Το αφήγημα το οποίο ακούγαμε συνεχώς…

Το λένε δύο μέρες τώρα.. Και ο Παύλος ο Τσίμας, και ο Άρης ο Πορτοσάλτε, και πολλά στελέχη και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας. Το δυστύχημα (έγκλημα δηλαδή) στα Τέμπη, και οι νεκροί που “θυσιάστηκαν” ( όπως είπε ο Πορτοσάλτε), είναι το “μέσο” , είναι ο “τρόπος”, είναι μια “, δημιουργική δύναμη”, για να φτιάξουν και να βελτιωθούν κάποια πράγματα..
Ένα ιδεολογικό σχόλιο πρώτα. Η έννοια της “κρίσης σαν ευκαιρία” βρίσκεται στον σκληρό πυρήνα της λεγόμενης “φιλελεύθερης” ιδεολογίας. Ήταν το αφήγημα το οποίο ακούγαμε συνεχώς από το χείλη των συστημικών πολιτικών, και δημοσιογράφων, κατά της διάρκεια της κρίσης και των μνημονίων. Η κρίση, η καταστροφή, η τραγωδία γίνονται, για τους “,φιλελεύθερους”, “ευκαιρία” για αλλαγές. Είναι ένας “μηχανισμός εξυγίανσης”. Σε αυτό το πλαίσιο η καταστροφή και ο πόνος όχι μόνο είναι ανεκτά αλλά γίνονται και επιθυμητά συστατικά της “προόδου” , όπως αυτοί βέβαια εννοούν την “πρόοδο”, και αυτό αποτυπώνεται σε εκφράσεις του τύπου “Γερουν βάστα γερά” που έλεγε, πάλι ο Πορτοσάλτε, σαν λαγός της αστικής τάξης, κατά της διάρκεια της εφαρμογής των μνημονίων, όταν όλη η ελληνική κοινωνία υπέφερε από την φτώχεια την ανεργία, και την ανασφάλεια.
Ανεξάρτητα όμως με τα “θεωρητικά”, ας δούμε λίγο και τα πρακτικά. Είναι αλήθεια ότι δεκάδες δυστυχήματα έγιναν, και χιλιάδες ανθρώπινες ζωές “θυσιάστηκαν”, και είχαν σαν αποτέλεσμα την βελτίωση και την πρόοδο της ανθρωπότητας, και πιο συγκεκριμένα στο τεχνολογικό τομέα, μιας και αυτό είναι το αντικείμενο της συζήτησης. Χιλιάδες συνάνθρωποι μας για παράδειγμα έχουν σκοτωθεί σε αεροπορικά δυστυχήματα, από τα οποία δυστυχήματα, αντλήθηκε πολύτιμη γνώση και εμπειρία για την καλύτερη λειτουργία, και σε επίπεδο τεχνολογιών, αλλά και σε επίπεδο διαδικασιών, των αερομεταφορών.
Χρειάστηκε να πέσει η πρώτη δοκιμαστική πτήση του Airbus 320 ,με επιβάτες, ώστε οι μηχανικοί του καινοτόμου και πολύπλοκου συστήματος fly by wire να ανακαλύψουν τα προβλήματα του και να τα διορθώσουν. Χρειάστηκε να πέσει το 767 της Lauda για να καταλάβει η Boeing ότι είχε κάνει λάθος στα τέστ για την ανάπτυξη των thrust reversers κατά της διάρκεια της πτήσης. Όλες αυτές οι περιπτώσεις έχουν ένα κοινό. Οι μηχανικοί, οι μελετητές, οι τεχνικοί ( η ανθρώπινη σκέψη και γνώση δηλαδή) δεν ήταν δυνατόν μέχρι εκείνη της στιγμή να σκεφτούν και να προβλέψουν τα λάθη που είχαν κάνει. Δεν είχαν γνώση των λαθών τους. Ήταν τόσο πολύπλοκο το “δημιούργημα” τους που για να τελειοποιηθεί, και να δοκιμαστεί, ακόμα και στις πιο ακραίες και σπάνιες περιπτώσεις, “έπρεπε” πρώτα να συμβεί ένα δυστύχημα. Κάποια στιγμή θα συνέβαινε. Δεν είναι τυχαίο που σε κάθε τέτοιο δυστύχημα δαπανώνται εκατομμύρια δολάρια για να βρεθούν τα αίτια του, και να διορθωθούν.
Αντίστοιχα, πάλι στην αεροπορική βιομηχανία, έχουμε την περίπτωση του 737 Max. Στην περίπτωση αυτού του αεροπλάνου της Boeing χρειάστηκε να σκοτωθούν εκατοντάδες επιβάτες, σε δύο αεροπορικά δυστυχήματα, για γίνει γνωστό ότι η Boeing ήξερε (!) , εκ των προτέρων, ότι το αεροπλάνο της δεν ήταν ασφαλές! Στην περίπτωση του 737 max δεν ήταν απαραίτητη η “θυσία” των επιβατών για να βρεθούν τα κατασκευαστικά λάθη και να διορθωθούν αφού αυτά ήταν ήδη γνωστά!
Έχουμε δηλαδή, χοντρικά, δύο “είδη” δυστυχημάτων. Αυτά που παρόλο τον πόνο που δημιουργούν, και τις ανθρώπινες ζωές που χάνονται σε αυτά “παρέχουν” νέα “γνώση”, στην ανθρωπότητα και οδηγούν σε διορθώσεις, βελτιώσεις, αλλαγές και τελικά σε καλύτερους όρους ασφαλείας για όλους εμάς ( για την ανθρωπότητα την ίδια), και αυτά τα δυστυχήματα που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί, που υπήρχαν τα τεχνολογικά μέσα για να αποφευχθούν, και η “θυσία” την ανθρώπων δεν ήταν ένα “λάθος”, μια παράβλεψη, η μια μη προβλέψιμη κατάσταση, αλλά ένα ΠΡΟΔΙΑΓΕΓΡΑΜΜΈΝΟ ΈΓΚΛΗΜΑ.
Άρη Πορτοσάλτε, Παύλο Τσιμα, συστημικοί δημοσιογράφοι του βόθρου, και πολιτικοί απολογητές της Κυβέρνησης και της πολιτικής της.. τα φανάρια και τα αυτόματα φρένα στον σιδηρόδρομο ΔΕΝ χρειάζεται να έχουμε 57 νεκρούς για να τα εγκαταστήσουμε! Δεν υπήρξε ούτε “άγνοια” ούτε “έλλειψη ενημέρωσης” για την χρησιμότητα και την αναγκαιότητα τους… Ήταν πολιτική επιλογή στα πλαίσια της υποχρηματοδότησης και της διάλυσης όλων των δημοσίων οργανισμών και υποδομών. Πολιτική που όλοι μαζί υπηρετείτε…