Προχτές 24 Μάρτη κλείσαμε 27 χρόνια από τον Δεκέμβρη του ’99 όταν το ρολόι έδειχνε 07:45 ακριβώς και οι Νατοϊκές βόμβες και οι ανθρωπιστικοί πύραυλοι της Ευρωπαϊκής ιεράς συμμαχίας άρχισαν να πέφτουν στο Βελιγράδι, στο Κοσσυφοπέδιο, στο Μαυροβούνιο.
Οι ανυποψίαστοι πολίτες αυτής της χώρας προσπαθούσαν να σώσουν τις ζωές τους και το «αντικειμενικό» αμερικανικό περιοδικό TIME καλούσε τους ΝΑΤΟικούς «απελευθερωτές» να τους γονατίσουν. Στη διάρκεια των έντεκα εβδομάδων που διήρκεσε η Νατοϊκή σφαγή, πραγματοποιήθηκαν 2.300 αεροπορικές επιδρομές με 1.130 αεροσκάφη, ρίχνοντας 420.000 βλήματα και από πλοία στην Αδριατική.
Οι βομβαρδισμοί κατά της Γιουγκοσλαβίας ήταν η πρώτη, μέχρι τότε, στρατιωτική επιχείρηση στην καρδιά της Ευρώπης μετά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Γι’ αυτή την επίθεση χρησιμοποιήθηκαν 37.000 απαγορευμένες βόμβες διασποράς που προκάλεσαν τους περισσότερους θανάτους μεταξύ του άμαχου πληθυσμού, όπως επίσης και βλήματα με απεμπλουτισμένο ουράνιο, ένα καρκινογόνο ραδιενεργό υλικό.
Μια επετειακή ημερομηνία για να μην ξεχνάμε την απρόκλητη Νατοϊκή επιχείρηση “Allied Force” κατά μιας ανεξάρτητης χώρας, χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Μια «λεπτομέρεια» ως απάντηση σε όλους αυτούς που με την έναρξη της Ρωσικής επίθεσης στην Ουκρανία δήλωναν ότι για πρώτη φορά, μετά τη λήξη του Β’ παγκόσμιου πολέμου, η Ευρώπη ζει ξανά μια πολεμική κόλαση.
Απώτερος στόχος ήταν η «διάλυση» και στην περίπτωση ήττας της Ρωσίας στην Ουκρανία, πράγμα που θα σήμαινε την αποσύνθεση της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Παράλληλα οι συνεχώς αυξανόμενες κυρώσεις και το κόστος του πολέμου θα μπορούσαν να οδηγήσουν και σε μια κοινωνική έκρηξη. Έρευνα του Atlantic Council προέβλεψε ότι η Ρωσία ήταν δυνατόν να διαλυθεί σε κράτη εθνοτήτων ή να γίνει ένα “αποτυχημένο κράτος”, βορά δηλαδή σε πολυεθνικά «πιράνχας».
Το ίδιο επιδιώκεται και στην περίπτωση διάλυσης του Ιράν μ’ έναν εμφύλιο που θα έριχνε στην πολεμική κρεατομηχανή εθνοτικές μειονότητες, με κύριο «υλικό» τους Κούρδους που αριθμούν γύρω στα 14 εκατομμύρια. Οι Κούρδοι με ιστορικό αγώνων για αυτονομία ήταν για Αμερικανούς και Ισραηλινούς ό,τι χρειάζονταν για την περίπτωση.
Το προηγούμενο όμως της προδοσίας των Αμερικανών που άφησαν αβοήθητες τις Κουρδικές δυνάμεις του SDF/YPG ανάμεσα στα πυρά τουρκικών στρατευμάτων και ισλαμιστικών συμμοριών, να χάνουν εδάφη που τα είχαν απελευθερώσει με το αίμα τους, αναγκάζει τώρα τους Κούρδους του Ιράν να θυμηθούν τη σοφή παροιμία τους: «Δεν έχουμε άλλους φίλους, εκτός από τα βουνά…».
Τελικά ούτε η δολοφονία κορυφαίων Ιρανών ηγετών από ισραηλινούς εκτελεστές οδήγησε σε μια λαϊκή εξέγερση με προοπτική έναν εμφύλιο που θα απειλούσε και την εδαφική ακεραιότητα του Ιράν. Αντιθέτως οι συνεχείς βομβαρδισμοί των ΗΠΑ και του Ισραήλ συσπείρωσαν τη πλειοψηφία του Ιρανικού Λαού δίπλα στους ηγέτες του.
Σε συνέντευξή του στο The Economist, ο πρώην επικεφαλής της MI6, Sir Alex Younger, εκτίμησε ότι το Ιράν έχει το «πάνω χέρι» στη σύγκρουση με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Με απλά λόγια ο πρώην της MI6 προσγείωσε ανώμαλα τον Ντόναλτ Τραμπ, που απειλεί με κλιμάκωση το Ιράν, μεταφέροντας αντιπυραυλικά συστήματα από τη Νότια Κορέα…
Αυτό θυμίζει το Βατερλό των αμερικανών στο Βιετνάμ, που την ώρα που μετέδιδαν παγκοσμίως εικόνα νίκης, παράλληλα κλιμάκωναν το πόλεμο, γράφοντας έτσι τον επίλογο της κατάρρευσης, με ελικόπτερα που απομάκρυναν πανικόβλητους Αμερικανούς και Νοτιοβιετναμέζους συνεργάτες τους, από την ταράτσα της πρεσβείας των ΗΠΑ, λίγο πριν μπουν νικητές στην Σαϊγκόν οι κόκκινοι Βιετκόνγκ. Η ιστορία επαναλαμβάνεται δυστυχώς με πολύ, πολύ αίμα…
