Περίμενα να καταλαγιάσουν οι πανηγυρισμοί από τα αναγγελθέντα οικονομικά πασαλείμματα και τα δώρα της κυβέρνησης προς τους υπηκόους της, πριν γράψω αυτό το σημείωμα. Αν και είμαι πολέμιος των διαχρονικών παροχών και των οικονομικών δώρων, εν τούτοις χαιρετίζω κάθε μέτρο που δίνει έστω και ένα ευρώ στον συνταξιούχο και στον χαμηλόμισθο, οι οποίοι στο πρώτο εικοσαήμερο κάθε μήνα έχουν εξαντλήσει όλα τα οικονομικά τους αποθέματα. Συμπερασματικά, εκεί που περίμενα να ακούσω το στρατηγικό όραμα του πρωθυπουργού για τη χώρα μας, άκουσα μόνο εξαγγελίες ταυτιζόμενες απολύτως με την παρωχημένη ΔΕΘ που κυριολεκτικά μυρίζει μούχλα. Καμία τομή, καμία συγκεκριμένη αναπτυξιακή πρόταση για τη βελτίωση του απαρχαιωμένου παραγωγικού μας μοντέλου, καμία σοβαρή πρόταση για σοβαρές επενδύσεις.
Από όλες τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού, θα σταθώ μόνο σε μία που ενδιαφέρει κάθε Έλληνα πατριώτη – η λέξη «πατριώτης» μπορεί να με χαρακτηρίσει ακροδεξιό – και αυτή είναι η εξαγγελία που αναφέρεται στο δημογραφικό. Αφού λοιπόν ο πρωθυ-πουργός μοίρασε από λίγα σε όλους, θέλησε να σαγηνεύσει και τους νεολαίους, δημιουργώντας τους μία νέα φορολογική κλίμακα. Ξέχασε όμως να πει στους νέους τι είδους υποδομές θα δημιουργηθούν, ώστε να βρουν δουλειά για να μην τρέχουν στο εξωτερικό ή τέλος πάντων πού θα βρουν οι 25ρηδες απολαβές της τάξεως των 20, των 30 ή των 40 χιλιάδων ετησίως, ώστε να τους μειωθεί ο φορολογικός συντελε-στής και ως εκ τούτου να παντρεύονται και να κάνουν παιδιά. Είναι δυνατό να μην αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση ότι ούτε ένα σοβαρό ζευγάρι χαμηλόμισθων δεν πρόκειται να τεκνοποιήσει επειδή θα έχει χαμηλό φορολογικό συντελεστή, αφού έτσι και αλλιώς δεν θα πλήρωνε φόρο;
Αν η κυβέρνηση θέλει να παρακινήσει τα νέα ζευγάρια που πραγματικά δυσκολεύο-νται οικονομικά, να κάνουν παιδιά, θα πρέπει να πριμοδοτεί το κάθε παιδί από τη γέννησή του έως και την ηλικία των 15 ετών τουλάχιστον, με 200 ευρώ τον μήνα, υπό την προϋπόθεση ότι το νέο ζευγάρι, ανεξαρτήτως πότε θα κάνει παιδιά, να έχει έως και την ηλικία των 30 ετών τουλάχιστον 1400 ένσημα. Aυτό, για να πριμοδοτείται η εργασία και όχι η ανεργία.
Πιστεύω ότι τουλάχιστον 30.000 νέα χαμηλόμισθα ζευγάρια θα έβλεπαν το μέτρο αυτό ως ένα μεγάλο κίνητρο. Αν η κυβέρνηση αναρωτιέται πού θα βρεθούν τα χρήματα, θα μπορούσα να της προτείνω διάφορους τρόπους. Θα της προτείνω όμως μόνο έναν: Οι «εργαζόμενοι» στο δημόσιο και στους δημόσιους οργανισμούς και φορείς είναι σήμερα 800.000. Αν μέσα σε μία πενταετία μειωθούν κατά 25.000, το ετήσιο όφελος θα είναι τουλάχιστον 400 έως 500 εκατομμύρια ευρώ ετησίως και φυσικά θα μειωθεί αναλόγως και η γραφειοκρατία. Για ένα τόσο σοβαρό εθνικό θέμα, χρήματα βρίσκονται. Μυαλό είναι δύσκολο να βρεθεί. Οι εξαγγελίες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ εξανέμισαν κάθε αισιοδοξία. Ελπίδες όμως πάντα υπάρχουν.
Σημείωση
Φυσικά, δεν αντιλέγω ότι το δημογραφικό είναι ένα σύνθετο πρόβλημα που δεν λύνεται απλώς και μόνο με οικονομικές διευκολύνσεις στα νέα ζευγάρια. Μην παραβλέπουμε τα νέα κοινωνικά πρότυπα που θέλουν μία πιο χαλαρή εκδοχή του θεσμού της οικογένειας, αλλά βέβαια και νοοτροπίες που θέλουν τους νέους ανθρώπους δεμένους στο άρμα μιας καριέρας που είναι εύλογο ότι δεν αφήνει χρονικά περιθώρια για τη δημιουργία οικογένειας. Και βέβαια, το δημογραφικό πρόβλημα αγγίζει και άλλες δυτικές χώρες. Μην ξεχνάμε όμως ότι οι υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες έχουν εξασφαλίσει την ζωτική τους βιωσιμότητα, ενώ η Ελλάδα πασχίζει να σωθεί από την υπογεννητικότητα και την «ισλαμοεπιδρομή». Εν ολίγοις, είμαι πεπεισμένος ότι όλοι όσοι δεν επικροτούν μια άμεση, γενναιόδωρη οικονομική στήριξη των παιδιών των νέων οικογενειών, συμβάλλουν, ίσως άθελά τους, στο ζοφερό μέλλον της χώρας μας.(Για να μην ξεχνάμε, την νέα εκδοχή του θεσμού της οικογένειας μας την έδειξε η κυβέρνηση με την νομιμοποίηση του γάμου των ομοφυλοφίλων και μας την έδειξε στην πράξη και ο κύριος Κασελάκης)!
