Τη Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2025, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων, κ. Νεκτάριος, λειτούργησε και ομίλησε στον πανηγυρίζοντα ιστορικό Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου στο κέντρο της Κέρκυρας. Στον εν λόγω Ιερό Ναό διακονεί επί πολλά έτη ο Πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Κοσκινάς ο οποίος αγωνίζεται αδιάλειπτα για την πνευματική οικοδομή της ενορίας συμβάλλοντας παράλληλα στο κοινωνικό έργο της Μητροπόλεως μέσα από ενοριακές δράσεις οι οποίες στόχο έχουν τη διακονία και τη στήριξη των εμπερίστατων αδελφών μας. Στη Θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος πλαισιώθηκε από του Ιερείς των γειτονικών ενοριών και του Ιερού Προσκυνήματος του Αγίου Σπυρίδωνος οι οποίοι συμμετείχαν στην πανήγυρη ενώ η πολυφωνική χορωδία του Ιερού Ναού υπό τη διεύθυνση του κ. Ιωάννη Καρύδη απέδωσε τα λειτουργικά μέλη με υψηλή μουσική αρτιότητα.
Κατά την ομιλία του, απευθυνόμενος στο πυκνό εκκλησίασμα, ο Σεβασμιώτατος έλαβε αφορμή από την εορτή του Αγίου Ελευθερίου. Σημείωσε ότι πρόκειται για έναν Άγιο των πρώτων χριστιανικών αιώνων στην περιοχή του Ιλλυρικού και ότι εργάστηκε στο μεταίχμιο ανατολής και δύσης. Έγινε επίσκοπος σε ηλικία μόλις 20 ετών, καθώς ο Επίσκοπος της Ρώμης διέκρινε την ωριμότητά του την πνευματική παρά το νεαρόν της ηλικίας του. Ήταν αυτό που ονομάζουν οι Πατέρες «παιδαριογέρων».
Ο λαός όμως δεν κατεφρόνησε τη νεότητά του, καθώς οι άνθρωποι ήταν διψασμένοι για μάθηση και αναζητούσαν τη θεογνωσία. Έτσι τον σεβάστηκαν και τον άκουγαν σαν να είναι ένας πολιός καθώς ασπάζονταν την πίστη στον αληθινό Θεό. Όμως, αυτή η αποδοχή από τους πιστούς δημιούργησε αντιδράσεις οι οποίες ταλάνιζαν τον Άγιο Ελευθέριο για να οδηγηθεί στο μαρτύριο και να γίνει ένας μεγάλος Άγιος της Εκκλησίας μας. Τον ποδήρη χιτώνα του, την αλουργίδα της Εκκλησίας τα έβαψε με το αίμα του. Έτσι παραμένει άσβεστη η μνήμη του στην ψυχή και την καρδιά μας. Η Εκκλησία ολόκληρη, Ανατολική και Δυτική τιμά τη μνήμη του καθώς εκείνη την εποχή η Εκκλησία ήταν ενωμένη. Στη συνέχεια, η Ανατολή διατήρησε τη ζέση του πνεύματος του Θεού στην καρδιά της πίστεως με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται την πίστη και την παρουσία του Θεού να περνά μέσα από τις άκτιστες ενέργειές Του και να γίνεται ζωντανό βίωμα. Από την άλλη, η Δύση πιστεύει και λατρεύει το Θεό μηχανικά, επιζητώντας να Τον δουν. Εμείς όμως ζούμε το θαύμα της πίστεως και την θεογνωσίας χωρίς να Τον δούμε καθώς Τον αισθανόμαστε εσωτερικά στην καρδιά μας.
Ο Άγιος Ελευθέριος φέρει το όνομα ενός μεγάλου αγαθού που δώρισε ο Θεός στον άνθρωπο, αυτό της ελευθερίας. Όταν μας έπλασε ο Θεός μάς έδωσε αυτό το μεγάλο πλεονέκτημα, το αυτεξούσιο, βάσει του οποίου υπηρετείτε το «κατ’ εικόνα» προκειμένου να φθάσουμε στο «καθ’ ομοίωσιν», στην αγιότητα. Άνευ της ελευθερίας δεν μπορεί να εργαστεί ο άνθρωπος πνευματικά στον εαυτό του. Δεν είναι ρομπότ, είναι ελεύθερη εικόνα του Θεού και εργάζεται θεληματικά εναντίον των παθών του προκειμένου να φθάσει στο «καθ’ ομοίωσιν». Συλλογίζεται ο άνθρωπος τι συμφέρει και τι δεν συμφέρει να κρατήσει. Έτσι κρατά το πνευματικό και απορρίπτει το κοσμικό, το επιβλαβές. Μόνον έτσι ο άνθρωπος μπορεί να βαδίσει στην οδό της αγιότητας, της αποκατάστασης δηλαδή της κοινωνίας αγάπης με το Θεό.
