Το εσπέρας του Σαββάτου, 7 Νοεμβρίου 2026, παραμονή της εορτής της Συνάξεως των Αρχιστρατήγων Μιχαήλ και Γαβριήλ και των λοιπών Ασωμάτων Δυνάμεων, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, μετέβη στην Ιερά Μονή Αγίων Θεοδώρου Τήρωνος και Γεωργίου Τροπαιοφόρου Στρατιάς, προκειμένου να χοροστατήσει στον Εσπερινό της εορτής. Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής είναι ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Χριστόδουλος Τριαντάφυλλος, ο οποίος εργάζεται αδιαλείπτως τόσο για την αναστήλωση του ιστορικού μοναστηριού όσο και για την ανασύσταση και επάνδρωση της μοναστικής αδελφότητος. Ακόμη, στη λατρευτική αυτή σύναξη συγχοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βρεσθένης, κ. Θεόκλητος, πνευματικός πατέρας του κατά κόσμον Παναγιώτη Θεοφανόπουλου, 31 ετών, αποφοίτου Θεολογίας, καταγομένου εκ Καλαβρύτων, του οποίου τη μοναχική κουρά τέλεσε ο Μητροπολίτης Κερκύρας στο τέλος του εσπερινού, δίνοντάς του το όνομα Αμβρόσιος. Παρέστησαν επίσης κληρικοί, συγγενείς και φίλοι του νέου μοναχού από διάφορα μέρη της Ελλάδος, μέλη της αδελφότητος της Ιεράς Μονής και οι διάκονοι του Σεβασμιωτάτου.
Κατά την ομιλία του, ο κ. Νεκτάριος απευθύνθηκε με πατρική αγάπη στο νέο μοναχό, τονίζοντας ότι κατά την κορυφαία αυτή στιγμή της ζωής του εκπληρώνεται ο πόθος της αφιερώσεώς του στο Χριστό, τον οποίο είχε από την παιδική του ηλικία. Αναφέρθηκε στην παρουσία του πνευματικού του πατέρα, Μητροπολίτου Βρεσθένης, κ. Θεοκλήτου, ο οποίος τον προσήγαγε ενώπιον της ιεράς εικόνος του Κυρίου και της Υπεραγίας Θεοτόκου, προκειμένου να ομολογήσει την αποταγή του από τα εγκόσμια. Υπογράμμισε μάλιστα ότι η Χάρις του Παναγίου και Ζωοποιού Πνεύματος ήταν εκείνη που τον οδήγησε από την ιδιαίτερη πατρίδα του στη μακρινή Κέρκυρα, ώστε εδώ να συνεχίσει την πνευματική του πορεία.
Στη συνέχεια, σημείωσε ότι η αγάπη του Θεού υπερβαίνει κάθε δεσμό με τον τόπο καταγωγής, τους γονείς, τους συγγενείς και τους φίλους, καθώς εκείνος που αποφασίζει να ακολουθήσει τον Χριστό δεν περιορίζεται από τόπους και αποστάσεις. «Ποτέ μα ποτέ δεν σκεφτήκαμε ούτε τους τόπους, αλλά ούτε και την καταγωγή μας», είπε, αναφερόμενος σε όσους αγάπησαν τον Θεό και αποφάσισαν να Τον ακολουθήσουν.
Υπενθύμισε ότι ο νέος μοναχός κλήθηκε να εγκατασταθεί στην Κέρκυρα, τόπο αγιασμένο από την παρουσία πληθώρας Αγίων. Παρότι το νησί αποτελεί και τόπο τουρισμού και κοσμικής διασκεδάσεως, παραμένει συγχρόνως τόπος προσκυνήματος, όπου άνθρωποι από τα Βαλκάνια και αλλού αναζητούν ψυχική ανάπαυση. «Όπου επλεόνασε η αμαρτία, υπερπερίσσευσεν η χάρις του Κυρίου μας», υπογράμμισε χαρακτηριστικά.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον θείο έρωτα, ο οποίος αποτελεί το βαθύτερο περιεχόμενο της μοναχικής ζωής. Ο μοναχός, όπως επισήμανε, καλείται να αγαπά με αγνή αγάπη το Χριστό, το Νυμφίο της ψυχής του και να μνημονεύει ακαταπαύστως το όνομά Του. Επικαλέστηκε τη διδασκαλία του Αγίου Συμεών του Νέου Θεολόγου, τονίζοντας ότι ο θείος έρωτας δεν μπορεί να περιγραφεί με ανθρώπινους λόγους, αλλά γίνεται γνωστός μόνο με την προσωπική εμπειρία της προσευχής και της κοινωνίας με τον Θεό. «Αυτόν τον θεϊκό έρωτα κανένας δεν μπορεί να τον κατανοήσει εάν δεν τον βιώσει», είπε. Εξήγησε ακόμη ότι ο άνθρωπος είναι από τη φύση του ον ερωτικό, αλλά συχνά καταχράται αυτή τη δυνατότητα, περιορίζοντας τον έρωτα στη σαρκική του διάσταση. Αντιθέτως, εκείνος που έχει γευθεί την αγάπη του Θεού βιώνει μια πνευματική κατάσταση που δεν μπορεί να εκφραστεί με λόγια.
Ακολούθως, ο Σεβασμιώτατος στάθηκε στην αποταγή του ιδίου θελήματος, της αμαρτίας και του εγωισμού, τον οποίο χαρακτήρισε κέντρο κάθε πτώσεως. Προέτρεψε τον π. Αμβρόσιο να ενδυθεί την ακακία, την οποία συμβολίζει το μοναχικό κουκούλιο, επισημαίνοντας ότι μόνο η ακακία οδηγεί στην αληθινή αγάπη προς το Θεό και τους ανθρώπους. Τόνισε ότι δεν είναι δυνατόν ο μοναχός να διατηρεί μέσα του εμπαθείς καταστάσεις, αλλά οφείλει να αγωνίζεται για την κάθαρση της καρδιάς και την υπέρβαση του εγωισμού του.
Τέλος, αναφέρθηκε στο σταυρικό χαρακτήρα της μοναχικής αφιερώσεως, λέγοντας ότι ο μοναχός καλείται να σηκώνει στους ώμους του τον Σταυρό του Κυρίου. «Εάν δεν είναι σταυρωμένη η ζωή μας, εάν δεν σταυρώσουμε το θέλημά μας, την αμαρτία μας, τις πτώσεις μας, τον κακό μας εαυτό, δεν θα βγούμε και δεν θα ξεπεράσουμε ποτέ τον εαυτό μας», τόνισε. Ευχήθηκε στον νέο μοναχό να ενδυναμώνεται στην πίστη, να ζει με το βλέμμα στραμμένο στον ουρανό και να διακονεί όλους τους ανθρώπους με την αγάπη του Χριστού. Ο ζυγός του Χριστού, σημείωσε, είναι χρηστός και ελαφρός και ελευθερώνει τον άνθρωπο από όσα τον κρατούν προσκολλημένο στη γη, δίνοντάς του την ώθηση προς τον ουρανό.
Κλείνοντας, ευχήθηκε και στο Μητροπολίτη Βρεσθένης, κ. Θεόκλητο, να έχει τη χαρά να χειροτονήσει την επομένη τον π. Αμβρόσιο Διάκονο της Εκκλησίας.
