ΔΗΠΕΘΕ και ΔΗΜΟΠ πραγματοποίησαν την Πέμπτη σειρά εκδηλώσεων στο πλαίσιο της Διεθνούς Ημέρας εξάλειψης της βίας κατά των γυναικών στην πόλη της Κέρκυρας.
Συγκεκριμένα:
Δρώμενο στο Ιστορικό Κέντρο της Πόλης, στο οποίο συμμετείχαν δεκατρείς (13) ηθοποιοί όσες και οι πρόσφατα δολοφονημένες γυναίκες στη χώρα μας.
Εκκίνηση από Ανουντσιάτα
Απαγγελία 13 Κειμένων της συγγραφέως Λιάνας Τσιρίδου, τα οποία τη συγκεκριμένη ημέρα μεταδόθηκαν από ραδιοφωνικούς σταθμούς της Κέρκυρας.
Τα αυξανόμενα κρούσματα βίας και φόνων γυναικών στη χώρα μας, αλλά και παγκοσμίως, καθώς και οι δραματικές επιπτώσεις του εγκλεισμού λόγω Πανδημίας, μας εγκαλούν σε εγρήγορση, και νοηματοδοτούν διαφορετικά τη συγκεκριμένη επέτειο.
Η σημασία της Πρόληψης αναδεικνύεται πιο αναγκαία από κάθε άλλη φορά. Η υποστήριξη των προγραμμάτων Πρόληψης, των δομών προστασίας και αντιμετώπισης της ενδοοικογενειακής βίας και ευρύτερα των δομών ψυχικής υγείας και κοινωνικής πρόνοιας χρειάζεται να ενταθεί, όπως και η ανάληψη προσωπικής και συλλογικής ευθύνης από όλους για την ανάπτυξη ισότιμων και λειτουργικών σχέσεων.
Την καλλιτεχνική επιμέλεια των εκδηλώσεων έκανε η Καλλιτεχνική Διευθύντρια του ΔΗΠΕΘΕ κα Βαρβάρα Δούκα.
Αποσπάσματα από τα κείμενα της Λιάνας Τσιρίδου: ΄’Συνένοχοι. Οι φίλοι, που μου έλεγαν είσαι αχάριστη, δεν βλέπεις πόσο παθιασμένα σ’ αγαπάει. Η μάνα μου, που μου ’λεγε κάτσε στα αβγά σου, αυτή είναι η μοίρα των γυναικών, όπως όλες μας κι εσύ, νομίζεις πως ο πατέρας σου ήταν καλύτερος; Οι γείτονες, που σφάλιζαν πόρτες και παράθυρα για να μην ακούν τις φωνές μου, αυτά είναι οικογενειακή υπόθεση. Οι αστυνομικοί, που μου είπαν πως δεν έχουν διαθέσιμο περιπολικό. Συνένοχοι.
Μετά τον φόνο μου όλοι έπεφταν από τα σύννεφα. ‘
‘Πες το όνομά μου. Δεν είμαι η 32χρονη, η 47χρονη, η 26χρονη, η 20χρονη, η 54χρονη. Δεν είμαι χρόνια, δεν είμαι αριθμός. Είμαι η Δώρα, η Σταυρούλα, η Καρολάιν, η Βασιλική. Είχα όνομα, ζούσα, ανάσαινα. Πες και το όνομά του. Δεν είναι ο πιλότος, ο 30χρονος σύντροφος, ο εν διαστάσει σύζυγος, ένας 32χρονος άνδρας, ο Νορβηγός, ο ανώνυμος δράστης. Δεν είμαι η άτυχη γυναίκα. Είμαι η δολοφονημένη γυναίκα. Και είναι ο δολοφόνος μου.’
Οι καταγεγραμμένες δολοφονίες γυναικών στη χώρα μας, τον τελευταίο χρόνο:
1. Χανιά: Η 54χρονη Βασιλική στα Μεσκλά – Φεβρουάριος
2. Μακρινίτσα: Η 28χρονη Κωνσταντίνα – Απρίλιος
3. Γλυκά Νερά: Η 20χρονη Καρολάιν – Μάιος
4. Αγία Βαρβάρα: Η 64χρονη Ελένη – Ιούνιος
5. Φολέγανδρος: Η 26χρονη Γαρυφαλλιά – Ιούλιος
6. Δάφνη: Η 31χρονη Άννα – Αύγουστος
7. Λάρισα: Η 43χρονη μητέρα τριών παιδιών – Αύγουστος
8. Ρέθυμνο: Η 47χρονη Σταυρούλα – Αύγουστος
9. Θεσσαλονίκη: Η 55χρονη Ελένη – Αύγουστος
10. Κυπαρισσία: Η 42χρονη Μόνικα – Σεπτέμβριος
11. Ρόδος: Η 32χρονη Δώρα – Σεπτέμβριος
12. Ιεράπετρα: Η 48χρονη Νεκταρία στην – Οκτώβριος
13. Αργολίδα: Η 75χρονη με Αλτσχάιμερ – Οκτώβριος
Γνωρίζατε ότι…
• Η πιο συχνή μορφή βίας προέρχεται από τον ερωτικό σύντροφο. Μία στις τρεις γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα ξυλοκοπηθεί, θα βιασθεί ή με κάποιο άλλο τρόπο θα κακοποιηθεί από το σύντροφό της.
• Οι μισές από τις γυναίκες θύματα ανθρωποκτονίας έχουν δολοφονηθεί από (νυν ή πρώην) σύζυγο ή σύντροφο.
• Μία στις πέντε γυναίκες κάποια στιγμή στη ζωή της θα πέσει θύμα βιασμού ή απόπειρας βιασμού.
• Οι γυναίκες 15-44 ετών κινδυνεύουν περισσότερο από βιασμό ή ενδοοικογενειακή βία παρά από καρκίνο, τροχαία ατυχήματα, πόλεμο ή ελονοσία.
• 130 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια έχουν υποστεί ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων.
• 2 εκατομμύρια κορίτσια ανά έτος κινδυνεύουν να υποβληθούν σε ακρωτηριασμό γεννητικών οργάνων.
• Το 40-50% των γυναικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν αναφέρει κάποια μορφή σεξουαλικής παρενόχλησης στο χώρο εργασίας.
• Το 55%-95% των γυναικών θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας δεν καταγγέλλουν το πρόβλημα
