Ανακοίνωση του ΚΚΕ για τη συμπλήρωση 81 χρόνων από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου
Αναλυτικά:
«Την Πρωτομαγιά του 1945 η Κόκκινη Σημαία με το σφυροδρέπανο υψώθηκε θριαμβευτικά στο Ράιχσταγκ από τον Κόκκινο Στρατό, που είχε συντρίψει τον κύριο όγκο των ναζιστικών στρατευμάτων. Ξημερώνοντας η 9η Μάη του 1945, η Γερμανία παραδόθηκε άνευ όρων. Αυτή η μέρα θα είναι για πάντα χαραγμένη στη μνήμη των λαών ως η μέρα της μεγάλης Αντιφασιστικής τους Νίκης.
Το ΚΚΕ, κόντρα στο ρεύμα της διαστρέβλωσης και της παραχάραξης της Ιστορίας, τιμά και υπερασπίζεται την τεράστια προσφορά της Σοβιετικής Ένωσης στον αγώνα για τη συντριβή του φασισμού – ναζισμού. Όσα εκατομμύρια και να διαθέσουν τα επιτελεία του συστήματος για να τη διαγράψουν από τη συνείδηση των λαών, η μνήμη παραμένει: Η Σοβιετική Ένωση σήκωσε το κύριο βάρος της πάλης κατά του φασισμού – ναζισμού, πληρώνοντας βαρύτατο φόρο αίματος, με πάνω από 25 εκατομμύρια νεκρούς και πάνω από 10 εκατομμύρια ανάπηρους και τραυματίες. Όλοι αυτοί και πολλοί ακόμα πολεμούσαν για τη σοσιαλιστική πατρίδα, υπερασπίζονταν το πρώτο εργατικό κράτος στον κόσμο και τις πρωτόγνωρες κατακτήσεις του σοβιετικού λαού.
Στην ήττα του φασισμού – ναζισμού καθοριστική ήταν η συμβολή και των λαϊκών εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων. Από την πρώτη στιγμή και με μεγάλο κόστος, με την καθοδήγηση των κομμουνιστών, έκαναν πράξη αυτό που επί τρία χρόνια αρνούνταν να κάνουν οι “δημοκρατικές” καπιταλιστικές κυβερνήσεις: Άνοιξαν το δεύτερο μέτωπο στη ναζιστική Γερμανία και τους συμμάχους της στην καρδιά της κατεχόμενης Ευρώπης. Τιμούμε ευλαβικά όσες και όσους έδωσαν τη ζωή τους ή έμειναν ανάπηροι στα πεδία των μαχών και στην παρανομία, στις χώρες που κατέκτησε ο φασιστικός Άξονας. Όλους εκείνους που πάλεψαν με το όπλο ή με την προκήρυξη στο χέρι, οργάνωσαν τον εργατικό – λαϊκό αγώνα, κράτησαν ηρωική στάση στα κρατητήρια, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης και στα εκτελεστικά αποσπάσματα.
Το μεγαλείο και ο ηρωισμός όλων των παραπάνω αποτυπώνονται στα συγκλονιστικά φωτογραφικά ντοκουμέντα που φέτος “ήρθαν στο φως”, προκαλώντας δέος και συγκίνηση στη νεολαία και σε ολόκληρο τον λαό, αντανακλώνται στα βλέμματα και τις υψωμένες γροθιές των 200 κομμουνιστών που εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944. Εκεί αποτυπώνεται και το σύνορο των δυο κόσμων που συγκρούονταν και τότε. Από τη μια ο σάπιος κόσμος των ναζί εγκληματιών και των ντόπιων συνεργατών τους, του ελληνικού αστικού κράτους που φυλάκισε και εξόρισε τους 200, τους αρνήθηκε να μεταφερθούν στο μέτωπο για να πολεμήσουν και τελικά τους παρέδωσε στον κατακτητή. Κι από την άλλη ο κόσμος της περηφάνιας, της εντιμότητας και της υπέρτατης ανιδιοτέλειας στον αγώνα για να ξημερώσουν καλύτερες μέρες για τον λαό, χωρίς κατακτητές, εκμεταλλευτές και δυνάστες.
