Δεν είναι τα «πυρηνικά» του Ιράν, οι «τρομοκράτες» της Χαμάς, οι Χούθι, η Χεζμπολάχ ή η σύγκρουση των «πολιτισμών», είναι η έναρξη ενός γενικευμένου πολέμου ως αποτέλεσμα του τέλους μιας μακραίωνης αποικιοκρατικής περιόδου και στον οποίο η δυτική συμμαχία αποτυγχάνει κατ’ αρχήν. Είναι ο τρόμος που τους δημιουργεί η δυναμική ανάδυση πρώην αποικιών τους στη παγκόσμια πολυπολική σκακιέρα!
Αξίζει να αναφερθεί ένα καταπληκτικό απόσπασμα από την ομιλία του Ινδού υπουργού εξωτερικών το 2019 στο Ατλαντικό Συμβούλιο, παρόντων και βρετανών σ΄ αυτή τη πολιτική δεξαμενή σκέψης: «Θα έχετε ακούσει για τον αιώνα της ταπείνωσης. Είναι από το 1856 μέχρι το 1950 περίπου, αυτός είναι ο αιώνας της κατάρρευσης της Κινεζικής ισχύος. Η πατρίδα μου, η Ινδία, έζησε δυο αιώνες ταπείνωσης από τη Βρετανική αποικιοκρατία η οποία αποκόμισε από την Ινδία 45 τρισ. δολάρια με σημερινούς όρους!»
Τα 45 τρισεκατομμύρια δολάρια είναι 17 φορές περισσότερα από το σημερινό συνολικό ετήσιο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν του Ηνωμένου Βασιλείου, χωρίς να περιλαμβάνονται τα χρέη που επέβαλε η Βρετανία στην Ινδία στη διάρκεια της αποικιοκρατίας. Όμως στο εσωτερικό της Βρετανίας ο αποικισμός της Ινδίας παρουσιάζεται ως ένα δυσβάστακτο κόστος για τη Βρετανία.
Αποφεύγουν να ομολογήσουν πως η χρυσή εποχή των Λόρδων, οι αποικιοκρατικές στρατιωτικές εκστρατείες τους σ’ άλλες χώρες, και η περίφημη βιομηχανική επανάσταση χρηματοδοτήθηκαν αποκλειστικά από τη ληστεία των αποικιών. Ο Τσώρτσιλ το 1943 ονομάστηκε ο δήμιος της Βεγγάλης, επειδή κατάσχεσε το ρύζι για το στρατό του καταδικάζοντας 4 εκ. Ινδούς σε θάνατο από ασιτία.
Το σύστημα Françafrique, μαζί με το αποικιακό φράγκο (CFA), έδινε τη δυνατότητα στο Παρίσι να ιδιοποιείται το πλούτο της Αφρικής σε εξευτελιστικές τιμές. Η απώλεια αποικιών της Υποσαχάριας Αφρικής δημιουργεί στη Γαλλία σήμερα σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Έχοντας ένα χρέος που ξεπερνά ακόμα και τα 3 τρισ. ευρώ και με τους οίκους αξιολόγησης να δείχνουν άγριες διαθέσεις, το μέλλον διαγράφεται αβέβαιο.
Αναρωτιέται ο κάθε ισορροπημένος άνθρωπος πώς ισραηλινοί στρατιώτες πυροβολούν νηφάλια αποστεωμένα γυναικόπαιδα σε αυτούς τους φρικτούς σταθμούς βοήθειας στο κολαστήριο της Γάζας. Αντιγράφουν τους Βρετανούς στη Κένυα όταν πυροβολούσαν γυναικόπαιδα της φυλής των Κικούγιου το 1952.
Την ίδια δολοφονική τακτική εφάρμοζαν και οι Γάλλοι στην Ινδοκίνα και στην Αφρική. Οι Ολλανδοί που πυροβολούσαν άοπλους ιθαγενείς στις Ολλανδικές κτήσεις. Οι Αμερικάνοι που έκαιγαν με ναπάλμ Βιετναμέζους. Ατελείωτες σφαγές ιθαγενών, σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, που έθρεψαν τον «δυτικό πολιτισμό» τους με σάρκες και αίμα αθώων.
Πώς λοιπόν όλος αυτός ο εσμός των νεοαποικιοκρατών να διαμαρτυρηθεί σήμερα για τη συνεχιζόμενη γενοκτονία σε βάρος των Παλαιστινίων από τους σιωνιστές του Νετανιάχου έχοντας τέτοιο φοβερό ιστορικό εγκλημάτων;
Βομβαρδίζει ο Τραμπ το Ιράν για να σταματήσει, υποτίθεται, τον εμπλουτισμό ουρανίου, ενώ η αμερικανική ελίτ έχει στη μνήμη της και την ταπεινωτική κατάληψη της πρεσβείας των ΗΠΑ στην Τεχεράνη με τον εγκλωβισμό 52 Αμερικανών διπλωματών και πολιτών ως ομήρων από τους Ιρανούς επαναστάτες τον Νοέμβρη του ’79 για συνολικά 444 ημέρες!
Και οι Βρετανοί είναι επίσης εναντίον των Μουλάδων, γιατί δεν λησμονούν την απώλεια της αποκλειστικής εκμετάλλευσης των Ιρανικών πετρελαίων από την BP που τους είχε παραχωρήσει ο Σάχης Ρεζά Παχλαβί.
Όλοι αυτοί έχουν μια συγγένεια εξ αίματος εκατομμυρίων αθώων και σήμερα, στο λυκόφως της αμερικανικής πλανητικής κυριαρχίας, είναι ικανοί στ’ αδιέξοδά τους να επιχειρήσουν ακόμα και το απονενοημένο…
