Ως άνθρωπος που το 2021 συμμετείχα ενεργά στις εσωκομματικές εκλογές της Νέας Δημοκρατίας στην Κέρκυρα και διεκδίκησα την προεδρία της ΔΕΕΠ, δεν μπορώ να μείνω αδιάφορος μπροστά στην εικόνα των φετινών εκλογών.
Η διαδικασία που άλλοτε αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τη συμμετοχή των μελών, σήμερα δείχνει να κινείται σε ρυθμούς αδιαφορίας. Μία μόνο υποψηφιότητα, ελάχιστη κινητοποίηση, καμία ουσιαστική συζήτηση. Μια διαδικασία που κινδυνεύει να μετατραπεί σε τυπική πράξη, χωρίς πολιτικό περιεχόμενο.
Το 2021, σχεδόν δύο χιλιάδες μέλη της Νέας Δημοκρατίας στην Κέρκυρα από το Βορρά,το Νότο, τους Παξούς, προσήλθαν στις κάλπες, ενώ τα νέα μέλη που εγγράφηκαν στην παράταξη μαζί με εκείνα που ανανέωσαν τις κάρτες τους ξεπέρασαν τα 4.500. Υπήρξε αντιπαράθεση θέσεων, συμμετοχή, ζωντανός διάλογος.
Σήμερα, η ΔΕΕΠ μοιάζει να έχει χάσει αυτή τη ζωντάνια. Η απουσία διαλόγου, η έλλειψη εναλλακτικών και η χαμηλή συμμετοχή δεν είναι δείγμα ενότητας· είναι ένδειξη απαξίωσης. Όταν τα μέλη νιώθουν ότι δεν έχουν λόγο, απομακρύνονται. Και όταν οι οργανώσεις παύουν να λειτουργούν δημοκρατικά, σταματούν να εκφράζουν την κοινωνία.
Το φετινό ψηφοδέλτιο αποτελεί τρανταχτή απόδειξη της απαξίωσης. Από τα εκατό και πλέον μέλη που συμμετείχαν ενεργά στις εκλογές του 2021, σήμερα ζήτημα είναι αν συμμετέχουν πέντε ή έξι. Αυτή η εικόνα δεν τιμά καμία παράταξη που θέλει να λέγεται ζωντανή και δημοκρατική.
Η συζήτηση για τη ΔΕΕΠ Κέρκυρας δεν μπορεί να περιστρέφεται γύρω από το ποιος πληρώνει τα ενοίκια — επιλογή που γνωρίζει εξαρχής ο εκάστοτε υποψήφιος πρόεδρος — αλλά γύρω από το αν η τοπική οργάνωση της ΝΔ παράγει πολιτική, αν αλληλοεπιδρά με την κοινωνία, αν φέρει στην επιφάνεια τα προβλήματα του τόπου και αν ασκεί πίεση στην κυβέρνηση, επικουρικά προς τον πρώτο και τον δεύτερο βαθμό της τοπικής αυτοδιοίκησης, ώστε να δοθούν λύσεις στα τεράστια ζητήματα που αντιμετωπίζει το νησί μας. Γιατί αυτή είναι η αποστολή μιας πραγματικά ζωντανής κομματικής οργάνωσης.
Δεν ασκώ κριτική σε πρόσωπα – αναγνωρίζω κάθε προσπάθεια προσφοράς, όμως η σιωπή που επικρατεί σήμερα δεν είναι σταθερότητα· είναι η ηρεμία πριν την καταιγίδα. Και η καταιγίδα αυτή – θα είναι ανανέωση, συμμετοχή και ουσιαστική πολιτική παρουσία….