Το ΚΚΕ είναι περήφανο που αποτέλεσε τον εμπνευστή, οργανωτή και κύριο αιμοδότη της μεγάλης ΕΑΜικής Αντίστασης, ενός από τα μεγαλύτερα αντιστασιακά κινήματα της κατεχόμενης Ευρώπης. Οι ΕΑΜικές οργανώσεις αγκάλιασαν με τη δράση τους τη μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού, έδωσαν φωνή στις ανάγκες και τα όνειρά του, οργάνωσαν την πάλη του, με την οποία μπόρεσε να βγει στο προσκήνιο της Ιστορίας, να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Παρά το γεγονός ότι οι αδυναμίες στην τότε στρατηγική του ΚΚΕ και συνολικά του Διεθνούς Κομμουνιστικού Κινήματος δεν επέτρεψαν αυτός ο αγώνας να φτάσει μέχρι το τέλος, με την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας, η Αντιφασιστική Νίκη των Λαών απέδειξε ότι καμιά εξουσία δεν είναι άτρωτη απέναντι στις μαζικά οργανωμένες και εξοπλισμένες εργατικές – λαϊκές δυνάμεις. Αυτό είναι το πιο πολύτιμο και διαχρονικό συμπέρασμα.
Αυτό είναι που φοβάται και σήμερα η τάξη των καπιταλιστών σε κάθε χώρα, οι κυβερνήσεις και τα κόμματά τους, οι διεθνείς συμμαχίες τους. Γι’ αυτό εξαπολύουν μια βρώμικη εκστρατεία διαστρέβλωσης και αντικομμουνισμού, ταύτισης του φασισμού με τον κομμουνισμό, δηλαδή του θύτη με το θύμα. Στην πρωτοπορία αυτής της εκστρατείας βρίσκεται η σάπια ΕΕ των λόμπι και των πολέμων, που έχει ορίσει την 9η Μάη ως “ημέρα της Ευρώπης” για να “θάψει” το πραγματικό της περιεχόμενο. Χωρίς ίχνος ντροπής επιχειρούν να δικαιώσουν τους φασίστες που συντάχθηκαν με τους ναζί στις χώρες της Βαλτικής και την Ουκρανία, τους βαφτίζουν “πατριώτες” και “αγωνιστές της δημοκρατίας”, επειδή πολέμησαν τον Κόκκινο Στρατό και τη σοβιετική εξουσία, τους αξιοποιούν στη σημερινή τους αντιπαράθεση με την καπιταλιστική Ρωσία. Στη “δημοκρατική” Γερμανία, για μια ακόμη χρονιά, απαγορεύουν τη χρήση των κομμουνιστικών και σοβιετικών συμβόλων στην επέτειο της μέρας που αυτά καρφώθηκαν στην καρδιά του ναζιστικού τέρατος στο Βερολίνο, απελευθερώνοντας και τον ίδιο τον γερμανικό λαό.
Η ΕΕ, που πρόσφατα απάντησε σε Ερώτηση της Ευρωκοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ, ότι “δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της” οι πολεμικές αποζημιώσεις που οφείλει και αρνείται να καταβάλει η Γερμανία για τα εγκλήματα των ναζί στην Ελλάδα, την ίδια ώρα ιδρύει μηχανισμό απόδοσης πολεμικών αποζημιώσεων στην Ουκρανία, στον οποίο μάλιστα θα συμμετέχει και η Γερμανία!
