Οι θάλασσες του Ανδρέα στο διεθνές διαδικτυακό φεστιβάλ κινηματογράφου First-Time Filmmaker Sessions στο Λονδίνο
Όπως αναφέρει το Γυμνάσιο Αμφιπαγιτών:
Με ιδιαίτερη χαρά ανακοινώνουμε ότι η πρώτη κινηματογραφική δημιουργία του σχολείου μας, «Οι Θάλασσες του Ανδρέα», έγινε επίσημα δεκτή σε κινηματογραφικό φεστιβάλ του Λονδίνου, μια σημαντική διάκριση που μας γεμίζει υπερηφάνεια.
Η συμμετοχή αυτή αποτελεί αναγνώριση της δημιουργικότητας, της συνεργασίας και της προσπάθειας όλων όσοι συνέβαλαν στην υλοποίηση της ταινίας.
Η ταινία «Οι Θάλασσες του Ανδρέα» ξεκίνησε ως ιδέα της εκπαιδευτικού και πρώην Διευθύντριας του σχολείου μας, Έλενας Κοσκινά. Έπειτα από μελέτη ιστορικών πηγών, συνέγραψε το σενάριο και συνεργάστηκε με το Ιόνιο Πανεπιστήμιο για την υλοποίησή της. Η ταινία είναι αφιερωμένη στη ζωή και το έργο του σημαντικού και γνωστού Έλληνα ποιητή Ανδρέα Κάλβου και αναδεικνύει σημαντικές στιγμές της πορείας του μέσα από μια σύγχρονη κινηματογραφική προσέγγιση.
Δείτε την ταινία εδώ:
https://youtu.be/Mg8kIvM5e2k?feature=shared
Θερμά συγχαρητήρια στους μαθητές, στις μαθήτριες και στους εκπαιδευτικούς που συμμετείχαν στην παραγωγή. Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία στη συνέχεια της πορείας της ταινίας
Παράλληλα η ΛΑΣΥ Βορρά εξέδωσε συγχαρητήρια ανακοίνωση. Σε αυτή αναφέρει:
Η νεολαία μάς ταξιδεύει σε θάλασσες αισιοδοξίας (με αφορμή την παρουσίαση της ταινίας Οι θάλασσες του Ανδρέα σε διεθνές φεστιβάλ στο Λονδίνο)
Η Λαϊκή Συσπείρωση Βόρειας Κέρκυρας συγχαίρει τους μαθητές, πρώην και νυν, του Γυμνασίου Αμφιπαγιτών «Ανδρέας Κάλβος» και τους εκπαιδευτικούς τους, και κυρίως τη σεναριογράφο, σκηνοθέτη και καθηγήτριά τους Έλενα Κοσκινά, για τη συμμετοχή της ταινίας Οι θάλασσες του Ανδρέα στο διεθνές διαδικτυακό φεστιβάλ κινηματογράφου First-Time Filmmaker Sessions στο Λονδίνο, ένα φεστιβάλ για πρωτοεμφανιζόμενους ανεξάρτητους δημιουργούς.
Και έπεται συνέχεια, όσον αφορά τόσο τα «ταξίδια» της ταινίας σε ελληνικά και διεθνή φεστιβάλ, όσο και τη δημιουργικότητα των συντελεστών της, καθώς ήδη γυρίζεται η δεύτερη μεγάλη μήκους ταινία τους με τίτλο Γυναίκες στο σκοτάδι, με θέμα την ιστορία δύο γυναικών, της Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου (πρώτης Ελληνίδας μυθιστοριογράφου) και της Αγγέλικας Νίκλη (μητέρας του Διονυσίου Σολωμού), και με φόντο τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα που διαδραματίζονται στα Επτάνησα την περίοδο 1796-1830. Και σε αυτήν την ταινία σκηνοθέτης και σεναριογράφος είναι και πάλι η κ. Κοσκινά, και ηθοποιοί οι μαθητές του Γυμνασίου Αμφιπαγιτών «Ανδρέας Κάλβος», οι γονείς τους, πολιτιστικοί σύλλογοι κτλ.
Ο πολιτισμός δεν είναι δεύτερη επιλογή
Σε τρεις συνεδριάσεις του ΔΣ της Βόρειας Κέρκυρας έφερε το θέμα της χρηματοδότησης της δεύτερης αυτής ταινίας η Λαϊκή Συσπείρωση Βόρειας Κέρκυρας ώσπου να καταφέρει να πείσει τη δημοτική αρχή να εγκρίνει ένα μέρος των εξόδων.
Μόνο που τα χρήματα αυτά τελείωσαν, οι εκκλήσεις του Γυμνασίου Αμφιπαγιτών «Ανδρέας Κάλβος» προς τους τοπικούς φορείς (Περιφέρεια, Δήμους κτλ.) δεν βρίσκουν ευήκοα ώτα και το εγχείρημά τους κινδυνεύει.
Στο πλαίσιο μιας υποχρηματοδοτούμενης και υποστελεχωμένης εκπαίδευσης, μιας εκπαίδευσης των παμπάλαιων και σε πολλές περιπτώσεις επικίνδυνων κτιρίων, των κοντέινερ, όπου η γνώση αντιμετωπίζεται ως πληροφορία και δεξιότητα· σε μια Βόρεια Κέρκυρα όπου οι δυνατότητες ενασχόλησης με τα εικαστικά, το θέατρο, τον κινηματογράφο, τις τέχνες γενικά είναι σχεδόν ανύπαρκτες, οι προσπάθειες των μαθητών και των εκπαιδευτικών του Γυμνασίου Αμφιπαγιτών «Ανδρέας Κάλβος» μας γεμίζουν αισιοδοξία. Οι νέοι αγωνίζονται, ονειρεύονται, δημιουργούν, και αντιτάσσουν στην ατομικότητα και στην υποκουλτούρα που καλλιεργεί το σύστημα την ομαδικότητα, τη συνεργατικότητα, την αλληλεγγύη, την υπευθυνότητα…
Είναι τουλάχιστον απαράδεκτο οι συντελεστές της ταινίας Γυναίκες στο σκοτάδι να βρίσκουν κλειστές πόρτες από την Περιφέρεια, τους Δήμους, τα Υπουργεία. Και είναι επίσης απαράδεκτο, την ίδια ώρα που σπαταλιούνται χιλιάδες ευρώ για την «τουριστική προβολή», για «αναπτυξιακά συνέδρια», ταξίδια και δημόσιες σχέσεις, να μη διατίθεται ούτε ένα ευρώ για μια τόσο αξιόλογη συλλογική προσπάθεια, που αναδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο τον πολιτισμό, την ιστορία και τον τόπο μας.
Είναι όμως και αποκαλυπτικό, αφού το νομοθετικό πλαίσιο όλων των κυβερνήσεων όχι μόνο δεν δημιουργεί προϋποθέσεις χρηματοδότησης τέτοιων πρωτοβουλιών, αλλά σταδιακά κλείνει και τις όποιες χαραμάδες υπήρχαν στο κεντρικό κράτος ή την Τοπική Διοίκηση.
Ο πολιτισμός των παιδιών μας δεν είναι κόστος, είναι σύγχρονη ανάγκη, είναι δικαίωμα.