Δυστυχώς, σήμερα μάς επιβάλουν να ακολουθήσουμε τη στενωπό προκειμένου να γίνουμε όπως μάς θέλει το σύστημα της νέας τάξης. Αυτή όμως η κατάσταση χαρακτηρίζεται από στέρηση της ελευθερίας του ανθρώπου κάτι το οποίο έρχεται σε αντίθεση με τη βούληση του Θεού καθώς ο Κύριος σεβάστηκε την ελευθερία ακόμη και των Πρωτοπλάστων, του Αδάμ και της Εύας. Τούς έδειξε τι είναι καλό και τι κακό, τις θα τούς ένωνε με το Θεό και τι θα τούς χώριζε από Αυτόν. Εκείνοι όμως έκαναν κακή χρήση της ελευθερίας τους και με τις πράξεις τους επέλεξαν τη ρήξη με το Θεό. Ως αποτέλεσμα ακολούθησε το δράμα της πτώσεως για να πραγματοποιηθεί εν συνεχεία το κοσμοσωτήριο σχέδιο της ενσάρκου οικονομίας, το οποίο αναμένουμε να θυμηθούμε και πάλι σε λίγες ημέρες προκειμένου να ενστερνιστούμε αυτήν την ελευθερία, την αγιότητα και τη δυνατότητα της θεώσεως.
Σήμερα, το σύστημα μέσα από τα όργανά του, ανθρώπους δηλαδή που έχουν τοποθετήσει τον εαυτό του στη θέση του Θεού και επιδιώκουν να χειραγωγήσουν την ανθρωπότητα, θέλει να εγκλωβίσει τον άνθρωπο μέσα σε καλούπια και ανελεύθερα δεσμά. Έτσι, έρχεται ο Άγιος Ελευθέριος και μάς προτρέπει να θυμηθούμε το αγαθόν της ελευθερίας και με αυτό το όπλο να αντιταχθούμε στα κοσμικά, στην αθεΐα και στη βούληση των ανθρώπων. Μπορεί ο Άγιος επιλέγοντας την κατά Θεόν ζωή να μαρτύρησε, όμως με αυτόν τον τρόπο το πνεύμα του συνάντησε την αιώνιο ζωή και βρίσκεται πνευματικά ανάμεσά μας.
Η πίστις είναι το μεγαλύτερο πράγμα. Γεννά δύναμη, ελπίδα! Μόνον ο Κύριος μπορεί να δώσει την ελπίδα στο σημερινό ζόφο της κοινωνίας. Γνωρίζουμε για την παρουσία των Αγίων οι οποίοι είναι πρεσβευτές και τους ικετεύουμε να μεσιτεύσουν στο Θεό για την ελευθερία μας και τη σωτηρία μας.
Αυτός είναι ο Άγιος Ελευθέριος τον οποίο τιμά σήμερα η Εκκλησία και μας ενθαρρύνει να ακολουθήσουμε το παράδειγμα του για την ένδυση της ελευθερίας του Θεού και της απεμπόλησης του κοσμικού φρονήματος. Μόνον έτσι θα μπορέσουμε να οδεύσουμε προς το μυστήριο της ενσάρκου οικονομίας μέσα από το οποίο ο Υιός και Λόγος του Θεού προσέλαβε ολόκληρη την ανθρώπινη φύση, πλην της αμαρτίας, ώστε να σωθεί ο άνθρωπος. Οφείλουμε όμως να αντιγράφουμε τις εντολές του Θεού βαθιά στην καρδιά μας και να τις εφαρμόζουμε στη ζωή μας προκειμένου να αποκαταστήσουμε αυτήν τη σχέση αγάπης με το Θεό και να ευεργετηθούμε με τους καρπούς της αγιότητος.
Στο τέλος, ο κ. Νεκτάριος ευχήθηκε χρόνια πολλά σε όλους τους εορτάζοντας, ο Άγιος Ελευθέριος να είναι πρεσβευτής στον Κύριο για κάθε έναν που επιζητά να ενεργεί στη ζωή του με το θεάρεστο αγαθό της ελευθερίας επιζητώντας την αληθινή ζωή και να έχουμε καλά και ευλογημένα Χριστούγεννα.
