλεσε τα παιδιά να στρέψουν το βλέμμα τους γύρω τους και να σκεφθούν πόσοι συνομήλικοί τους αμφισβητούν τον Θεό και πόσοι ζουν χωρίς να έχουν γευθεί όσα τα ίδια ζουν μέσα στην κατασκήνωση. Τόνισε ότι η παρουσία τους εκεί φανερώνει πως διψούν για το φως του Θεού και αναζητούν την αλήθεια της ζωής. Αντίθετα, επισήμανε ότι όποιος απομακρύνεται από τον Θεό βαδίζει στον δρόμο του σκότους, γιατί το σκοτάδι δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αμαρτία και η απουσία του Θεού από τη ζωή του ανθρώπου.
Ο Σεβασμιώτατος εξήγησε ακόμη ότι ο Θεός δεν δημιούργησε ούτε το κακό ούτε την αμαρτία. Σύμφωνα με τη διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας, το κακό «υποστασιάζεται», λαμβάνει δηλαδή υπόσταση, από τη στιγμή που ο άνθρωπος αφήνει κενό στην επικοινωνία του με τον Θεό. Τότε δίνει ο ίδιος τη δυνατότητα στο σκοτάδι να εισέλθει στη ζωή του και να τον σκοτίσει ακόμη περισσότερο. Καταλήγοντας, υπογράμμισε ότι ο σύγχρονος άνθρωπος αναζητεί φως, όμως συχνά το αναζητεί σε λανθασμένους δρόμους και μέσα στην αμαρτία. Αντίθετα, τα παιδιά που προσέρχονται στην κατασκήνωση διψούν για το αληθινό φως της παρουσίας του Θεού, μέσα από το οποίο ανακαλύπτουν την αληθινή αγάπη, την αγάπη της θυσίας και της προσφοράς, καθώς και την αληθινή χαρά της ζωής κοντά στον Χριστό.
Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος ευλόγησε τα παιδιά και τους ευχήθηκε να διατηρούν πάντοτε ζωντανή την πίστη τους, έχοντας τον Χριστό ως φως και οδηγό της ζωής τους. Στη συνέχεια, παρέμεινε στην κατασκήνωση, όπου συμμετείχε στο κοινό πρόγευμα μαζί με τους κατασκηνωτές και τα στελέχη. Μέσα σε ατμόσφαιρα χαράς, απλότητας και οικογενειακής αγάπης, είχε την ευκαιρία να συνομιλήσει με τα παιδιά, να ακούσει τα τραγούδια τους, να συμμετάσχει στη χαρά και στον ενθουσιασμό τους, εκφράζοντας την ευχή η ευλογημένη αυτή κατασκηνωτική εμπειρία να αποτελέσει πολύτιμο πνευματικό εφόδιο για ολόκληρη τη ζωή τους.
