Για ακόμη μια χρονιά, τέτοια ημέρα, ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ επαναφέρει την πρότασή του για αδελφοποίηση του κεντρικού Δήμου με αυτόν της Βιάννου και την πραγματοποίηση κοινών ετήσιων εκδηλώσεων μνήμης, στο αγώνα διεκδίκησης-απαίτησης των Γερμανικών αποζημιώσεων.
Το κείμενο Αυλωνίτη
Δεν ξεχνάμε
Στην ιστορία της Κέρκυρας έχει αποτυπωθεί με ανεξίτηλο τρόπο η σημερινή ημέρα, όταν τη 13η προς 14η Σεπτεμβρίου του 1943 οι εμπρηστικές βόμβες των Ναζί, έπληξαν τις μεγαλύτερες αρχιτεκτονικές ομορφιές μας, αλλά και τα σπουδαία πολιτιστικά μνημεία της πόλης μας.
Ερείπια έγιναν το Δημοτικό Θέατρο και η Ιόνιος Ακαδημία, κτίρια με υψηλή αρχιτεκτονική αισθητική και φήμη. Ανυπολόγιστη και η ζημιά στα βιβλία της Βιβλιοθήκης, ενώ ολόκληρες γειτονιές, όπως η Εβραϊκή, o Ιερός Ναός των Αγίων Πατέρων, τα κτίρια της οδού Ζαμπέλη ισοπεδώθηκαν ολοσχερώς.
Ο βομβαρδισμός αυτός που δεν υπήρξε στην ιστορία της Κέρκυρας ο μοναδικός τραυμάτισε ανεπανόρθωτα την εικόνα της πόλης. Δυστυχώς, μέχρι σήμερα μετρούμε τα σημάδια αυτής της καταστροφής.
Αποτυπώνοντας τα συναισθήματα για αυτή τη μαύρη επέτειο για το νησί μας, θεωρώ αναγκαίο να επαναλάβω δημόσια, όπως έχω κάνει δυο καίρια ζητήματα:
1) Την ανακατασκευή του Δημοτικού μας Θεάτρου. Ζήτημα από την εποχή που συζητούνταν η κατασκευή του Λυρικού Θεάτρου κατά την οποία είχα εκφράσει την αμέριστη συμπαράστασή μου στην κοινή απαίτηση ανακατασκευής του Δημοτικού θεάτρου αλλά και της επανένταξής του στην αρχιτεκτονική προοπτική της πόλης μας.
2) Η σημερινή μαύρη ημέρα μας έχει ενώσει νοητά με το Ηράκλειο της Κρήτης και τα χωριά της Βιάννου. Εκεί όπου σε ίδιο χρόνο, συντελούνταν η δεύτερη μεγάλη θηριωδία των Ναζί στη χώρα μας, μετά τα Καλάβρυτα, όπου και δολοφονήθηκαν περίπου 500 συμπατριώτες μας.
Επαναλαμβάνω λοιπόν τη θέση μου, φρονώντας πως αποτελεί εξαιρετικής συμβολικής και ιστορικής σημασίας να υπογραφεί η αδελφοποίηση του Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας με το Δήμο Βιάννου έτσι ώστε να προγραμματίζονται κοινές ετήσιες εκδηλώσεις μνήμης, στο αγώνα διεκδίκησης-απαίτησης των Γερμανικών αποζημιώσεων.
Αυτό προτάσσει η ιστορία μας και η παρακαταθήκη που θέλουμε να αφήσουμε στη νέα γενιά.
