Ο Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος, όπως κάθε χρόνο κατά τον μήνα Ιούλιο, έτσι και φέτος, αυτή την περίοδο του Ιουλίου, περιοδεύει τα Διαπόντια Νησιά, το δυτικότερο άκρο της Ελλάδος. Σήμερα, Κυριακή, λειτούργησε και ομίλησε στον Ιερό Ναό της Αγίας Τριάδος των Οθωνών. Ήλθε σε επαφή με τους κατοίκους όχι μόνο κατά τη Θεία Λειτουργία, αλλά και μετά τη Θεία Λειτουργία. Περπάτησαν μαζί, μίλησαν, άκουσε τα αιτήματά τους, συμπαραστάθηκε στις δυσκολίες τους και καλωσόρισε τους πολυπληθείς μετανάστες εκ των Οθωνών εις την Αμερική, οι οποίοι κάθε χρόνο επιστρέφουν στη γενέτειρά τους.
Με πολλές προσπάθειες ο Σεβασμιώτατος τοποθέτησε εδώ και επτά περίπου χρόνια τον Ιερομόναχο Ιωσήφ, προερχόμενο εκ Γεωργίας, αφού εσπούδασε πρώτα τη Νομική Επιστήμη και τη Θεολογία. Θέλησε να απομονωθεί στη νήσο των Οθωνών, δημιουργώντας ταυτόχρονα και ένα μικρό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωσήφ του Σπηλαιώτου και του Αγίου Εφραίμ του Κατουνακιώτου, όπου διαβιεί μεθ’ ενός υποτακτικού. Ταυτόχρονα αγιάζει και διδάσκει τους κατοίκους, οι οποίοι εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους γι’ αυτήν την τοποθέτηση του πατρός Ιωσήφ.
Στη Θεία Λειτουργία παρόντες ήταν και αρκετοί στρατιώτες, ως και ο Αρχιφύλακας του Στρατιωτικού Φυλακίου των Οθωνών, ο Λιμενάρχης Κερκύρας κ. Θεόδωρος Σουκαράς και οι τοπικοί παράγοντες του νησιού.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος πήρε αφορμή από την ευαγγελική περικοπή και στάθηκε σε δύο σημεία.
Πρώτον, στο θαύμα του παραλυτικού, του οποίου ο Κύριος συγχώρησε τις αμαρτίες του και μετά ταύτα αυτομάτως συντελέστηκε η θεραπεία του, κάνοντας λόγο ότι αιτία της σωματικής φθοράς του ανθρώπου είναι η αμαρτία. Είναι αποτέλεσμα, μετά την πτώση του ανθρώπου, η ασθένεια. Γι’ αυτό πάντοτε ο Κύριός μας συγχωρούσε τις αμαρτίες, προκειμένου να προχωρήσει σε οποιαδήποτε θεραπεία. Οι Πατέρες σχολιάζουν το γεγονός αυτό, ότι συστενάζει η φύση και ότι ό,τι παρατηρούμε στη φύση και στον άνθρωπο, όσο συντελείται η αμαρτία στον άνθρωπο τόσο αυξάνει και η φθορά.
Και το δεύτερο σημείο είναι όταν η καθεστηκυία τάξη των Φαρισαίων και των Γραμματέων, οι οποίοι ήταν και τηρητές του Μωσαϊκού Νόμου, άκουσαν από τον Κύριο «ἀφέωνταί σοι αἱ ἁμαρτίαι», να σχολιάσουν: «Ποιος είναι αυτός που συγχωρεί αμαρτίες;». Και επειδή υπήρχε και η μερίδα των ανθρώπων, οι οποίοι αποδέχονταν τον Ιησού, τον Διδάσκαλο, και στους λόγους Του και στο έργο Του, δεν τολμούσαν περισσότερο να αντιδράσουν, παρά μόνο στέκονταν στον σχολιασμό.
Αυτή η εικόνα παραμένει απαράλλακτη στην εποχή μας. Η υποκρισία μέσα στην κοινωνία μας είναι εκείνη η οποία σχολιάζει το καθετί το οποίο συντελείται μέσα στην Εκκλησία του Χριστού μας με διάθεση σκωπτική και, επιπλέον, συκοφαντική. Ενώ δηλώνουν ότι δεν πιστεύουν στον Θεό, παρ’ όλα αυτά το σκωπτικό σχόλιο και το δηλητήριο στο στόμα τους είναι έτοιμο να δηλητηριάσει και να στηλιτεύσει ό,τι καλό μπορεί να συντελείται μέσα στην Εκκλησία μας.
Στο τέλος ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι, αν θέλουμε να κρατήσουμε τη ζωή μας μακριά από την πρόκληση της αμαρτίας, μακριά από την ποικίλη κακία η οποία ελλοχεύει στη ζωή των ανθρώπων, οφείλουμε να αντισταθούμε στο ρεύμα το οποίο παρασύρει σήμερα όλους και τους οδηγεί στο βάραθρο της απώλειας. Και, επιπλέον, ας στεκόμαστε με σεβασμό απέναντι στο μυστήριο της Εκκλησίας, το οποίο μυστήριο μόνο σώζει τους εισερχομένους, και συντρίβονται όσοι προσκρούουν επάνω στον Ακρογωνιαίο Λίθο, που είναι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός.
Στο τέλος ευχαρίστησε τους παρευρισκομένους, τους ενίσχυσε με λόγους πατρικούς και τους συνανεστράφη μέχρι και τις απογευματινές ώρες, οπότε και αναχώρησε.
