Η διάλυση της ΕΣΣΔ και πολύ περισσότερο η μετατροπή της Ουκρανίας σε προχωρημένο οχυρό κατά της Ρωσίας επέβαλλε απίστευτες κακοποιήσεις του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος. Οι αλλοιώσεις αυτές είχαν να κάνουν με το δυναμικό ανακάτεμα του πολιτικού παρόντος και παρελθόντος της χώρας με βασικό κριτήριο τα αντιρωσικά αισθήματα.
Σε αυτή την κατηγορία ‘πρωτοπόρες´δυνάμεις μέγα πλήθος ναζιστών, όπως ο Στεπάν Μπαντέρα, που πρωταγωνίστησαν σε εγκληματικές δράσεις εναντίον του Σοβιετικού στρατού στο πλευρό των κατακτητών ναζί… Τους οποίους ο Μπαντέρα και οι όμοιοί του στήριξαν με κάθε μέσο και τρόπο…
Η ‘αποσιοβετοποίηση’ της Ουκρανίας προσεκτικά ετοιμασμένη στα κέντρα λήψης αποφάσεων των πιο ακραίων κέντρων της Δύσης συμπεριλάμβανε υποχρεωτικά την πλήρη διαστροφή ιστορικών δεδομένων, του β’ παγκόσμιου πόλεμου με στόχο την ‘αποκατάσταση’ όλου του φασισταριού της Ουκρανίας -και δεν ήταν και λίγο είναι αλήθεια- και την ανάδειξή του σε αγωνιστές υπέρ της εθνικής ανεξαρτησίας… Κάτι τέτοιο θα δικαιολογούσε και μία …κάποια ‘περιορισμένη’ συνεργασία με τους ναζί αφού οι τελευταίοι ήταν εχθροί των Ρώσων…
Τα τάγματα ‘Στεπάν Μπαντέρα’ επανασυγκροτήθηκαν σε ελάχιστο χρόνο μετά το 1990.
Ενισχύθηκαν οικονομικο-στρατιωτικά και μετατράπηκαν σε βασικό παράγοντα πολιτικών εξελίξεων, όπως της περιβόητης άνοιξης του 2014!!! Στην ουσία επρόκειτο για ένα βίαιο πραξικόπημα με ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης και την συστηματική καταδίωξη των εργατών και των συνδικάτων τους… Πιο ακραίο δείγμα, ο εμπρησμός του ‘σπιτιού των συνδικάτων’ στην Οδησσό και το κάψιμο υπερεκατό ζωντανών συνδικαλιστών που είχαν καταφύγει στο κτίριο…
Εκτοτε οι ‘λεβέντες’ των ταγμάτων Αζοφ, οι οπαδοί του Στεπάν Μπαντέρα και άλλα πρόμοια φαιστικά και ναζιστικά μορφώματα ελέγχουν ουσιαστικά την δημόσια ζωή τη χώρας, περιφερόμενοι σαν τα SS ή τα τάγματα εφόδου…
Κομμάτι της κρίσιμης προπαγανδιστικής εκστρατείας είναι και η ‘κάθαρση’ πολλών νεκρών ναζιστικών καθαρμάτων, που από αποδεδειγμένοι συνεργάτες των δυνάμεων κατοχής και πρωταγωνιστές σε αντεθνικές και αντισημητικές δράσεις ανάγονται σε ήρωες, που η πατρίδα τους τιμά τοποθετώντας την σωρό τους στο Εθνικό Πάνθεο Ηρώων, κοντά στο Κίεβο…
Ενας από αυτούς τους λεβέντες, ο Αντρίι Μέλνικ από τους ηγέτες της οργάνωσης των Ουκρανών Εθνικιστών συνεργάστηκε θαυμάσια με του Ναζί. Στο τέλος του πολέμου διέφυγε στην …φιλόξενη Δύση και πέθανε στο Λουξεμβούργο το 1964. Τον Μέλνικ θυμήθηκε η …δημοκρατική κυβέρνηση του Κιέβου και τον έφερε πίσω στην πατρώα γη… Τον έθαψε μετά πολλών τιμών, παρουσία του Ουκρανού αρλεκίνου Βολοντιμίρ Ζελένσκι, που χαρακτήρισε τον δωσίλογο Μέλνικ ως …’εξέχουσα εθνική φυσιογνωμία’. Επειδή δεν γεννηθήκαμε χτες και έχουμε άποψη, γνωστή στους φίλους μας για τα συμβαίνοντα στην Ουκρανία τίποτε από όσα προαναφέραμε δεν πας παραξενεύει…
Ούτε, φυσικά η φιλόστοργη και συντρέχουσα τον Ζελένσκι δυτική Ευρώπη στον ‘αγώνα’ του για δημοκατία… Ομως, κάτι τέτοια περιστατικά πρέπει να γίνονται ευρύτερα γνωστά γιατί είναι αναμφισβήτητες αποδείξεις του …συντελούμενου βαθύτατου εκδημοκρατισμού στην ‘Μικρή Ρωσία’ ή στην ‘συνοριακή Ρωσία’ (παλιά ονόματα της Ουκρανίας).
Τέτοιες ενέργειες, τεκμηριώνουν τις …απαράμιλλες ευαισθησίες, που έχει επενδύσει η φανατικά δημοκρατική ‘Δύση’ στο Ζελένσκι και στην κομπανία του για το μέλλον της δημοκρατίας στην χώρα.
