Στο Καμπιέλο δεν φτάνεις ευθεία. Περνάς πρώτα μέσα από σκοτεινά καντούνια ή κάτω από αψιδωτές καμάρες, κι εκεί που δεν το περιμένεις, ο χώρος ανοίγει. Χθες βράδυ, αυτό το άνοιγμα είχε και ήχο. Η Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας «Παλαιά» — με ιστορία από το 1840 — επέλεξε την Πλατεία Αγίας Ελένης για την πρώτη βραδιά του τριήμερου εκδηλώσεων που οργάνωσε με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μουσικής.















ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ: ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΑΤΑΠΟΔΗΣ
Τέσσερα σύνολα, μια φωνή
Στη σκηνή — που εδώ δεν είναι σκηνή αλλά η ίδια η πλατεία — συναντήθηκαν τέσσερα σύνολα: το Μουσικό Σώμα (μπάντα) της Φιλαρμονικής, η Ανδρική Χορωδία Κέρκυρας υπό τη διδασκαλία της Δήμητρας Καλογεροπούλου, το Σύνολο Παραδοσιακής Μουσικής «Τ’ Αργαστήρι» και το Σύνολο Νυκτών Εγχόρδων «Corda Nuova». Τη μουσική διεύθυνση είχε ο αρχιμουσικός Σπύρος Προσωπάρης, ενώ η Ηρώ Λέλλα προλόγισε τη βραδιά.
Το ρεπερτόριο κινήθηκε γύρω από αγαπημένα μοτίβα και τραγούδια με το ρομαντικό και bel canto στοιχείο να δίνουν τον τόνο — μια επιλογή που έμοιαζε να μην είναι τυχαία για μια πόλη που η μουσική της παράδοση έχει βαθιές ρίζες στον ιταλικό πολιτισμό. Σολίστ της βραδιάς ο Γιάννης Κούρκουλος στο ακορντεόν και οι Δημήτρης Γραμμένος με Νίκο Γιάννο στις τρομπέτες.
Η πλατεία και η μνήμη της
Η επιλογή του χώρου δεν ήταν αδιάφορη. Η Πλατεία Αγίας Ελένης είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά campiello της παλιάς πόλης. Όπως γράφει ο Juan Trífonas, είναι ο βενετσιάνικος σχεδιασμός με κεντρικό κενό που κάποτε, μέχρι το 1822, κατελάμβανε μια εκκλησία αρχών του 15ου αιώνα, η Αγία Ελένη Κυροπούλα, μετόχι της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου των Γερόντων. Η απεικόνισή της σώζεται μόνο στο πανόραμα του Pomardi (1806): ένας λιτός ναός με επτανησιακό καμπαναριό, μικρός όσο και η πλατεία που τον στέγαζε. Ο λόγος της κατεδάφισής του επί αγγλοκρατίας παραμένει άγνωστος.
Χθες βράδυ, σε αυτό το κομμάτι της πόλης όπου το ιδιωτικό και το δημόσιο μοιράζονται τον ίδιο αέρα — μπουγάδες από παράθυρο σε παράθυρο, νυχτολούλουδο και υγρασία — η αρχιτεκτονική και η μουσική μίλησαν για λίγο την ίδια γλώσσα. Η είσοδος ήταν ελεύθερη.

