Ανακοίνωση του τοπικού ΚΚΕ για το θέμα των φωτογραφιών με τους 200 κομμουνιστές που εκτελέστηκαν στην Καισαριανή.
Αναλυτικά:
Στο θάνατο ατρόμητοι με βλέμμα καθαρό
αυτά τα ντοκουμέντα ανήκουν στο λαό!
Πρωτομαγιά του ’44 Καισαριανή: οι δυνάμεις κατοχής, σε αντίποινα για την εξόντωση ενός Γερμανού στρατηγού και του επιτελείου του, εκτέλεσαν στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής 200 κομμουνιστές, που τους πήραν από το στρατόπεδο του Χαϊδαρίου. Απ’ αυτούς, περίπου 170 ήταν πρώην κρατούμενοι στην Ακροναυπλία και οι υπόλοιποι πρώην εξόριστοι στην Ανάφη.
Φλεβάρης 2026: σε σελίδα δημοπρασιών δημοσιεύονται φωτογραφίες από τις τελευταίες στιγμές των συντρόφων μας λίγο πριν την εκτέλεση. Οι φωτογραφίες αυτές κάνουν το γύρο του διαδικτύου προκαλώντας πρωτόγνωρη συγκίνηση και θαυμασμό.
Τις τελευταίες μέρες η κοινή γνώμη έχει συγκλονιστεί από τις φωτογραφίες από την Πρωτομαγιά του ’44 στην Καισαριανή που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας σε γνωστή ιστοσελίδα δημοπρασιών. Πρόκειται για το μοναδικό φωτογραφικό ιστορικό ντοκουμέντο αυτής της τεράστιας θυσίας, που αποτελεί σύμβολο του ηρωικού αγώνα του λαού μας και αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας του ΚΚΕ. Βλέποντας τις φωτογραφίες αυτές νιώθει κανείς να τον πλημμυρίζει μια ανείπωτη συγκίνηση και ταυτόχρονά αμέριστη υπερηφάνεια και σεβασμός.
Ιδιαίτερα έντονα είναι αυτά τα συναισθήματα στην Κέρκυρα, σε μέλη και φίλους του Κόμματος, αλλά και ευρύτερα, καθώς ανάμεσα στους 200 της Καισαριανής, βρισκόταν και ένα διαλεχτό παιδί της Κέρκυρας: ο δάσκαλος Κώστας Χυτήρης. Οκτώ χρόνια στις φυλακές και τις εξορίες δεν πρόδωσε ούτε στιγμή τον σκοπό που υπηρετούσε για μία κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Τα κολαστήρια σε Ανάφη, Ακροναυπλία, Λάρισα, Χαϊδάρι και ο τοίχος του εκτελεστικού αποσπάσματος στην Καισαριανή δεν στάθηκαν ικανά να λυγίσουν τον ανιδιοτελή δάσκαλο, αγωνιστή και κομμουνιστή που για τα πιστεύω του έδωσε μέχρι και τη ζωή του.
Κι όλα αυτά γιατί στα πρόσωπα εκείνων των ανθρώπων που βαδίζουν στο θάνατο δεν διακρίνει κανείς φόβο, αλλά αξιοπρέπεια. Οι κομμουνιστές, που στάθηκαν απέναντι στα όπλα, δε λύγισαν. Προτίμησαν να πεθάνουν παρά να προδώσουν τα ιδανικά τους. Δεν διαπραγματεύτηκαν την πίστη τους στη λευτεριά και τo δίκιο. Ήταν ήρωες με απόλυτη συνείδηση του ρόλου τους και της θέσης τους στην ιστορία. Ήξεραν ότι το τίμημα θα ήταν η ζωή τους και το πλήρωσαν με καθαρό βλέμμα.
Είναι και κάτι άλλο όμως. Οι φωτογραφίες αυτές ήρθαν να μας υπενθυμίσουν τη συνέχεια και το χρέος μας σήμερα. Οι εκτελεσμένοι της Καισαριανής δεν είναι απλώς μορφές ενός μακρινού παρελθόντος, είναι φάρος και παράδειγμα, είναι πήχης, χρέος και υπόσχεση, άσβεστο κίνητρο για αποφασιστικότητα, ετοιμότητα σε κάθε δοκιμασία. Στο κάλεσμα της ιστορίας για τον σοσιαλισμό θα ξαναγεννηθούν οι νέοι μας ήρωες.
Ανατριχιάζουμε, λοιπόν, όχι μόνο από συγκίνηση. Ανατριχιάζουμε από το βάρος του χρέους. Από την ευθύνη που περνά από γενιά σε γενιά. Οι εικόνες αυτές δεν μας καλούν απλώς να θυμηθούμε, αλλά μας καλούν να συνεχίσουμε. Να αναλογιστούμε τι σημαίνει να παλεύεις για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.
Είναι αυτονόητο, λοιπόν, ότι τα ντοκουμέντα αυτά δεν μπορούν να βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές και δημοπρασίες. Πρέπει να γυρίσουν σπίτι τους, δίπλα στα μηνύματα, τα σημειώματα και άλλα αντικείμενα των εκτελεσμένων κομμουνιστών της Πρωτομαγιάς του 1944, που βρίσκονται στο αρχείο του ΚΚΕ, στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, τον Δήμο Χαϊδαρίου, ανοιχτά και προσιτά στον λαό και τη νεολαία. Αυτή είναι απαίτηση χιλιάδων απλών ανθρώπων που από το βράδυ του Σαββάτου παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις, αυτή είναι η απαίτηση των συγγενών και των απογόνων των εκτελεσμένων. Και πρέπει να γίνει πράξη.-