Οι αιτίες που οδήγησαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο βρίσκονται στους ανταγωνισμούς των καπιταλιστικών κρατών για το μοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής, των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας. Στον βωμό των ίδιων συμφερόντων θυσιάζονται και σήμερα χιλιάδες ανθρώπινες ζωές, ισοπεδώνονται πόλεις και υποδομές στα πολεμικά μέτωπα στην Ουκρανία, στη Μέση Ανατολή και αλλού. Σήμερα φαντάζει πιο πιθανό από ποτέ το ενδεχόμενο οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών να οδηγήσουν σε έναν Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους λαούς. Αναλαμβάνει ιστορικές ευθύνες η κυβέρνηση της ΝΔ που, για τα συμφέροντα της ελληνικής άρχουσας τάξης, εμπλέκει τη χώρα όλο και πιο βαθιά στους πολέμους, παραχωρώντας βάσεις – ορμητήρια, παίζοντας ρόλο σημαιοφόρου στους ενεργειακούς πολέμους, στέλνοντας στρατεύματα εκτός συνόρων, πρωτοστατώντας σήμερα για την αποστολή ναυτικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο. Στα παραπάνω έχει την ουσιαστική συναίνεση όλων των κομμάτων του συστήματος, κόντρα στη θέληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού που επωμίζεται τις συνέπειες.
Διαχρονικό στοιχείο της πολεμικής προετοιμασίας των καπιταλιστικών κρατών είναι, εκτός από την ενσωμάτωση, και η καταστολή του “εσωτερικού ταξικού εχθρού”, που σημαίνει ότι θα γίνονται όλο και περισσότερο χρήσιμες για το σύστημα ακροδεξιές ή φασιστικές δυνάμεις. Τέτοιες κινήσεις παρατηρούνται και στη χώρα μας, παρά τις υποκριτικές και αντιδραστικές νομοθετικές ρυθμίσεις που δήθεν θα τους “έφραζαν τον δρόμο”. Οπως και τότε, έτσι και τώρα, θα τους “τσακίσει” ο ίδιος ο οργανωμένος λαός, με τους κομμουνιστές στην πρώτη γραμμή, και όχι το αστικό κράτος που διαχρονικά τους εκτρέφει και τους αξιοποιεί ποικιλοτρόπως.
Ταυτόχρονα είναι συχνή η γενικόλογη επίκληση από όλα τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα ενός ψευδεπίγραφου “αντιφασισμού”, για να δικαιολογηθούν πόλεμοι και επεμβάσεις, αλλά και η κούρσα των εξοπλισμών της ΕΕ, στο όνομα της “στρατηγικής της αυτονομίας” και σε συνθήκες που βαθαίνει το ρήγμα στο εσωτερικό του ευρωατλαντικού στρατοπέδου. Αποδεικνύεται πως όταν ο αντιφασισμός δεν συνδέεται με τον αγώνα για την ανατροπή της καπιταλιστικής εξουσίας, μπορεί να μετατραπεί σε “σημαία ευκαιρίας” που υψώνεται με ευκολία από καπιταλιστικά κράτη και ιμπεριαλιστικά κέντρα, αποσκοπώντας στην αποδοχή από τους λαούς της συμμετοχής στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.
Το ΚΚΕ βαδίζει στις αναμετρήσεις του αύριο πιο έμπειρο, έχοντας στη φαρέτρα του τα πολύτιμα διδάγματα της Ιστορίας. Ο αρνητικός συσχετισμός δυνάμεων δεν μας αποθαρρύνει, γιατί γνωρίζουμε ότι θα ανατραπεί. Ο μύθος της “παντοδυναμίας” των ιμπεριαλιστών, της “αιωνιότητας” των συμμαχιών τους καταρρέει καθημερινά μπροστά στα μάτια των λαών. Τα αξεπέραστα αδιέξοδα του συστήματος γεννούν και τις δυνατότητες για να βγουν και πάλι αυτοί ορμητικά στο προσκήνιο της Ιστορίας, όπως έγινε την ηρωική δεκαετία του ’40.
Με το αίμα των καλύτερων παιδιών του έχει αποδείξει την αφοσίωσή του στο δίκιο του λαού και σήμερα πορεύεται με έναν και μόνο σκοπό: Να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών, να οικοδομηθεί η μεγάλη αντικαπιταλιστική συμμαχία που θα αντιπαλέψει την αντεργατική – αντιλαϊκή πολιτική και θα βάλει τέλος στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Για να δικαιωθούν οι θυσίες των παλιότερων γενιών, για να εκπληρωθούν τα όνειρα και οι σύγχρονες ανάγκες του λαού και των νέων, με την εργατική – λαϊκή νίκη, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό!».
